«Ελληνοτουρκικά» – σε νέα επικίνδυνη όξυνση ο ανταγωνισμός


 Έχουν περάσει δυο χρόνια από το «καλοκαίρι του Ορούτς Ρέις» και της επικίνδυνης έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το σκηνικό δείχνει να επαναλαμβάνεται. Τότε, το καλοκαίρι του 2020, το Ορούτς Ρέις, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος που πραγματοποιούσε σεισμικές έρευνες στη διαφιλονικούμενη περιοχή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, είχε προκαλέσει τεράστια, για ακόμα μια φορά, όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Οι τότε έρευνες της τουρκικής πλευράς είχαν προκαλέσει τη μέγιστη στρατιωτική ετοιμότητα για τις δύο χώρες και είχαν βάλει στο τραπέζι όλα τα σενάρια, ακόμα και αυτό του «θερμού επεισοδίου» μεταξύ των δυο στόλων έξω από το Καστελόριζο.

Η κρίση τελικά αποσοβήθηκε και ακολούθησε ένας χρόνος σχετικής ύφεσης στις ελληνοτουρκικές αντιπαραθέσεις, που κορυφώθηκε με την επίσκεψη του Μητσοτάκη στην Κωνσταντινούπολη και στο γεύμα με τον Ερντογάν το Μάρτη του 2022.

Μετά το γεύμα ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι «μπήκαν τα θεμέλια για βελτίωση των σχέσεων Αθήνας-Άγκυρας» και ότι σχεδιάστηκε και η σύγκληση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας. Αυτά, τον περασμένο Μάρτη!

Σήμερα, η κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις έχει οξυνθεί ξανά και η κατάσταση θυμίζει την ένταση του καλοκαιριού του 2020.

Η ελληνική πλευρά σταμάτησε τη διαδικασία των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης μεταξύ των δυο πλευρών, ενώ η Τουρκία, μέσω του Υπ. Εξωτερικών Τσαβούσογλου έβαλε ευθέως ζήτημα κυριαρχίας για τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων αν δεν αποστρατιωτικοποιηθούν.

Συγκεκριμένα, μιλώντας στο πρακτορείο Anadolu, αφού έδειξε χάρτες με γκρίζο όλο το ανατολικό Αιγαίο, είπε:

«…υπάρχει ένας όρος και στις δυο Συνθήκες για αποστρατιωτικοποίηση. Η Ελλάδα από το 1960 τα στρατιωτικοποιεί. Τα νησιά πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθούν. Αν δεν υποχωρήσει η Ελλάδα θα ανοίξουμε προς συζήτηση το θέμα κυριαρχίας τους».

Πως ερμηνεύεται η νέα ένταση;

Το γενικό πλαίσιο των ανταγωνιστικών σχέσεων Ελληνικής και Τουρκικής άρχουσας τάξης δεν έχει αλλάξει και δεν θα μπορούσε.

Αυτό που το καθορίζει είναι η σύγκρουση των δύο αρχουσών τάξεων για τα πραγματικά υλικά συμφέροντα που διακυβεύονται στην ευρύτερη περιοχή· και που καμία από τις δυο, μέσα στα πλαίσια του καπιταλιστικού ανταγωνισμού δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει.

Και μπορεί κατά διαστήματα να βλέπει κανείς ύφεση ή και προσπάθειες εκτόνωσης των κρίσεων, στην πράξη όμως ο ανταγωνισμός είναι τόσο σκληρός που οι κρίσεις θα επανέρχονται, με τον κίνδυνο πάντα να κλιμακωθούν και να βγουν εκτός ελέγχου.

Τουρκικός ιμπεριαλισμός

Εδώ και χρόνια η Τουρκία του Ερντογάν προσπαθεί να παίξει έναν ευρύτερο ρόλο στην περιοχή, εκμεταλλευόμενη, ανάμεσα σ’ άλλα, και την υποχώρηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Παραμένει χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ αλλά συνεχίζει να έχει στενές σχέσεις με τη Ρωσία, ενώ δεν διστάζει κατά καιρούς να διαφοροποιηθεί από τις ΗΠΑ. Ο στρατός της εισέβαλε πρόσφατα για άλλη μια φορά στο Βόρειο Ιράκ με αφορμή το Κουρδικό, έχει καταλάβει κομμάτι της Συρίας και εδώ και δυο χρόνια παρεμβαίνει στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στη Λιβύη έχοντας κατοχυρώσει την παρουσία δικών της στρατευμάτων. Την ίδια ώρα, μετατρέπεται και σε παράγοντα στο ουκρανικό, μια και πήρε σημαντικές πρωτοβουλίες φέρνοντας στο ίδιο τραπέζι τους υπουργούς εξωτερικών Ρωσίας και Ουκρανίας τον περασμένο Μάρτη. Και πολύ πρόσφατα, ο Ερντογάν παρουσιάστηκε σαν αυτός που θα καθορίσει το αν θα προχωρήσει τελικά η  ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ ή όχι.

Η Τουρκία σε εσωτερική κρίση

Παρόλα αυτά, η εσωτερική κατάσταση της Τουρκίας είναι αυτή τη στιγμή το βασικό πρόβλημα του Ερντογάν που για πρώτη φορά μετά από χρόνια φαίνεται να χάνει την πλειοψηφία ενόψει των εκλογών που προβλέπονται για την Άνοιξη του επόμενου χρόνου.

Ο επίσημος πληθωρισμός αυτή τη στιγμή στην Τουρκία έχει εκτοξευθεί στο 70%, ενώ η τουρκική λίρα έχει χάσει μέσα στο 2022 το 20% της αξίας της. Συνολικά τα τελευταία χρόνια η τουρκική λίρα έχει χάσει γύρω στα ¾ της αξίας της.

Οι κοινωνικές πιέσεις και το ενδεχόμενο ήττας του Ερντογάν στις εκλογές θα κάνουν το καθεστώς του ακόμα πιο σκληρό εσωτερικά. Ο αυξανόμενος αυταρχισμός του καθεστώτος φάνηκε ξανά στις πρόσφατες ποινές πολυετούς φυλάκισης σε αγωνιστές του κινήματος του πάρκου Γκεζί αλλά και μέσα από τη συζήτηση για την απαγόρευση του φιλοκουρδικού κόμματος HDP.

Σε αυτά τα πλαίσια πρέπει να δούμε και τις πρόσφατες απειλές Τσαβούσογλου. Η εσωτερική κρίση, οικονομική και κοινωνική, εντείνει τις προσπάθειες  του τουρκικού καθεστώτος να εξωτερικεύσει τα εσωτερικά του προβλήματα, συσπειρώνοντας την εκλογική του βάση απέναντι στους εξωτερικούς εχθρούς.

Η ελληνική εξωτερική πολιτική

Υπάρχουν κάποιοι μύθοι που συστηματικά καλλιεργεί η ελληνική άρχουσα τάξη σε σχέση με την Τουρκία και πάνω στους οποίους βασίζεται και η εξωτερική αλλά και η εσωτερική πολιτική της.

Ένα από αυτούς είναι και ο μύθος της απομονωμένης Τουρκίας, που υπερπροβάλλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο οποίος δεν ακούγεται καθόλου πειστικός στην παρούσα συγκυρία.

Το γεωπολιτικό βάρος της Τουρκίας του Ερντογάν είναι σημαντικό και ο ρόλος του στο ουκρανικό το επιβεβαιώνει. Οι διαρκείς στρατιωτικές επεμβάσεις της Τουρκίας, από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική μέχρι τον πόλεμο Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν για την περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ δείχνουν ότι μιλάμε για μια υπολογίσιμη δύναμη την οποία λαμβάνουν σοβαρά υπόψη και οι Ευρωπαίοι και οι ΗΠΑ, όσο και αν οι πολιτικές του Ερντογάν τους προκαλούν συχνούς πονοκεφάλους.

Ο άλλος μύθος είναι αυτός των τεράστιων διπλωματικών επιτυχιών της ελληνικής κυβέρνησης που συνοψίζεται και στο ανεκδιήγητο «είμαστε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας» του Μητσοτάκη.

Το βασικό χαρτί που η ελληνική άρχουσα τάξη επί της ουσίας επενδύει είναι αυτό του καλού παιδιού των συμμάχων.

Η προσπάθεια πρόσδεσης στον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ (που, για να μη ξεχνιόμαστε, εδραιώθηκε  από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), συνεχίζεται και από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και επιβεβαιώθηκε στο πρόσφατο ταξίδι του πρωθυπουργού στο Λευκό Οίκο. Η διαρκής αποστολή πολεμικού εξοπλισμού προς την Ουκρανία, στόχο έχει να δίνει διαρκή διαπιστευτήρια προσήλωσης στο ΝΑΤΟ. Η ελληνική κυβέρνηση, από το μεγάλο πάθος να εμφανίζεται βασιλικότερη του βασιλέως, έφτασε στο σημείο να κάνει μέχρι και κατάσχεση σε πλοίο που μετέφερε ιρανικό πετρέλαιο, το οποίο μεταφόρτωσε και έστειλε στις ΗΠΑ, στα πλαίσια της προθυμίας της να εξυπηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα. Με αποτέλεσμα τώρα τα αντίποινα του ιρανικού κράτους με την κατάσχεση 2 πλοίων ελληνικών συμφερόντων και την αιχμαλωσία του πληρώματός τους.

Έχει όμως αυτή η δουλικότητα στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ το αντίκρισμα που αναμένει η ελληνική κυβέρνηση;

Ένα πρώτο δείγμα γραφής το πήρε η κυβέρνηση με την απότομη ακύρωση του αγωγού East Med (που θα μετέφερε, υποτίθεται, φυσικό αέριο στην Ευρώπη από το Ισραήλ και την Κύπρο, μέσω Κρήτης και ηπειρωτικής Ελλάδας), μια ακύρωση που αποφασίστηκε και ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ στις αρχές του χρόνου για τον βασικό λόγο ότι αφήνει έξω από το παιχνίδι των εξορύξεων την Τουρκία.

Σήμερα, μετά τις δηλώσεις Τσαβούσογλου που έθετε ζήτημα κυριότητας των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, τα κανάλια παρουσίαζαν τον Μητσοτάκη ως τον ηγέτη που πηγαίνοντας στις Βρυξέλλες «θα βάλει τον Ερντογάν στη θέση του» εκμεταλλευόμενος τις διεθνείς του συμμαχίες.

Και τί έγινε τελικά;

Πήγε ο Μητσοτάκης στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και έκανε αυτό που κάνει πάντα: Στο περιθώριο της συνάντησης και όχι στην ίδια τη Σύνοδο, έπιανε έναν-έναν τους Ευρωπαίους ηγέτες, τους έδειχνε τους χάρτες του Τσαβούσογλου και διαμαρτύρονταν για την τουρκική επιθετικότητα.

