Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Πώς να μάθετε στα παιδιά σας την αξία του μοιράσματος

large (28)

Πώς να μάθετε στα παιδιά σας την αξία του μοιράσματος

Σας είχαμε υποσχεθεί πως θα ακολουθούσε συνέχεια στο θέμα τα  3 λάθη που δεν διδάσκουν την αξία του να «μοιράζεσαι» πώς τελικά να βοηθήσετε τα παιδιά σας να την κατανοήσουν.
Πώς μπορείτε να βοηθήσετε ουσιαστικά τα παιδιά σας;
 Ψάξτε για λύσεις. Όταν τα παιδιά τσακώνονται για ένα παιχνίδι το πάρετε θέση ο δικαστής ή διαιτητής είπαμε ότι δεν βοηθάει. Όμως, το να τα βοηθήσετε να επικοινωνήσουν ουσιαστικά είναι αυτό που θα τα οδηγήσει να βρουν μόνα τους τη λύση.
«Εντάξει, έχουμε ένα πρόβλημα εδώ. Και οι δυο σας θέλετε να παίξετε με το ίδιο παιχνίδι, αλλά αυτό δεν είναι δυνατό. Πώς μπορεί να λυθεί το πρόβλημα;» Στη συνέχεια, αποτραβιέστε, όσο αυτό είναι δυνατό, και αφήνετε τα παιδιά να λύσουν μόνα τους τη διαφορά. Αν δείτε ότι δυσκολεύονται τότε μπορείτε να προτείνετε εσείς μερικές λύσεις ως ιδέες και να τα αφήσετε να διαλέξουν.
Όταν καλείστε να απολογηθείτε. Πόσες φορές έχετε γίνει μάρτυρας στο καβγά του παιδιού σας; Να αρπάζει το παιχνίδι ενός άλλου παιδιού και εσείς να τρέχετε προς το μέρος του φωνάζοντας «Δεν είναι δικό μας αυτό». Τη στιγμή λοιπόν εκείνη ζητάτε συγνώμη στο παιδί-κάτοχο του παιχνιδιού, δείχνοντας με τη συμπεριφορά σας τα όρια αλλά και το σεβασμό που πρέπει να δείχνουμε στους άλλους.
Μπείτε πού και πού στο ρόλο του παρατηρητή. Μην πάρετε θέση αμέσως στον τσακωμό των παιδιών σας. Αφήστε τα να δείτε πως θα το διαχειριστούν μόνα τους. Ο λόγος είναι πως η απόσταση σας τους δίνει την ευκαιρία να μάθουν μόνα τους να λύνουν τις διαφορές τους, γεμίζοντας τα τελικά αυτοπεποίθηση. Αν τώρα αρχίσει το ένα χειροδικεί το άλλο, τότε ναι πρέπει άμεσα να επέμβετε.
Μπορεί να μην είναι κάθε διαμάχη η κατάλληλη ευκαιρία για «εκπαίδευση». Αυτό μπορεί να οφείλεται στην ηλικία του παιδιού ή να επηρεάζεται από το χρόνο και το περιβάλλον τη στιγμή εκείνη. Συνεπώς, το να αποσπάσετε την προσοχή τους θα ήταν μια καλή λύση.
Ενσυναίσθηση. Ένα παιδί μπορεί να είναι γενναιόδωρο με τους φίλους του, αλλά όχι και με τα αδέρφια του. Γιατί συμβαίνει αυτό; Απλώς, το μικρό σας λειτουργεί έτσι επειδή αισθάνεται ότι στο σπίτι δεν μπορεί να οριοθετήσει τα πράγματά του και επιπροσθέτως αισθάνεται ανταγωνιστικά. Μπορείτε να αλλάξετε τη συμπεριφορά τους, βοηθώντας τα παιδιά σας να συνειδητοποιήσουν πράγματα που κάνουν το ένα για το άλλο. Για παράδειγμα, ένα απλό σχόλιο σε ανύποπτο χρόνο, όπως: «Ήταν πολύ ωραία η κίνηση του αδελφού σου να σου δώσει τα πατίνια του», είναι μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται.
Η σημασία του επαίνου. Είναι σημαντικό να επαινείται η προσπάθεια ή κίνηση γενναιοδωρίας καθώς με τον τρόπο αυτό το παιδί καταλαβαίνει πως η πράξη του ήταν σωστή. Συνεπώς θα την επαναλάβει.
Προσοχή!! θυμηθείτε πως τα παιδιά στην προσχολική ηλικία έχουν ανάγκη να δείχνουν τη κτητικότητά τους αλλά και να προβάλλουν το εγώ τους. Είναι η περίοδος που ορίζουν τον εαυτό τους και προσπαθούν να ανεξαρτητοποιηθούν. Οι ταμπέλες λοιπόν και οι χαρακτηρισμοί δεν βοηθούν. Συνεπώς, χρειάζεται να λάβετε υπόψη σας τη συναισθηματική ωριμότητα του παιδιού σας.http://www.jenny.gr