Ο πλανήτης επλήγη τουλάχιστον από 7 πανδημίες χολέρας, 6 από τις οποίες εκδηλώθηκαν το 19ο αιώνα, με θύματα εκατομμύρια ανθρώπους
Η πρώτη πανδημία που καταγράφηκε στον κόσμο εκδηλώθηκε το 430π.Χ., κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Οι κάτοικοι της αρχαίας Αθήνας χτυπήθηκαν από μια θανάσιμη ασθένεια, άγνωστη μέχρι και σήμερα, παρ' όλο που κάποιοι μιλούν για τύφο ή πανώλη.
Ο ιστορικός Θουκυδίδης περιγράφει: "Οι άνθρωποι υπέφεραν από πονοκεφάλους, ερυθρότητα και φλεγμονές στα μάτια και εσωτερικά, στο λαιμό και στη γλώσσα, κάτι που τους προκαλούσε δύσοσμη αναπνοή. Αλλά αυτά ήταν τα πρώτα συμπτώματα. Τα επόμενα ήταν ο βήχας και το φτέρνισμα και στη συνέχεια η διάρροια, ο εμετός και οι βίαιοι σπασμοί. Έπειτα, εμφανιζόταν μια ωχρότητα στο δέρμα, το οποίο καλυπτόταν από φουσκάλες. Οι περισσότεροι άνθρωποι πέθαιναν την έβδομη ή την όγδοη μέρα. Αλλά και όσοι επιζούσαν περισσότερο, προσβάλλονταν στα έντερα και ο συνδυασμός του έντονου έλκους με την επιδεινούμενη διάρροια αποδεικνύονταν μοιραίος".
Όμως και όσοι επέζησαν είχαν απώλεια μνήμης σε βαθμό που, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, "δεν αναγνώριζαν ούτε τους εαυτούς τους ούτε τους φίλους τους". Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι η ασθένεια ξεκίνησε από την Αιθιοπία και μεταδόθηκε στον ελληνικό κόσμο μέσω της Αιγύπτου και της Λιβύης. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 4 χρόνων, η ασθένεια σκότωσε σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού της Αθήνας.
Οι πανδημίες του 20ού αιώνα
Οι πανδημίες του 20ου αιώνα συνδέονται με τη γρίπη. «Κατά τας τελευταίας ημέρας παρατηρείται εις την πόλιν μας ύφεσις εις την νόσον γρίπην. Τα κρούσματα σχεδόν εξέλειπον. Θάνατος ουδείς εσημειώθη». Με μια λιτή ανταπόκριση, 21 μόλις λέξεων ο ανταποκριτής Λάρισας της εφημερίδας «Θεσσαλία», μεταδίδει στις 5 Φεβρουαρίου του 1919 τα νεότερα για την πανδημία γρίπης. Πρόκειται για μια από τις πανδημίες γρίπης του 19ου αιώνα, αυτή του χειμώνα του 1918 που υπήρξε και η φονικότερη. Εμεινε στην ιστορία ως ισπανικη γρίπη αφήνοντας πίσω της περίπου 40 εκατομμύρια νεκρούς, περισσότερους ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος.
Ξεκίνησε το 1918 από τρεις απομακρυσμένες μεταξύ τους περιοχές: Στο Μπρεστ στη Γαλλία, στη Βοστόνη στις ΗΠΑ και στο Φριτάουν στη Σιέρα Λεόνε. Η ασθένεια είχε ένα απίστευτα υψηλό ποσοστό θνησιμότητας και κατά παράδοξο τρόπο τα θύματά της ήταν κυρίως νέοι, ηλικίας 20 έως 40 ετών, παρά οι γηραιότεροι και πιο αδύναμοι.Η ισπανική γρίπη μεταδόθηκε σε ολόκληρη την υδρόγειο με απίστευτη ταχύτητα και σκότωσε 25 εκατομμύρια ανθρώπους μέσα σε 6 μήνες, ενώ το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πληθυσμού ήταν μολυσμένο. Βέβαια , πρέπει να επισημάνουμε τις δραματικές συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή. Ανεπαρκείς μονάδες νοσηλείας, έλλειψη αντιβιοτικών, ανύπαρκτες μονάδες εντατικής θεραπείας, κακές συνθήκες υγιεινής, συγχρωτισμός και διαβίωση πολλών ατόμων σε μικρούς χώρους και όλα αυτά με φόντο τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.Η ασθένεια εξαφανίστηκε σχεδόν όσο γρήγορα εμφανίστηκε.
Όνομα πανδημίας Eτος Θάνατοι παγκοσμίως Oμάδες που επλήγησαν
Ισπανική γρίπη 1918-1919 20-40 εκατομμύρια Υγιείς νεαροί ενήλικες (20-50 ετών)
Ασιατική γρίπη 1957-1958 1 εκατομμύριο Πολύ νεαρά και πολύ ηλικιωμένα άτομα
Γρίπη του Χ. Κον γκ 1968-1969 1-4 εκατομμύρια Πολύ ηλικιωμένα άτομα και όσοι είχαν σοβαρά προβλήματα πηγη:http://www.nooz.gr