Και ενώ ο μεν Μακρόν έκανε και μια δήλωση στήριξης της Ελλάδας, ο Γερμανός καγκελάριος Σολτς τι βρήκε να πει; Ότι «η παραβίαση του ελληνικού εναέριου χώρου δεν είναι “οκ”» (!), μια δήλωση που αναρωτιέται κανείς γιατί την έκανε. Αλλά για να μην αφήσει καμία αμφιβολία ότι δεν θέλει να πάρει θέση, ο εκπρόσωπός του το έκανε εντελώς σαφές:

«Ο Καγκελάριος είναι της άποψης ότι, δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, είναι απαραίτητο όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ να σταθούν μαζί και να απέχουν από προκλήσεις μεταξύ τους».

Δυο μέρες μετά βέβαια τόσο τα στελέχη της ΕΕ, όσο και αυτά των ΗΠΑ κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να μην πάρουν θέση, έστω φραστική, στο ζήτημα που άνοιξε ο Τσαβούσογλου. Ωστόσο, η αρχική διστακτικότητά τους φανερώνει τη βασική τους πρόθεση που είναι αυτή των ισορροπιών μεταξύ των αντιθέσεων Ελλάδας και Τουρκίας.

Τελικά, η πολιτική των «ισορροπιών» είναι αυτή που έχουν επιλέξει όλοι οι «στρατηγικοί σύμμαχοι» των ελληνικών κυβερνήσεων. Και αυτό είναι και το όριο των συμμαχιών με τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Στη σημερινή συγκυρία δεν είναι διατεθειμένοι να στραφούν ενάντια στην Τουρκία. Και με αυτήν την έννοια, τα πολλαπλά μέτωπα που ανοίγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, πότε με τη Ρωσία, πότε με το Ιράν, για χάρη των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την ΕΕ, δεν πρόκειται να της διασφαλίσουν καμία γεωπολιτική ασφάλεια όπως ελπίζει. Οι κίνδυνοι παραμένουν μεγάλοι και το κόστος το πληρώνουν οι λαοί με την τεράστια αφαίμαξη που κατευθύνεται στην τρελή κούρσα των εξοπλισμών. Κανένα πρόβλημα για τους «συμμάχους», αφού αυτό θα σημαίνει αυξημένες πωλήσεις στα δικά τους οπλικά συστήματα. Κι αν η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο και Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρος βρεθούν ξανά να σκοτώνονται για βραχονησίδες ή φυσικό αέριο, οι «σύμμαχοι» θα νίπτουν τας χείρας σαν Πόντιοι Πιλάτοι και μετά θα προτείνουν νέες αγορές εξοπλισμών για να διασφαλιστεί, υποτίθεται η ειρήνη.https://xekinima.org/

Διαβάστε περισσότερα

Απάντηση Αποστολόπουλου για την στοχοποίηση του: «Δεν μας πτοούν, δεν μας φοβίζουν»

 


Ο Ιάσονας Αποστολόπουλος μιλώντας στο Κόκκινο τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι στοχοποιείται από την κυβέρνηση και δήλωσε ότι δεν το φοβίζει η επίθεση που δέχεται από ακροδεξιά τρολ.

«Δεν μας φοβίζουν. Η αλληλεγγύη δεν ποινικοποιείται» είπε Στο Κόκκινο και στην Αλέκα Ζουμή ο γνωστός για την προσφορά του διασώστης. Μίλησε για τις απειλές που εκτοξεύονται εναντίον του και κατηγόρησε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι τον στοχοποιεί απευθυνόμενη στο ακροδεξιό κοινό της.

«Είναι τραγέλαφος μετά την παραίτηση του επικεφαλής της Frontex, Φαμπρίς Λεντζέρι, ακριβώς λόγω της δημοσιοποίησης των pushbacks, να ισχυρίζεται το ελληνικό κράτος πως ‘όποιος τα λέει αυτά είναι πράκτορας του Ερντογάν» είπε χαρακτηριστικά.

«Σε καμία περίπτωση, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να σταματήσουμε τη δράση μας, ίσα ίσα αυτά το μόνο που κάνουν είναι να μας πεισμώνουν ακόμη περισσότερο γιατί νομίζω αυτή η λύσσα του κράτους απέναντι σε όποιον και όποια κριτικάρει τις πρακτικές τους νομίζω λέει πιο πολλά από την ίδια την κριτική γιατί μιλάμε για πολύ βαριά εγκλήματα, για πολλά χρόνια φυλάκισης για τους δράστες που δεν παραγράφονται ποτέ» τόνισε.

Αναλυτικά:

«Μιλάμε για μια απόλυτα δυστοπική κατάσταση στη χώρα, αντί να στηλιτεύονται οι δράστες των εγκλημάτων και των δολοφονιών στο Αιγαίο, απειλούνται και στοχοποιούνται όσοι μιλάνε γι’ αυτά. Δεν μας κάνει εντύπωση, δυστυχώς εδώ και καιρό έχουμε γίνει αποδέκτες μιας ακροδεξιάς ρητορικής μίσους, ενός κύματος λάσπης και μίσους, το οποίο μόνο αυθόρμητο δεν είναι, μιλάμε για μια απόλυτα συντονισμένη κατάσταση, μια πληθώρα διαφορετικών φορέων από εφημερίδες, βουλευτές και υπουργούς του κυβερνώντος κόμματος.

Δέχομαι συνέχεια απειλές θανάτου από ανώνυμους λογαριασμούς στο twitter, πρόσφατα έφτασαν στο σημείο να ποστάρουν ακόμη και τη διεύθυνση του πατρικού μου σπιτιού με φωτογραφίες από την εξώπορτα αλλά όλο αυτό θα μας τρομοκρατούσε αν ήμασταν μόνοι, δεν είμαστε μόνοι και μόνες, υπάρχει ένα ολόκληρο κίνημα αλληλεγγύης από πίσω, ένα κίνημα αλληλεγγύης το οποίο πρόσφατα ματαίωσε την απέλαση του Σαϊντού, πρόσφατα ακύρωσε την επαναπροώθηση που πήγαν να κάνουν πριν από τέσσερις μέρες στην Ικαρία και αυθόρμητα ο κόσμος εισέβαλε στο μέρος που κρατούσαν κρυφά οι αρχές τους πρόσφυγες και διέκοψαν μια απόπειρα επαναπροώθησης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μας πτοούν και δεν μας φοβίζουν γιατί η αλληλεγγύη ούτε τρομοκρατείται, ούτε ποινικοποιείται.

Για την εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο που πραγματοποιήθηκε πριν από έναν μήνα:

«Η εκδήλωση αυτή έγινε καταρχάς πριν από έναν μήνα δεν ξέρω για ποιο λόγο το θυμήθηκαν τώρα, έχει μάλλον απάντηση και ήταν με αφορμή μαζικές καταδίκες προσφύγων από τα ελληνικά δικαστήρια, μιλάμε για ανθρώπους που φτάνουν στα ελληνικά νησιά και τρώνε 140 χρόνια φυλακή απλά και μόνο επειδή κατηγορούνται ότι οδηγούσαν τη βάρκα, θέλαμε να δώσουμε ορατότητα σε αυτό το φαινόμενο της μαζικής καταδίκης τυχαίων προσφύγων και εκεί μίλησαν οι ίδιοι οι πρόσφυγες, μίλησαν δικηγόροι, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μίλησα και εγώ μεταφέροντας την εμπειρία μου από τα σύνορα της Ευρώπης. Αυτό ήταν, μια εκδήλωση και δημοσιοποίηση για το τι συμβαίνει στα σύνορα, είχε διεθνή ΜΜΕ, σχολεία από Ιρλανδία και νομίζω πως ο μόνος τρόπος για να σταματήσουμε το αίσχος που συμβαίνει είναι να δίνουμε περισσότερη ορατότητα.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα ζούμε σε ένα μάτριξ, στην Ελλάδα όποιος και όποια μιλάει γι αυτά κατευθείαν δέχεται την κατηγορία του πράκτορα, συνεργάτη του Σόρος, τουρκόφιλου, εθνοπροδότη, ανθέλληνα κλπ. αλλά στο εξωτερικό δεν είναι έτσι. Στο εξωτερικό είναι ευρέως γνωστά αυτά που συμβαίνουν στα ελληνικά σύνορα και αυτή ακριβώς η δημοσιοποίηση οδήγησε στην παραίτηση του ίδιου του αρχηγού της Frontex.

Είναι τραγέλαφος αυτό το πράγμα, είναι τσίρκο να έχουμε τέτοια πληθώρα συντριπτικών στοιχείων από αναρίθμητους φορείς, από το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο το οποίο ανέστειλε την χρηματοδότηση της Frontex γιατί γίνονται εγκλήματα στην Ελλάδα, από έξι-εφτά διεθνή μίντια, το Spiegel το μεγαλύτερο μέσο της Γερμανίας, την Διεθνή Αμνηστία, την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, να ‘χουμε όλους αυτούς τους φορείς να μιλάνε για μια συστηματική κατάσταση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σύνορα και το ελληνικό κράτος να λέει ότι όποιος μιλάει γι αυτά είναι πράκτορας του Ερντογάν, είναι ένας τραγέλαφος. Γιατί το κάνουν;

Γιατί απευθύνονται στο κοινό τους, αν δούμε τι έχει προκαλέσει από χθες όλη αυτή η στοχοποίηση νομίζω θα φρίξουμε, μιλάμε για εκατοντάδες σχόλια στα social media που καλούν σε κρέμασμα, δολοφονίες, αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων, δυστυχώς σε αυτούς απευθύνονται, είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση αυτές οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, θέλουν να επενδύσουν σε ένα ακροδεξιό ακροατήριο, έρχονται εκλογές, δεν έχει τίποτε άλλο να προσφέρει η κυβέρνηση, τίποτε άλλο, έχουμε το πιο ακραίο το πιο άγριο κύμα ακρίβειας, έχουμε μια παρατεταμένη ύφεση, μια απόλυτη αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, οπότε τι άλλο μένει να υποσχεθούν; Η εύκολη συνταγή είναι η ξενοφοβία, η εθνική ασφάλεια και η προστασία των συνόρων, αυτός είναι ο λόγος, είναι μια εκστρατεία καθαρού αποπροσανατολισμού που όμως μπορεί να γεννήσει τέρατα.

Όλο αυτό το μίσος και αυτή η στοχοποίηση είδαμε που κατέληξε με την ´Ινγκεμποργκ Μπέγκελ, την Ολλανδή δημοσιογράφο όταν δέχτηκε πέτρα στο κεφάλι από άγνωστο και αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα. Δεν είναι αστεία όλα αυτά πρέπει να τα δούμε σοβαρά και πρέπει να δοθούν και οι ανάλογες απαντήσεις.

Ερωτηθείς εάν έχει σκεφτεί να σταματήσει, σημείωσε:

«Σε καμία περίπτωση, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να σταματήσουμε τη δράση μας, ίσα ίσα αυτά το μόνο που κάνουν είναι να μας πεισμώνουν ακόμη περισσότερο γιατί νομίζω αυτή η λύσσα του κράτους απέναντι σε όποιον και όποια κριτικάρει τις πρακτικές τους νομίζω λέει πιο πολλά από την ίδια την κριτική γιατί μιλάμε για πολύ βαριά εγκλήματα, για πολλά χρόνια φυλάκισης για τους δράστες που δεν παραγράφονται ποτέ. Οπότε όλη αυτή η λύσσα φυσικά έχει και έναν σκοπό αυτοπροστασίας γιατί ξέρουν ότι αυτά που κάνουν είναι πολύ βαριά εγκλήματα.

Εμείς δεν πρόκειται να σταματήσουμε, όσον αφορά τις διασώσεις μακάρι να μπορούσαμε να σταματήσουμε, μακάρι να ξυπνήσουμε μια μέρα και να μην ασχολούμαστε με διασώσεις γιατί εμείς δεν κάνουμε διασώσεις που είναι σχετικές με φυσικές καταστροφές, εμείς διασώζουμε ανθρώπους από το νερό επειδή τα επίσημα κράτη αρνούνται να το κάνουν, άρα μακάρι να μη χρειαστεί να είμαστε στη θάλασσα, αλλά όσον αφορά την κρατική βία και τις αυθαιρεσίες δυστυχώς εκεί έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και θα μας βρίσκουν συνέχεια απέναντί τους».https://tvxs.gr/ 

Διαβάστε περισσότερα

Η νεολαία δεν συναινεί, μάχεται για ανατροπή

 


Φοίβος Λιναρδάτος | μέλος ΚΣ νΚΑ

▸ Η νέα γενιά ή θα είναι υπάκουη στα καλούπια της κυρίαρχης πολιτικής ή, όποτε σηκώνει κεφάλι, θα ξυλοφορτώνεται

«Η νέα γενιά θα πάει μπροστά τον τόπο», «πολιτικές που θα φέρουν τους νεολαίους πίσω στην Ελλάδα» υπόσχεται ξανά και ξανά ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να χαϊδέψει τα αυτιά της νεολαίας και να επιδείξει όραμα. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική από τις ψεύτικες υποσχέσεις. Η νεολαία νιώθει και είναι στο κέντρο της επίθεσης, βλέπει το μέλλον όλο και πιο δυσοίωνο και δεν μασάει από τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Ζει μέσα σε πανδημίες, πολέμους, έναν καπιταλισμό αδηφάγο, όπου σύγχρονοι σκλάβοι στις αποθήκες της Amazon δίνουν στους πλούσιους του κόσμου τη δυνατότητα να ταξιδεύουν στο διάστημα.

Οι εικόνες με τον αιμόφυρτο φοιτητή στο ΑΠΘ, επανάληψη των περσινών επιθέσεων της αστυνομίας σε φοιτητές, αλλά και αντίστοιχες με τις εικόνες των πλατειών, όπως στη Νέα Σμύρνη την περίοδο της καραντίνας, αναδεικνύουν ποια θα είναι η αντιμετώπιση της νεολαίας. Ή υπάκουη θα μπει στα καλούπια της κυρίαρχης πολιτικής ή όποτε σηκώνει κεφάλι θα ξυλοφορτώνεται. Και όσο πιο επιθετική είναι η πολιτική της κυβέρνησης τόσο το ξύλο θα μεγαλώνει. Ζούμε την εποχή που τα καρότα μούχλιασαν και έχει μείνει μόνο το μαστίγιο για να ασκεί πολιτική.

Πώς αλλιώς να επιβληθούν οι αλλαγές στην παιδεία και την εργασία; Πώς θα πείσουν ότι ελάχιστοι θα συνεχίσουν στα πανεπιστήμια και οι υπόλοιποι θα στραφούν στην τεχνική εκπαίδευση, με λιγότερη μόρφωση και λιγότερα δικαιώματα; Πώς θα πείσουν τους φοιτητές ότι στα πανεπιστήμια δεν θα μαθαίνουν επιστήμες, αλλά όποιες δεξιότητες ζητάνε οι επιχειρήσεις που θα χορηγούν το εκάστoτε ίδρυμα; Πως μπάτσοι θα πρέπει να φυλάνε τους managers που θα διοικούν τα ιδρύματα, ενώ οι φοιτητές ούτε συλλόγους δεν θα έχουν; Πώς θα πείσουν τα νέα παιδιά που βγαίνουν στην εργασία και βιώνουν μια ζούγκλα χωρίς δικαιώματα, με δουλειά λάστιχο χωρίς ωράριο και μισθούς που δεν βγάζουν το μήνα, ενώ τα νοίκια και τα αγαθά πρώτης ανάγκης γίνονται πανάκριβα; Σίγουρα όχι με «υγιή νεανική επιχειρηματικότητα»…

Τι όμως μπορεί να πείσει για μια διαφορετική προοπτική; Θα μπορούσε να είναι ο «ούτε καν αριστερά» ΣΥΡΙΖΑ; Που στη διακυβέρνησή του ξέσκισε κάθε ελπίδα του λαού και έστρωσε διάπλατα το χαλί για να υλοποιηθεί η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης; Μήπως η ξαναζεσταμένη εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ του ’15 που θέλει να εκφράσει το ΜΕΡΑ25; Δηλαδή καμία σύγκρουση με όσους χαράσσουν αυτές τις πολιτικές, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αλλά με λίγη γαρνιτούρα τεχνοδημοκρατίας, που οι κατακτήσεις δεν θα έρχονται μέσα από πάλη, αλλά από διαπραγμάτευση με τους από πάνω;

Υπάρχει όμως κάποια διαφορετική προοπτική ή μήπως αρκεί η υπομονή για να περάσουν οι φουρτούνες, κουτσά στραβά να επιβιώσουμε και κάποια στιγμή τα πράγματα θα στρώσουν; Με πόση σιγουριά μπορεί κάποιος να πει ότι τα πράγματα θα στρώσουν όταν τα τελευταία 15 χρόνια έχει ζήσει μια οικονομική κρίση που γύρισε το βιοτικό επίπεδο του λαού δεκαετίες πίσω στο χρόνο, μια πανδημία με εκατομμύρια νεκρούς παγκόσμια, lockdown και ζωή-επεισόδιο δυστοπικής σειράς, έναν πόλεμο στο κέντρο της Ευρώπης που εκφράζει μια παγκόσμια διαπάλη των ισχυρών για την ηγεμονία και ταυτόχρονα έναν παγκόσμιο κίνδυνο για επέκτασή του σε κάθε γωνιά του πλανήτη;

Η νεολαία τους βγάζει τη γλώσσα! Δεν μοιάζει πρόθυμη να δεχτεί αμαχητί όσα πάνε να της επιβάλλουν, ούτε να χωρέσει στη ζωή που της ετοιμάζουν. Φαίνεται έντονα στις μάχες του τελευταίου διαστήματος, φάνηκε με εμφατικό τρόπο στις φοιτητικές εκλογές, φαίνεται στις τάσεις αναζήτησης που έχει η νέα γενιά παγκοσμίως, στην επιστροφή στη συλλογική πάλη και τη δημιουργία σωματείων, στην απονομιμοποίηση λέξεων όπως ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός. Η αντικαπιταλιστική αριστερά στην Ελλάδα είναι πρωτοπόρα σε αυτές τις διεργασίες. Έχει πρωταγωνιστικό και μαχητικό ρόλο στους αγώνες, προβάλλει και οικοδομεί την συλλογικότητα και την αλληλεγγύη, βάζει τα εργατικά συμφέροντα μπροστά. Ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός και τον σκιαγραφούμε καθημερινά.
Αυτός ο κόσμος δεν παίρνει φτιασιδώματα, χρειάζεται ριζική, επαναστατική αλλαγή. Πρέπει να ξηλωθεί ο παλιός κόσμος και να χάσει το κεφάλαιο, ώστε να απελευθερωθούν οι δυνατότητες της κοινωνίας, να χειραφετηθεί ο κόσμος της εργασίας και η νέα γενιά, ένας νέος κόσμος να χτιστεί. Για να αντιμετωπίσουμε την ακρίβεια, την ενεργειακή και επισιτιστική κρίση χρειάζεται να συγκρουστούμε με τη λογική του εμπορεύματος που σφραγίζει κάθε υλικό ή άυλο αγαθό στο σύγχρονο κόσμο, την ιδιωτική ιδιοκτησία που όλα τα αγοράζει και όλα τα πουλάει. Για να μην ζούμε με ένα ξεροκόμματο για μισθό πρέπει να κερδίσει ο κόσμος της εργασίας τον πλούτο που παράγει και του κλέβει το κεφάλαιο, να αποδεσμευτούμε από τους μηχανισμούς του κεφαλαίου όπως η ΕΕ και των συμφωνιών που δένουν χειροπόδαρα το λαό. Για να μην ζήσουμε πολέμους χρειάζεται να απεμπλακούμε από τους πολεμικούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ, από τις εθνικές σημαίες που κρύβουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και να υψώσουμε τις σημαίες ενός αντιπολεμικού κινήματος υπεράσπισης των εργατικών και όχι των εθνικών συμφερόντων, που παλεύει για ειρήνη και φιλία των λαών. Για να μην βιώνουμε τα ακραία αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής ή πανδημίες χρειάζεται μια άλλη σχέση με το περιβάλλον, χωρίς την υπερεκμετάλλευση των πόρων, χωρίς κάθε πέτρα, κάθε φύλλο να κρίνεται από το αν παράγει κέρδος.

Με αυτά τα μεγάλα ερωτήματα για το μέλλον της νεολαίας και τις αναγκαίες απαντήσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς αναμετρόμαστε στους καθημερινούς μας αγώνες αλλά και στις πολιτικές εκδηλώσεις του φετινού φεστιβάλ Αναιρέσεις που ανοίγει τις πύλες του.https://prin.gr/

Διαβάστε περισσότερα

Ποιον θα πιστέψετε, τα μάτια σας ή τη Σία Κοσιώνη; Όταν η προπαγάνδα γίνεται πραγματικότητα

 


Στην προπαγάνδα, όπως και στον πόλεμο, η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Το κυβερνητικό-μηντιακό σύστημα εξουδετέρωσε επικοινωνιακά το σκάνδαλο Νοβάρτις εμφανίζοντάς το ως συνωμοσία της πρώην κυβέρνησης με κάποιους δημοσιογράφους και ένα τμήμα της Δικαιοσύνης για να πλήξει τους πολιτικούς της αντιπάλους – πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας όπως οι Λοβέρδος, Πατούλης, Στουρνάρας και Σία. Έτσι, οι θύτες έγιναν εν μία νυκτί θύματα και από αμυνόμενοι πέρασαν στην επίθεση. Αυτό κατέστη εφικτό για τρεις κυρίως λόγους.

Πρώτον, εξαιτίας της συντριπτικής μηντιακής τους υπεροπλίας, στον δημόσιο λόγο κυριάρχησε εξολοκλήρου η αφήγηση περί σκευωρίας και διαστρεβλώθηκαν ή εξαφανίστηκαν πλήρως τα πλείστα στοιχεία που τεκμηρίωναν την ύπαρξη σκανδάλου.

Δεύτερον, λόγω του confirmation bias (προκατάληψη επιβεβαίωσης) του αντισύριζα μετώπου. Πολύ απλά, ο συγκεκριμένος χώρος απορρίπτει αντανακλαστικά οτιδήποτε εκπορεύεται από τη μεριά της αντιπολίτευσης, όσες αποδείξεις και αν το συνοδεύουν. Οι τελευταίες είτε «διαγράφονται» ευθύς εξαρχής μέσα από τον ψυχολογικό μηχανισμό της άρνησης, είτε ακόμα χειρότερα, μετατρέπονται στο αντίθετό τους, σε αποδείξεις όχι του σκανδάλου, αλλά του πόσο καλοστημένη είναι η σκευωρία ώστε να «κατασκευάζει» τόσο αληθοφανή «στοιχεία».

Ο τρίτος και σημαντικότερος λόγος, ωστόσο, είναι ο κυνισμός, το βασικό modus operandi της κυρίαρχης ιδεολογίας σήμερα. Οι δεξιοί, κεντρώοι, ακροκεντρώοι, αλλά και η πλειονότητα της κοινωνίας ξέρουν κατά βάθος ότι η Νοβάρτις είναι καραμπινάτο σκάνδαλο. Όχι τόσο γιατί έχουν πειστεί από τα συγκεκριμένα στοιχεία αλλά επειδή γνωρίζουν πως η διαφθορά είναι ενδημική στην Ελλάδα, ιδίως στον χώρο της υγείας.

Το πρόβλημα επομένως δεν είναι η έλλειψη γνώσης/ πληροφόρησης, ότι δηλαδή ο κόσμος δεν ξέρει ότι το συστημικό πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένο, αλλά ακριβώς το αντίθετο, ότι το γνωρίζει και το προσπερνά αδιάφορα. Για αυτό και όσα επιπλέον στοιχεία και αν αποκαλυφθούν για το σκάνδαλο, όπως τώρα η εξαφάνιση των ονομάτων του Λοβέρδου, του Πατούλη και άλλων από τη μετάφραση επίσημου εγγράφου του FBI, δεν πρόκειται να μεταβάλλουν την κατάσταση. Κάθε νέο στοιχείο αποκρύπτεται, φιλτράρεται, διαστρεβλώνεται και αντιστρέφεται από τους μηχανισμούς που περιεγράφηκαν παραπάνω.

Χθες για παράδειγμα, η Σία Κοσιώνη έβγαλε κάπου προς το τέλος του δελτίου ειδήσεων, την Ιωάννα Μάνδρου να «εξηγήσει» τι είναι τέλος πάντων όλος αυτός ο θόρυβος γύρω από τον Λοβέρδο και το έγγραφο του FBI. Και εκείνη δεν μας απογοήτευσε, το όλο θέμα είναι εντελώς ανούσιο, είπε, αφού το έγγραφο έχει κατατεθεί και με τη σωστή και με τη «λάθος» μετάφραση, άρα δεν τρέχει κάστανο.

Το ότι κάποιοι παραχάραξαν επίσημο έγγραφο του Υπουργείο Εξωτερικών δεν τέθηκε καν στη συζήτηση, ούτε φυσικά η εύλογη απορία, γιατί να μπουν στη διαδικασία να το κάνουν αφού κανείς δεν θα κέρδιζε κάτι.

Στη δε ερώτηση της Σίας για ποιον λόγο τότε γίνεται αυτή η συζήτηση, η Μάνδρου παρέπεμψε εμμέσως πλην σαφώς στη γνωστή θεωρία της σκευωρίας. Το θέμα, είπε, το ανακίνησε η εισαγγελέας κ. Τουλουπάκη, η οποία είναι κατηγορούμενη για τη σκευωρία της Νοβάρτις και προσπαθεί απεγνωσμένα να υπερασπιστεί τον εαυτό της με πυροτεχνήματα. Αυτό ήταν, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε, τρία λεπτά και πολύ ασχολήθηκαν!

Ο διάχυτος κυνισμός είναι ο ισχυρότερος αντίπαλος όσων συνεχίζουν να εξοργίζονται με την παρούσα θλιβερή κυριαρχία της γενικευμένης διαφθοράς και της φαυλοκρατίας που εμφανίζεται ως αριστεία, το μεγαλύτερο εμπόδιο για εκείνες που επιμένουν ότι αυτή η αθλιότητα μπορεί και πρέπει να αλλάξει.

Πώς να πείσεις κάποιον ότι αυτοί που τον κυβερνούν είναι διεφθαρμένοι όταν ήδη το ξέρει; Πώς να τον εξοργίσεις όταν έχει αποδεχτεί τη γενικευμένη διαφθορά ως λίγο πολύ φυσική κατάσταση; Η απόσταση ανάμεσα στο ξέρω ότι κάτι είναι κακό και στο προσπαθώ να το αλλάξω είναι μεγάλη, τόσο μεγάλη όσο η παγιωμένη πεποίθηση ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να το αλλάξω, έτσι ήταν, είναι και θα είναι.

Αυτήν όμως η αίσθηση αδυναμίας δεν προκύπτει από μόνη της, αλλά είναι το αποτέλεσμα της τερατώδους ισχύος των από πάνω, της προκλητικής διαπλοκής κυβέρνησης – δικαιοσύνης – ΜΜΕ η οποία μπορεί όχι μόνο να αγνοεί τις καταθέσεις των μαρτύρων, αλλά και να τους στοχοποιεί από πάνω, να θέτει στο αρχείο τα «αδιευκρίνιστα» ποσά στους λογαριασμούς του Γεωργιάδη και του Αβραμόπουλου και να εξαφανίζει το όνομα του Λοβέρδου και πολλών άλλων από τα ενοχοποιητικά έγγραφα του FBI. Η επίδραση ενός γκροτέσκου μηχανισμού που μπορεί να κάνει το μαύρο άσπρο επιβάλλοντας ανερυθρίαστα ότι, θέλετε δεν θέλετε, εμάς θα πιστέψετε και όχι τα μάτια σας.

Και είναι δυστυχώς πολλοί εκείνοι που τους πιστεύουν, σε πείσμα των ματιών τους ή έστω κάνουν ότι τους πιστεύουν, είτε γιατί προσδοκούν σε ανταλλάγματα, ή γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Ξέρουμε ότι λέτε ψέματα αλλά θα προσποιούμαστε ότι λέτε την αλήθεια, γιατί αν αποδεχτούμε ότι λέτε ψέματα τότε θα πρέπει να αντιδράσουμε και είτε δεν θέλουμε, άρα είμαστε και μείς συνένοχοι, είτε δεν μπορούμε, άρα πρέπει να ζήσουμε με τη διαρκή υπενθύμισης της ταπεινωτικής αδυναμίας μας.

Εδώ ακριβώς γίνεται καίριος ο ασφυκτικός έλεγχος των μήντια και το ιδεολόγημα της σκευωρίας, γιατί εξασφαλίζουν ότι θα τηρούνται τα προσχήματα που επιτρέπουν σε πολλούς να κάνουν τα στραβά μάτια. Τα συστημικά ΜΜΕ εξαφανίζουν από τη δημόσια σφαίρα σχεδόν κάθε τι που αφορά το σκάνδαλο Νοβάρτις ή οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σκάνδαλο, «προστατεύοντας» τους τηλεθεατές από την τραυματική σύγκρουση με την πραγματικότητα που και οι ίδιοι άλλωστε θέλουν να την απωθήσουν. Και τα ελάχιστα που τους ξεφεύγουν, τα ακυρώνουν προκαταβολικά μέσα από βολικά αφηγήματα όπως η δήθεν σκευωρία ή τα fake news του διαδικτύου.

Το σχήμα μοιάζει ολοκληρωτικό, δεν επιτρέπει την παραμικρή διέξοδο – ο έλεγχος των ΜΜΕ και η προπαγάνδα ενισχύουν την παθητικότητα της κοινωνίας η οποία με τη σειρά της αυξάνει τη δύναμη των ΜΜΕ και την ισχύ της προπαγάνδας τους.

Το αποκαλυπτικό γλωσσικό ολίσθημα του Μητσοτάκη παλιότερα ότι «τον ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία» είναι δηλωτικό όχι μόνο των προθέσεών του αλλά και της πραγματικότητας που ζούμε – μιας πραγματικότητας που κατασκευάζεται εν πολλοίς από την επικοινωνία εξοβελίζοντας την ουσία στο περιθώριο των ελάχιστων εναλλακτικών μέσων και των «λαϊκιστικών» social media.

Αυτό το σύστημα δεν μεταρρυθμίζεται εκ των έσω, δεν απειλείται όσα σκάνδαλα και αν δουν το φως της δημοσιότητας. Μόνο εξωτερική πίεση μπορεί να το κλονίσει, η αυτόνομη κίνηση των μαζών, όπως το 2010 – 2015 όταν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας έπαψαν να καταναλώνουν παθητικά την «πραγματικότητα» που τους πλάσαραν τα ΜΜΕ και διεκδίκησαν να επιβάλλουν τη δική τους στον δρόμο και τις πλατείες.

Εκείνο που τότε διέλυσε τη μυθική δύναμη της προπαγάνδας δεν ήταν η αφηρημένη αλήθεια ότι «όχι, δεν τα φάγαμε μαζί», αλλά η θεϊκή δύναμη του πλήθους που με μια φωνή φώναζε «αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι» στο Σύνταγμα, ένα καλοκαίρι σαν και αυτό. Δημήτρης Τσίρκας https://thepressproject.gr/ 

Διαβάστε περισσότερα

ΙΔΕΟΓΡΑΦΙΕΣ : #76 "Φινλανδοποίηση"

#76 "Φινλανδοποίηση"

 Φινλανδοποίηση


Του «Ιδεογράφου»

Φινλανδοποίηση. Ένας όρος που ακούστηκε πρόσφατα και ορίζεται ως η κατάσταση στην οποία περιέρχεται μια χώρα που γειτονεύει με μια πολύ ισχυρή και αναγκάζεται να ευθυγραμμιστεί με την εξωτερική της πολιτική. Ειδικότερα, αναφέρεται στην σχέση Φινλανδίας-ΕΣΣΔ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο όρος συζητήθηκε στην Ελλάδα πρόσφατα για να περιγράψει τους κινδύνους για το ελληνικό κράτος, αν υποχωρήσει στις απαιτήσεις της Τουρκίας για συνεκμετάλλευση των ΑΟΖ που του αντιστοιχούν, αλλά και σήμερα, με αφορμή τον Πόλεμο της Ουκρανίας και την διακηρυγμένη πρόθεση της τωρινής φινλανδικής κυβέρνησης να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ (ώστε να ακυρώσει, δήθεν, την "φινλανδοποίηση" της Φινλανδίας).

Ο όρος δεν είναι ακριβής. Η Φινλανδία τήρησε ουδετερότητα στον ανταγωνισμό του Ψυχρού Πολέμου, τασσόμενη όμως με το δυτικό μπλοκ. Εντούτοις είχε εμπορικές σχέσεις με την ΕΣΣΔ, μάλιστα στην πολεμική της αεροπορία κάποια στιγμή ενέταξε και τα επίφοβα τότε Mιγκ-21.

Η ανεξαρτησία


Πως προέκυψε αυτή η χώρα; Ιστορικά, από το 1800 μέχρι το 1917 η Φινλανδία ήταν προτεκτοράτο αρχικά και λίγο αργότερα επαρχία (δηλαδή αποικία) της (τσαρικής) Ρωσσίας. Προηγουμένως ήταν επαρχία του Σουηδικού βασιλείου. Αμέσως μετά την Οκτωβριανή σοσιαλιστική επανάσταση, στις 18.12.1917 (ένα μήνα μετά δηλαδή, και πριν την Συνθήκη Μπρεστ-Λιτόφσκ όπου οι σοβιετικοί αναγκάστηκαν και παραχώρησαν πολλές περιοχές της Ρωσσίας, στην Πολωνία και σε άλλους) οι μπολσεβίκοι υπέγραψαν το διάταγμα ανεξαρτησίας της χώρας (φωτογραφία του εγγράφου, με υπογραφές των Λένιν-Στάλιν, Τρότσκυ), όχι γιατί αναγκάστηκαν από κάποιο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα που δεν υπήρχε στην συγκεκριμένη χώρα, αλλά διότι έκαναν πράξη την αρχή της αυτοδιάθεσης των εθνών την οποία πρέσβευαν. Εκείνη η πράξη αυτομάτως δεν γινόταν να καταστήσει τη Σοβιετική Ένωση εχθρό του φινλανδικού λαού, ο οποίος αναγνωριζόταν ως ξεχωριστό έθνος με πλήρη δικαιώματα (ο τσάρος, αντιθέτως, προσπαθούσε να τους κάνει ρώσσους). Την επόμενη χρονιά στην Φινλανδία ξεκίνησε εμφύλιος πόλεμος που έληξε με την ήττα των φινλανδών κομμουνιστών και την εγκαθίδρυση ενός κεντρώου καθεστώτος.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος


Στις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η μιλιταριστική πτέρυγα της φινλανδικής αστικής τάξης με επικεφαλής τον στρατάρχη Μαννερχάιμ προσέγγισε την ναζιστική Γερμανία. Ενώ ο πόλεμος ξεκίνησε στην Ευρώπη, οι σοβιετικοί, ξέροντας ότι η σειρά τους έρχεται, ζήτησαν από την Φινλανδία το τμήμα εδάφους που κατείχαν στα περίχωρα του Λένινγκραντ για να αποκτήσει βάθος η άμυνα της δεύτερης σημαντικότερης πόλης τους, αλλά και να αποκλείσουν την πιθανότητα να επιτεθούν οι φινλανδοί εκεί σε συμμαχία με τους γερμανούς. Οι φινλανδοί αρνήθηκαν και ξεκίνησε πόλεμος που έληξε με νίκη μεν των σοβιετικών, αλλά με βαριές απώλειες των τελευταίων. Στο διάστημα αυτό οι εγγλέζοι, οι αμερικάνοι αλλά και οι γερμανοί, παρά την κήρυξη πολέμου μεταξύ τους, εφοδίαζαν από κοινού με στρατιωτικό υλικό τους φινλανδούς. Αυτό δεν πρέπει να παραξενεύει: ο πόλεμος Αγγλίας-Γερμανίας ήταν ουσιαστικά στη θάλασσα και ο στόχος της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης ήταν συνομολογημένος και από τους δυο.
Όταν η Γερμανία επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ, στην "Επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα" προσχώρησε και η Φινλανδία και πράγματι έφτασε μέχρι το Λένινγκραντ συμβάλλοντας στην περικύκλωσή του, την πολιορκία του και τον θάνατο από ασιτία εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών λόγω αυτής. Δηλαδή συνεργάστηκαν με τους γερμανούς κανονικά και με τους τύπους. Εντούτοις, με την λήξη του πολέμου η Φινλανδία δεν τιμωρήθηκε ουσιαστικά από τους νικητές σοβιετικούς για αυτήν την ανάμιξη και γενικότερα για την προσχώρησή της στον Άξονα (έχασε μόνο αυτά τα εδάφη που ζητήθηκαν το 1940). Αντιθέτως ευεργετήθηκε. Ετούτο συνέβαλε αναμφίβολα στην τήρηση ουδετερότητας μεταπολεμικά.

Μεταπολεμική περίοδος


Μετά το 1945 η Φινλανδία, όπως και η Αυστρία (που η μισή, συμπεριλαμβανομένης της Βιέννης, καταλήφθηκε από τον κόκκινο στρατό που αποχώρησε πλήρως στη συνέχεια), ποτέ δεν είχε κανένα πρόβλημα εδαφικό, πολιτικής έντασης, πρόβλημα εξωτερικής πολιτικής, ακόμα και οικονομικό, ακριβώς λόγω της αυστηρής ουδετερότητάς της. Η χώρα αναπτύχθηκε συνεργαζόμενη (αλλά κυριολεκτικά συνεργαζόμενη) και με τους δυο πόλους και ανέπτυξε βιομηχανία, εκπαιδευτικό σύστημα που κατά καιρούς μνημονεύουμε και κουλτούρα σε ένα περιβάλλον απρόσκοπτο από διεθνείς εντάσεις. Γενικά η πολιτική και οικονομική της πορεία δεν εξαρτήθηκε από την Μόσχα.
Σήμερα, η Φινλανδία κάνει αίτηση να μπει στο ΝΑΤΟ, δήθεν για να εξασφαλιστεί από τους ρώσσους που δεν είχαν βλέψεις εναντίον της ως τώρα, ούτε ως σοβιετικοί ούτε ως ρώσσοι. Εκτός του ότι αυτή η κίνηση θα τους πλήξει με διάφορους τρόπους, συμβάλλει παραπέρα στο κλίμα προς έναν μεγάλο πόλεμο. Η δράση φέρνει αντίδραση, όποια κι είναι αυτή. Θα έλεγε κανείς ότι η φινλανδική άρχουσα τάξη αρνείται να διαβάσει την ιστορία της. https://ideografies-xt.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα

ΙΔΕΟΓΡΑΦΙΕΣ : #71 Συνθηματολογία V: "Αυτοοργανωμένες ποδοσφαιρικ...

ΙΔΕΟΓΡΑΦΙΕΣ : #71 Συνθηματολογία V: "Αυτοοργανωμένες ποδοσφαιρικ...:   Συνθηματολογία Επιστήμη παρατήρησης και αποτύπωσης Του "Ιδεογράφου" Παιδικά χρόνια χωρίς μπάλα δεν νοούνται. Δεν υπάρχει χαρά, δ...
Διαβάστε περισσότερα

Τσίπρας: Ο ΣΥΡΙΖΑ μεγαλώνει και ο εφιάλτης τελειώνει

 


Ολοκληρώνονται οι τετραήμερες εργασίες του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με τις ψηφοφορίες για κείμενο θέσεων, καταστατικού και πολιτικής απόφασης.

Σε ενωτικό τόνο ξεκίνησε την ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας λίγο προτού ρίξει αυλαία το 3ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, όπου επικράτησε με συντριπτικό ποσοστό χθες η πρότασή του για άμεση εκλογή του προέδρου και των μελών της Κεντρικής Επιτροπής από τη βάση.

«Σήμερα δεν υπάρχουν ητημένοι, υπάρχουν μονάχα νικητές. Και νικητές είμαστε όλοι οι σύνεδροι που εκπροσωπήσαμε τα χιλιάδες μέλη του κόμματος» είπε και συμπλήρωσε πως ανάμεσα στους νικητές είναι και «όλοι οι ομιλητές που χωρίς φόβο, συχνά με πάθος» κατέθεσαν τον προβληματισμό, τη διαφωνία τους».

Αλλά, όπως τόνισε, πρωτίστως νικητές είναι οι χιλιάδες πολίτες που «φιλοδοξούν να εκπροσωπήσουμε τα συμφέροντα και τις αγωνίες τους».

«Υπάρχει εναλλακτική στον κατήφορο»

Ο Αλ. Τσίπρας εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, τονίζοντας ότι «όσο καθυστερούν τόσο απομακρύνεται η δυνατότητα αξιοπρεπούς ήττας για τον Κυριάκο Μητσοτάκη».

«Το Συνέδριό μας έστειλε ήδη ένα ισχυρό μήνυμα από άκρη σε άκρη σε όλη την Ελλάδα: Υπάρχει εναλλακτική στον κατήφορο. Υπάρχει σχέδιο για να ανασάνει η κοινωνία. Υπάρχει ελπίδα για να στηριχτεί η χώρα. Το μήνυμα είναι: Ξέρουμε, θέλουμε και μπορούμε. Να αναλάβουμε την ευθύνη της πολιτικής αλλαγής, της προοδευτικής διακυβέρνησης. Το μήνυμα είναι: Αλλάζουμε για να αλλάξουμε τη χώρα».

Συνεχίζοντας αναφέρθηκε στις αποφάσεις του Συνεδρίου λέγοντας: Με το Συνέδριό μας και τις αποφάσεις μας ξεκινά μια νέα εποχή για το κόμμα μας, για την Αριστερά, για τη προοδευτική παράταξη αλλά και για το αύριο της χώρας, για τη πολιτική αλλαγή και τη προοδευτική κυβέρνηση που έχει ανάγκη ο τόπος. Το Συνέδριό μας ανοίγει το δρόμο για έναν ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία πιο μαζικό, πιο ισχυρό, πιο δημοκρατικό αλλά και πιο ενωμένο. Σήμερα σε αυτό εδώ το γήπεδο δεν υπάρχουν ηττημένοι. Υπάρχουν μόνο νικητές».

Έστρεψε τα πυρά του στον πρωθυπουργό απαντώντας στην δική του χθεσινή παρέμβαση από το προσυνέδριο της ΝΔ στην Κρήτη λέγοντας: «Οι ηττημένοι δεν βρίσκονται σε αυτήν την αρένα, αλλά υπάρχουν. Και έσπευσαν τούτες τις μέρες να δείξουν με όλους τους τρόπους τον εκνευρισμό τους, τον φόβο που τους διακατέχει. Στα τηλεοπτικά στούντιο, στα πρωτοσέλιδά τους, στη προπαγάνδα τους. Έσπευσαν λοιπόν όλοι αυτοί, με πρώτο τον ίδιο τον ΠΘ και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να χαρακτηρίσουν τις δεσμεύσεις μας, τα 5+1 σημεία για να ανασάνει η κοινωνία και ο λαός, παροχολογία και λεφτόδεντρα. Ποιοι, αυτοί που ποτίζουν κάθε μέρα τα κλεπτόδεντρα της αισχροκέρδειας;».https://www.efsyn.gr/

Διαβάστε περισσότερα

Ζόραν Ζάεφ στην «Α» / Δεν θα μετάνιωνα πότε για τη Συμφωνία των Πρεσπών

 


Είμαι περήφανος που η Βόρεια Μακεδονία βρίσκεται στο πλευρό της ειρήνης και της ασφάλειας μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών

Οπρώην πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας Ζόραν Ζάεφ βρέθηκε στην Αθήνα για το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Ο συμπρωταγωνιστής του Αλέξη Τσίπρα και του Νίκου Κοτζιά στην επίτευξη της ιστορικής Συμφωνίας των Πρεσπών καταχειροκροτήθηκε από τους χιλιάδες συνέδρους που αναγνώρισαν την πολύτιμη συνεισφορά του στη γενναία πολιτική απόφαση να επιμείνει στη συμφωνία που έβαλε τα θεμέλια της ειρήνης και της συνεργασίας στα πολύπαθα Βαλκάνια.

«Εγώ και ο Αλέξης ήμασταν αποφασισμένοι να κάνουμε ένα τεράστιο κοινό βήμα προς όφελος των χωρών μας, των πολιτών μας, όλης της περιοχής και εντέλει της Ευρώπης» τόνισε από το βήμα του συνεδρίου. Ο Ζόραν Ζάεφ μίλησε στην ΑΥΓΗ της Κυριακής για τον πόλεμο στην Ουκρανία, για την εφαρμογή της συμφωνίας, για το αν μετάνιωσε, για τη ζωή μετά την παραίτησή του από την ηγεσία του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Βόρειας Μακεδονίας.

Τέσσερα χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών τι έχει εφαρμοστεί και τι όχι; Αν γυρνούσαμε τον χρόνο πίσω, θα το ξανακάνατε;  Έχετε μετανιώσει για κάτι;

Έχουμε εφαρμόσει πολλά. Θα έλεγα ότι τα πιο δύσκολα βήματα έχουν ήδη γίνει. Η συνεργασία των δύο χωρών σήμερα είναι σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Τα θεμέλια έχουν μπει και τώρα δεν είναι πια περίπλοκο να προχωρήσουμε παραπέρα. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει πολιτικός που θα κερδίσει τη στήριξη των πολιτών για οτιδήποτε άλλο εκτός από τη συνέχιση της πορείας της φιλίας μας. Δεν μπορεί να μετανιώσει κανείς για ένα τόσο τεράστιο βήμα.  Όποιος θα το σκεφτόταν αυτό δεν σκέφτεται προς όφελος του συμφέροντος της χώρας και της οικογένειάς του.

Γιατί η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί οδηγό για την επίλυση διεθνών διαφορών;

Βλέπουμε πώς ο κόσμος μπορεί να μπει σε πόλεμο για εβδομάδες. Ακόμη και η Ευρώπη. Είναι απλό. Αν θέλεις ειρήνη θα συζητήσεις, θα ακούσεις, θα προσπαθήσεις να καταλάβεις την άλλη πλευρά και θα δουλέψεις πάνω στην οικοδόμηση της εμπιστοσύνης. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αντέξει άλλον πόλεμο. Δεν μπορεί να υπάρχει μόνο ο νόμος του ισχυρότερου. Στον σημερινό κόσμο υπάρχει ακόμα ο δρόμος του σεβασμού και του συμβιβασμού, ο δρόμος της αμοιβαίας κατανόησης, ο δρόμος της ειρήνης και της σταθερότητας. Πήραμε αυτό το μονοπάτι μαζί και συνιστούμε ανεπιφύλακτα το μοντέλο μας. Αυτό είναι το μοντέλο συνεργασίας που οδηγεί στη φιλία των λαών. Υπάρχουν τρόποι που μπορούν να φέρνουν λύση. Πρέπει να υπάρξει ειρήνη.

Πιστεύετε ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία δημιουργεί νέους κινδύνους και εντάσεις στα Βαλκάνια; Τι θα μπορούσε να είχε συμβεί σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία αν δεν είχε επιτευχθεί η Συμφωνία των Πρεσπών;

Σήμερα είμαστε στο ΝΑΤΟ. Και είμαστε στο ΝΑΤΟ γιατί αυτός είναι ο στρατηγικός μας προσανατολισμός και γιατί βρήκαμε κοινή συνεννόηση με την πλευρά σας. Είμαι περήφανος που η Βόρεια Μακεδονία βρίσκεται στο πλευρό της ειρήνης και της ασφάλειας μαζί με ολόκληρο τον δημοκρατικό κόσμο και ιδιαίτερα με το ΝΑΤΟ. Και είμαι περήφανος που ζω σε μια ασφαλή χώρα, μια χώρα που συμμετέχει στην πιο ισχυρή ασπίδα ασφαλείας και μια χώρα που προστατεύεται από την πιο ισχυρή συμμαχία στον κόσμο.

Βρεθήκατε στην Αθήνα ως καλεσμένος στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.  Έχετε πάρει την απόφαση να παραιτηθείτε από την ηγεσία του κόμματός σας και τη θέση του πρωθυπουργού. Πώς είναι η ζωή μετά;

Έκανα ένα διάλειμμα από τη δημόσια έκθεση για λίγο καιρό. Είμαι όμως άνθρωπος με πολλές επαφές και ήταν απλώς αδύνατο να μην απαντήσω θετικά σε όλες τις προσκλήσεις για δημόσιες εκδηλώσεις που λαμβάνω. Επομένως, γεγονότα όπως το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έχουν πραγματικά μεγάλη σημασία και αξία για την Αριστερά στην Ευρώπη. Θα συνεχίσω να υποστηρίζω το κόμμα μου, το σοσιαλδημοκρατικό μπλοκ στην Ευρώπη και γενικά τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις.

Οι στόχοι για τους οποίους μπήκα στην πολιτική είναι οι ίδιοι για τους οποίους παραμένω κοινωνικά ενεργός: αλληλεγγύη και υποστήριξη, βοήθεια στους αδύναμους και ευάλωτους, ελευθερία σκέψης και έκφρασης, συνεργασία, ελευθερία κινήσεων, άρση εμποδίων και συνόρων, δημοκρατία έναντι των απολυταρχικών καθεστώτων.  Όσο αναπνέω θα αγωνίζομαι γι’ αυτές τις αξίες και θα βρίσκομαι απέναντι σε όποιον τις θέτει σε διακινδύνευση.https://www.avgi.gr/

Διαβάστε περισσότερα

Υπόθεση Ζακ/Zackie: η πρόταση του εισαγγελέα «ξεπλένει» τους δράστες!


 Την Τετάρτη 13 Απρίλη, ο εισαγγελέας στη δίκη για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, Σωτήριος Μπουγιούκος, ανακοίνωσε την πρόταση του σε σχέση με τους κατηγορούμενους Δημόπουλο (κοσμηματοπώλης), Χορταριά (μεσίτης) και τους τέσσερις αστυνομικούς.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης, οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορούμενων προσπάθησαν να παρουσιάσουν τον Ζακ σαν να ήταν αυτός κατηγορούμενος, έκαναν λόγο για «επικίνδυνο» άνθρωπο, αναφέρθηκαν στο γεγονός πως ήταν οροθετικός* με σκοπό να ρίξουν τις ευθύνες για τον θάνατό του σε προηγούμενα προβλήματα υγείας κοκ.

Παράλληλα, οι κατηγορούμενοι κατά τη διάρκεια των καταθέσεών τους κράτησαν μία στάση που απεδείκνυε πως είναι αμετανόητοι για όσα συνέβησαν στις 21 Σεπτέμβρη του 2018.

Οι αντιφάσεις και η… «αμέλεια»

Έτσι, κατά τη διάρκεια της αγόρευσης του εισαγγελέα, δεν μπορούσε παρά να προκαλέσει ικανοποίηση το γεγονός πως αυτού του είδους η υπερασπιστική γραμμή που ήθελε τον Ζακ να είναι ο «θύτης» και όχι το θύμα δεν πέρασε.

Αντιθέτως, ο εισαγγελέας, αναφερόμενος στον κοσμηματοπώλη και τον μεσίτη, ανάμεσα σε άλλα αναγνώρισε ότι οι κατηγορούμενοι ενήργησαν 

«με πρόθεση, επιδεικνύοντας μένος και τιμωρητική διάθεση» 

και πως 

«Ήθελαν να προκαλέσουν και αφετέρου γνώριζαν και ήθελαν τις περιστάσεις ως δυνάμενες να προκαλέσουν θάνατο».

Για να συνεχίσει λίγο παρακάτω λέγοντας:

«Ο θάνατος οφείλεται σε αμέλεια του πρώτου και δευτέρου κατηγορουμένου που, αν και είδαν ότι εντός του κοσμηματοπωλείου βρισκόταν σε κατάσταση πανικού, αν και είδαν ότι αιμορραγούσε, αν και γνώριζαν ότι μπορούσαν να προκαλέσουν το θάνατο του παθόντος, και εξαιτίας της ηλικίας τους, είχαν τη δυνατότητα να προβλέψουν το βαρύτερο αποτέλεσμα, έδρασαν απερίσκεπτα και έπληξαν τον παθόντα με τρόπο που επέφερε το θάνατο».

Κατά τη διάρκεια της αγόρευσής του δηλαδή, ο εισαγγελέας σε κάποια σημεία αναγνώρισε πως οι κατηγορούμενοι γνώριζαν και είχαν την πρόθεση να προκαλέσουν τον θάνατο του Ζακ και πως ο Ζακ δεν αποτελούσε κίνδυνο!

Στη συνέχεια όμως, το αφήγημα του αλλάζει:

«Επίσης θα πρέπει να επισημανθεί ότι αν και η δράση των κατηγορουμένων δεν είναι κοινωνικά αποδεκτή, αν και ενέχει στοιχεία τιμωρητικής διάθεσης θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι η βασική επιδίωξη των κατηγορουμένων ήταν η παραμονή του και η σύλληψή του, γεγονός που καταδεικνύεται και από τη συμπεριφορά τους όταν ο Κωστόπουλος βρισκόταν στο πεζοδρόμιο.

Κατά τη γνώμη μου δεν προέκυψαν στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι επιδίωκαν και ήθελαν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης ή έτι δε περισσότερο τον θάνατο, ώστε να συντρέχει η περίπτωση της μετατροπής κατηγορίας, όπως αιτούνταν η οικογένεια του θύματος».

Καταλήγοντας, πρότεινε την ενοχή των δύο κατηγορούμενων για άσκηση θανατηφόρας σωματικής βλάβης, αντί της κατηγορίας για ανθρωποκτονία, που ζητούσε τόσο η οικογένεια του Ζακ, όσο και ΛΟΑΤΚΙ** κ.α. ομάδες και ακτιβιστές/τριες σε όλη τη διάρκεια της δίκης.

Το να παραδέχεται αρχικά πως οι δράστες γνώριζαν και μάλιστα ήθελαν να προκαλέσουν θάνατο, αλλά στη συνέχεια να αποδίδει τον θάνατο του Ζακ σε «αμέλεια» και «απερισκεψία» των δραστών, είναι τουλάχιστον παράδοξο!

Και οι αθώοι αστυνομικοί

Παράλληλα, ο εισαγγελέας απέρριψε όσα ακούστηκαν στις δικαστικές αίθουσες για την κατάσταση της υγείας του Ζακ ή το ενδεχόμενο το ισχαιμικό επεισόδιο που προκάλεσε τον θάνατό του να είχε ξεκινήσει νωρίτερα από το λιντσάρισμά του στη Γλάδστωνος.

Αντιθέτως, κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο θάνατος του Ζακ προήλθε από τα χτυπήματα των κατηγορουμένων, όπως εξάλλου αναφέρει και το ιατροδικαστικό πόρισμα. Με μία όμως διαφορά. 

Το πόρισμα των ιατροδικαστών, όσο και οι καταθέσεις τους κάνουν σαφές πως δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο χτύπημα που προκάλεσε τον θάνατο του Ζακ, αλλά πως όλα τα χτυπήματα του προκάλεσαν έντονο στρες και τελικά το ισχαιμικό επεισόδιο που τον οδήγησε στον θάνατο.

Σε αυτό το σημείο όμως, ο εισαγγελέας κάνει έναν διαχωρισμό, ρίχνοντας την ευθύνη στα χτυπήματα που δέχτηκε ο Ζακ από τον κοσμηματοπώλη και τον μεσίτη και όχι σε αυτά που δέχτηκε στη συνέχεια από τους αστυνομικούς.

Αντιθέτως, για τους αστυνομικούς αναφέρει ότι

«Οι ως άνω αστυνομικοί ενήργησαν στο πλαίσιο των καθηκόντων τους, η δράση τους, δεν ενέχει στοιχεία υπερβολής και δεν υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο, συνεκτιμώντας ορθώς ότι σε ένα μικρό στενό είχε συσσωρευτεί πλήθος κόσμου, δεν μπορούσαν να ενεργήσουν διαφορετικά και δεν έκαναν χρήση αδικαιολόγητης βίας».

Τελικά πρότεινε την απαλλαγή τους.

Η αθώωση ή οι ελαφριές ποινές σε αστυνομικούς που εμπλέκονται σε περιστατικά άγριας βίας, είναι μάλλον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Για αυτό και η πρόταση του εισαγγελέα αν και προκαλεί θυμό, δεν προκαλεί μεγάλη έκπληξη.

Ο αγώνας για δικαίωση συνεχίζεται

Στην πραγματικότητα η αγόρευση του εισαγγελέα δείχνει σε μεγάλο βαθμό τα όρια της αστικής δικαιοσύνης. Καταδεικνύει κάποιους ενόχους για τον θάνατο του Ζακ, την ίδια ώρα αποφεύγει να προτείνει τη βαρύτερη κατηγορία για αυτούς (ανθρωποκτονία), ενώ απαλλάσσει από τις κατηγορίες τους αστυνομικούς που συμμετείχαν στο λιντσάρισμα.

Ο εισαγγελέας δίνει την εντύπωση πως προσπαθεί να πατήσει ταυτόχρονα σε δύο βάρκες. Να ικανοποιήσει εν μέρει την οικογένεια του Ζακ και όσες/ους αγωνίζονται όλα αυτά τα χρόνια για δικαίωση, αλλά παράλληλα να διατηρήσει και την αντίληψη πως ο ρόλος των αστυνομικών είναι να προστατεύουν, πως η βία που ασκείται από την αστυνομία πάντα δικαιολογείται και ότι ασκείται μόνο όταν είναι αναγκαία.

Ακόμα όμως και αυτή η εντελώς «κουτσουρεμένη» δικαίωση που προτείνει ο εισαγγελέας, δεν ήταν σε καμία στιγμή της δίκης εγγυημένη. Ήταν αποτέλεσμα του πείσματος και της επιμονής της οικογένειας του Ζακ να δοθούν απαντήσεις και να τιμωρηθούν οι ένοχοι, όπως και των ΛΟΑΤΚΙ και φεμινιστικών ομάδων, οργανώσεων της Αριστεράς κλπ που όλα αυτά τα χρόνια κρατούν τη μνήμη του Ζακ και των γεγονότων του θανάτου του ζωντανά.

Η εμπειρία έχει δείξει πως οι εισαγγελικές προτάσεις δεν λειτουργούν σε  κενό αέρα. Το είδαμε στη Δίκη της ΧΑ όταν μέσα από τη δράση του αντιφασιστικού κινήματος και τη μαζική ανταπόκριση της κοινωνίας η εισαγγελική πρόταση για αθώωση των φασιστών ανατράπηκε. Το είδαμε και στην περίπτωση του Ζακ. Η αρχική προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα του Ζακ και η κατασυκοφάντησή του από τα κανάλια, η προσπάθειά τους να ξεπλύνουν τόσο τους εμπλεκόμενους όσο και την αστυνομία ανατράπηκε στην πορεία. Και αυτό έγινε μέσα από την πίεση του κινήματος που μίλησε για τη δολοφονία του, που ανέδειξε το θέμα, που προχώρησε σε κινητοποιήσεις και απαίτησε την τιμωρία των ενόχων. Ασφαλώς η αναλογία των εισαγγελικών προτάσεων δεν είναι η ίδια, ούτε και η κατάσταση στην οποία βρίσκεται το κίνημα.

Σήμερα, αυτοί που σταθήκαμε απέναντι στον κανιβαλισμό των ΜΜΕ τότε, αυτοί που σηκώσαμε το ζήτημα του Ζακ και προσπαθήσαμε να αναδείξουμε την αλήθεια, είναι σημαντικό να συνεχίσουμε. Να πιέσουμε για τη δικαίωσή του με τη φυσική μας παρουσία έξω από τα δικαστήρια κατά τις επόμενες δικάσιμες, κρατώντας το θέμα στην επικαιρότητα και διεκδικώντας να τιμωρηθούν με τις βαρύτατες κατηγορίες όλοι όσοι συμμετείχαν στη δολοφονία του.https://xekinima.org/

Διαβάστε περισσότερα

Στον αστερισμό της φτώχειας

 


Ας δούμε το γενικό κάδρο.

Τον Απρίλη του 2021 ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων εκτινάχθηκε στους 2.775  (ετήσια κατάταξη του Forbes),  δηλ. 660 περισσότεροι σε σχέση με το 2020. Το άθροισμα της περιουσίας που έχουν αυτή τη στιγμή οι πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη αντιστοιχεί 13,1 τρισ. δολάρια. Κι όλ’ αυτά την ώρα που μαίνονται η οικονομική, η υγειονομική,  η επισιτιστική και η ενεργειακή κρίση. Μάλιστα, σε συνθήκες κυριαρχίας του χρηματιστικού κεφαλαίου με τα χιλιάδες τοξικά τραπεζικά παράγωγα και τις ατελείωτες «φούσκες», οποιαδήποτε διατύπωση για το τέλος των κρίσεων είναι απολύτως ανεξέλεγκτη ή ακόμα και ανέλπιδη. Τα χειραγωγημένα διεθνή και ντόπια ΜΜΕ συμβάλλουν στην κατατρομοκράτηση των λαών. Κι ενώ δισεκατομμύρια άνθρωποι δουλεύουν σε χωράφια, σε εργοστάσια, σε γραφεία και άλλοι τόσοι περιφέρονται άνεργοι, πεινασμένοι ή και ανθρώπινα ράκη, 2.775 άνθρωποι κατέχουν πλούτο όσο ο μισός πληθυσμός της Γης και παράλληλα απολαμβάνουν με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο, πολυτελείς ανέσεις, υπέρογκα προσωπικά έξοδα, εξωτικά ταξίδια, ζωή χαρισάμενη!

Ας δούμε την κατάσταση πιο συγκεκριμένα: Η Έκθεση του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας αναφέρει πως μετά την επανένωση της παγκόσμιας καθολικής καπιταλιστικής αγοράς το 1991, υπάρχει στενή σχέση μεταξύ 37.000.000 Εταιρειών (με περίπου 1,2 δισ. εργαζόμενους) που συνδέονται έμμεσα ή άμεσα με 43.000 πολυεθνικές εταιρείες των οποίων τα νήματα ελέγχουν 147 πλανητικοί κολοσσοί, έχοντας δημιουργήσει διάφορες μορφές trusts ή συμπράξεων (ΑSEAN, MERCOSUR, EE, Συμφωνία Σαγκάης, BRICS, ΠΟΕ, ΤΤΙΡ κ.ά.), απλώνοντας τα πλοκάμια τους ανά την Υφήλιο. Οι περισσότερες εταιρείες που βρίσκονται στη κορυφή είναι χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, εξοπλιστικές βιομηχανίες, πετρελαϊκές εταιρείες, φαρμακοβιομηχανίες κλπ, με πολύπλοκες επεκτάσεις και σε άλλους κλάδους, αυτό που ονομάζουμε χρηματιστικό κεφάλαιο. Αυτών των πλανητικών μεγαθηρίων είναι ιδιοκτήτες, πρόεδροι ΔΣ, μεγαλομέτοχοι κλπ, οι περιούσιοι αυτοί  έμποροι του χρήματος, του πολέμου, της πανδημίας, του επισιτισμού, μαζί με τις «αυλές» τους. Φυσικά, αυτοί οι κολοσσοί είναι αμερικάνικοι, γερμανικοί, κινέζικοι, αγγλικοί, ρωσικοί, γαλλικοί, γιαπωνέζικοι, ό,τι γεννά το ιμπεριαλιστικό μόρφωμα. Ολόκληρο αυτό το πλέγμα απομυζά το 60% του παγκόσμιου πλούτου, του ΑΕΠ, δηλ. γύρω στα 60 τρισ. $! Δίπλα σ’ αυτόν τον παραγόμενο πλούτο, κινείται και ένα εικονικό -συνήθως ακίνητο- κεφάλαιο χρηματιστηριακών συναλλαγών, τραπεζικών παραγώγων (ομόλογα, μετοχές φανταστικών εταιρειών κ.ά.), που φθάνει το 1 τετράκις δισ. $, με απροσδιόριστες συνέπειες για την παγκόσμια γεωπολιτική ισορροπία!!!

***

Τελευταία (29/03), το ΔΝΤ ανακοίνωσε ότι: «Η σύγκρουση (στην Ουκρανία) είναι ένα μείζον πλήγμα στην παγκόσμια οικονομία, το οποίο θα βλάψει την ανάπτυξη και θα αυξήσει τις τιμές (…) μακροπρόθεσμα, ο πόλεμος μπορεί να αλλάξει θεμελιωδώς την παγκόσμια οικονομική και γεωπολιτική τάξη εάν αλλάξει το εμπόριο Ενέργειας, αναδιαρθρωθούν οι αλυσίδες εφοδιασμού, κατακερματιστούν τα δίκτυα πληρωμών και οι χώρες επανεξετάσουν τα αποθεματικά νομισμάτων (…) κατά συνέπεια, η προηγούμενη πρόβλεψη του Ταμείου για παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη 4,4% το 2022, αναθεωρείται..». Προφανώς, να πούμε εμείς, ότι η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση υποβόσκει εδώ και μία δεκαπενταετία, πριν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Οι πάμπολλες Εκθέσεις των παγκόσμιων θεσμικών οργάνων το αποδεικνύουν. Όμως ο πόλεμος αυτός, έχει τη συμβολή του στα αρνητικά ρεκόρ της διεθνούς οικονομίας, δίνοντας ισχυρό άλλοθι στη Δύση, να «φορτώνει» όλες τις συνέπειες στους Ρώσους και τη ρωσική εισβολή.

Ο αμερικανικός στόχος ήταν η απεξάρτηση της ΕΕ από το φτηνό ρωσικό φυσικό αέριο και η αντικατάστασή του με το πανάκριβο  αμερικανικό υγροποιημένο ( LNC). Πρόκειται για μία ανυπολόγιστη σε αξία «μπίζνα», που αν πετύχει θα επαναφέρει τις ΗΠΑ στην τροχιά του παγκόσμιου ανταγωνισμού, έναντι της Κίνας. Η «Αμερική επιστρέφει», είχε άλλωστε και αυτό το βασικό στοιχείο: την ματαίωση του ρωσικού αγωγού  Nord Stream II και τη δέσμευση των ΗΠΑ να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες της ΕΕ, χωρίς να ανασταλεί το πρόγραμμα της «πράσινης ανάπτυξης».  Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, περιλάμβανε και την ενεργειακή ασφυξία των ευρωπαϊκών κρατών και κυρίως της Γερμανίας, ελπίζοντας σε μία νέα συμφωνία. Προς το παρόν αυτό δεν έγινε κατορθωτό.

Ο ρωσικός πόλεμος στην Ουκρανία επιβαρύνει καθημερινά το Κρεμλίνο με 10-12 δισ. ευρώ, ξέχωρα από τον αριθμό των νεκρών, τραυματικών, υλικών καταστροφών. Όσο για τις ΗΠΑ, αρκεί να πούμε πως οι άμεσοι και έμμεσοι αμερικανοΝΑΤΟϊκοί πόλεμοι κατά της «τρομοκρατίας» (Αφγανιστάν, Ιράκ, Υεμένη, Σομαλία κ.ά) στοίχισαν στην κυβέρνηση Μπους πάνω από 6 τρισ. δολάρια! Και ναι μεν πρόκειται για πανίσχυρα ιμπεριαλιστικά κράτη, ωστόσο γίνεται εμφανές πως η μείωση των αποθεματικών ανατρέπει ισορροπίες.  

Μόλις προχθές (12/04) η Αμερικανίδα υπουργός Οικονομικών, Τζ. Γέλεν, ομολόγησε ότι: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μια πολύ ισχυρή οικονομία και μια πολύ ισχυρή αγορά εργασίας, αλλά βρέθηκαν αντιμέτωπες με ισχυρές πιέσεις στους μισθούς, τον πληθωρισμό και το ενδεχόμενο περαιτέρω πιέσεων στην εφοδιαστική αλυσίδα εξαιτίας των λοκντάουν για την Covid-19 στην Κίνα (…) Η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη θα υποστεί πλήγμα από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο πόλεμος έχει ήδη εκτοξεύσει τις τιμές των τροφίμων, της ενέργειας και ορισμένων μετάλλων, τροφοδοτώντας τις τρέχουσες πληθωριστικές πιέσεις». Φυσικά, ούτε η Κίνα έφταιξε, ούτε οι μισθοί των εργαζομένων, ούτε ο πληθωρισμός, αλλά τα φαραωνικά κόστη των αμερικνοΝΑΤΟϊκών επεμβάσεων, για τις όποιες δεν αναφέρεται ούτε λέξη! Στο μεταξύ, η Αμερικανίδα υπουργός, εκτόξευσε απειλές κατά χωρών (Κίνας) που υπονομεύουν τις δυτικές κυρώσεις, λέγοντας ότι «…χώρες που επιδιώκουν οφέλη μην καταδικάζοντας τον αποτρόπαιο πόλεμο της Ρωσίας σε βάρος της Ουκρανίας υιοθετούν κοντόφθαλμη προσέγγιση και θα έχουν συνέπειες. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δεν θα είναι αδιάφοροι σε ενέργειες που υπονομεύουν τις σαρωτικές κυρώσεις που έχουν επιβάλει στη Ρωσία (…) Εάν η Κίνα δεν παίξει ρόλο για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία αξιοποιώντας την «ειδική σχέση» με τη Μόσχα, τότε θα τεθεί υπό αμφισβήτηση η θέση της στον κόσμο».

Η δήθεν παγκόσμια ισορροπία που καθαγιάστηκε το 1990 με την πτώση της ΕΣΣΔ, σείεται συθέμελα και αρκεί μία λάθος κίνηση που μπορεί να ανάψει το φιτίλι μίας παγκόσμιας σύρραξης ή μίας παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης. Στο μεταξύ η ανθρωπότητα (7,753 δισ. άνθρωποι, από τους οποίους το 71% «ζει» με λιγότερα από 10 $/ημέρα- Πηγή: Pew Research Center) επιβιώνει κάτω από την τεράστια αύξηση των τιμών τω τροφίμων, των καυσίμων, της πανδημίας, των επιμέρους πολέμων, της κατάρρευσης της αγοραστικής δύναμης των μισθών και μεροκάματων…

***

Κι ας δούμε τη λεπτομέρεια του κάδρου. Την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, έχοντας χάσει και το τελευταίο στοιχείο αξιοπιστίας αποκαλύπτει στο χειμαζόμενο λαό, την πιο βρόμικη εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού. Αυτή του περιορισμού κάθε θεσμικού, συνταγματικά κατοχυρωμένου, αξιόπιστου προνομίου, προχωρώντας τυχοδιωκτικά σε αποφάσεις της στιγμής και πλασάροντας από δω και από κει  την «ατομική ευθύνη». Τελευταίο επεισόδιο η «αναδιοργάνωση του ΟΑΕΔ», δηλ. η μετατροπή του σε εργολάβο «προγραμμάτων κατάρτισης». O ΟΑΕΔ καταργείται ουσιαστικά για εκμεταλλευτούν τα 1,2 δισ. € του «Ταμείου Ανάκαμψης» τα διάφορα κερδοσκοπικά «Κέντρα Κατάρτησης». Ξεχνά η κυβέρνηση Μητσοτάκη το πετσόκομμα των ελάχιστων επιδομάτων-ψίχουλων σε ανέργους και το 400άρι  φιλοδώρημα σε έναν στους δώδεκα ανέργους του ΟΑΕΔ! Εξάλλου η άρνηση της οποιασδήποτε δουλειάς από τον άνεργο, δίνει τη δυνατότητα διαγραφής του από τα Μητρώα.  

Κι ενώ η πανδημία η ακρίβεια και οι τιμές της ενέργειας καλπάζουν, οι μισθοί δεν καλύπτουν ούτε το 50% των μηνιαίων αναγκών, οι ΣΣΕ καταστρατηγούνται, η ιδιωτική εκπαίδευση μπαίνει σε κυριακάτικη εργασία, οι εργασιακές σχέσεις όλο και αυστηροποιούνται.  Η κυβέρνηση εξαγγέλλει επιδόματα επί επιδομάτων, με όρους και προϋποθέσεις που δεν καλύπτουν παρά ελάχιστα νοικοκυριά. Ο πληθωρισμός καλπάζει στο 7,9%, τα βασικά είδη διατροφής έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, η φραντζόλα το ψωμί έχει ξεπεράσει το 1,5 €, το ηλιέλαιο και το ελαιόλαδο, οι μαργαρίνες και τα βούτυρα το 15-18%, η ζάχαρη και το αλεύρι το 25%, το χοιρινό κρέας και το αρνάκι το 30%, οι ζωοτροφές και τα λιπάσματα το 45%! Σε ό,τι αφορά στο φυσικό αέριο και ηλεκτρικό ρεύμα, δίπλα στις υψηλές τιμές αποκαλύπτονται συνεχείς κομπίνες στην τιμολόγηση (από σταθερά τα μετατρέπουν σε κυμαινόμενα), προσθέτοντας παράλληλα μία σειρά ρητρών στον καταναλωτή. Η κοινωνία βογκά.

Η κατάσταση δεν περιγράφεται. Μονάχα η ελπίδα στους μαζικούς λαϊκούς αγώνες μπορεί να απεικονίσει το μέγεθος της καταστροφής μέσα από τις χιλιάδες των λαϊκών αιτημάτων….

Ιωσήφ Σταυρίδης, μέλος της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ

Διαβάστε περισσότερα