Εχοντας ο δημοσιογράφος Γάιθ Αμπντούλ Αχάντ συναντήσει στη Σάναα, την πρωτεύουσα της Υεμένης, τον Χάμζα, για να δημοσιεύσει την ιστορία του στον Observer, είναι σαν να καταγράφει δύο ολόκληρες δεκαετίες δράσης του σύγχρονου τζιχάντ - του ιερού πολέμου όπως τον αντιλαμβάνονται οι ακραίοι σουνίτες ισλαμιστές Ουαχαβίτες. Και, όπως τον έφεραν και εξακολουθούν να φέρνουν σε πέρας από το Αφγανιστάν,
τη Βοσνία, το Κόσοβο, την Κεντρική Ασία και τον Καύκασο, την Υεμένη και τη Σομαλία, από την αρχή της δεκαετίας του '90.Ο Χάμζα λοιπόν απάντησε στο κάλεσμα του τζιχάντ 20 χρόνια πριν, όταν έκλεινε τα 16. Αφησε το πατρικό του σπίτι στην Τζέντα και έφυγε για το Αφγανιστάν, ακόμα ένας στη μακριά σειρά των τζιχαντιστών που πολεμούσαν την υποστηριζόμενη από την -παραπαίουσα πλέον- Σοβιετική Ενωση κυβέρνηση της χώρας, λίγο μετά την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων. Περίπου δύο χρόνια μετά, επιστρέφει στη Σαουδική Αραβία. Στην Καμπούλ, πλέον, οι Αφγανοί μουτζαχεντίν είχαν ξεκινήσει τον μεταξύ τους εμφύλιο πόλεμο στον οποίο θα συμμετείχαν και οι Αραβες τζιχαντιστές του Αφγανιστάν -συμπεριλαμβανομένου του Οσάμα Μπιν Λάντεν και των οπαδών του- αλλά και οι Σαουδάραβες και άλλες αραβικές κυβερνήσεις.Καριέρα στην Υεμένη...Σε κατάσταση ευφορίας από τις νίκες τους στο Αφγανιστάν, οι τζιχαντιστές επιδίωξαν να βγάλουν από τη μέση αυτά που θεωρούσαν διεφθαρμένα καθεστώτα στις πατρίδες τους. Αλλά, τα καθεστώτα τούς χτύπησαν αλύπητα. Ετσι και ο Χάμζα. Οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας τού αφαίρεσαν την υπηκοότητα και τον απέλασαν στη γη των προγόνων του, την Υεμένη. Εκεί ήταν που πήρε νέα τροπή η καριέρα του ως διεθνούς τζιχαντιστή.Με άφθονη την οικονομική υποστήριξη από πλούσιους ιδιώτες, χρηματοδότες στο όνομα του Ισλάμ φιλανθρωπικών ιδρυμάτων βιτρίνας, βρέθηκε αμέσως στην πρώην Γιουγκοσλαβία και στον πόλεμό της. Εκεί ανακαλύπτει ότι οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι σύντροφοί του έπιναν τόσο όσο και οι Σέρβοι εχθροί τους. Ο Χάμζα και άλλοι Αραβες ισλαμιστές μαχητές προχώρησαν να εκδώσουν «φάτουα» ότι όσοι έπιναν αλκοόλ δεν θα έπαιρναν μέρος σε αποστολές μάχης. Με το τέλος του πολέμου, οι σαφώς ανεκτικότεροι Βόσνιοι μουσουλμάνοι, που φοβούνταν την επικράτηση των Ουαχαβιτών, τους πέταξαν έξω.Επόμενος σταθμός, το Τατζικιστάν. Ομως και εκεί οι μετασοβιετικοί Τατζίκοι φοβούνταν το δόγμα των Ουαχαβιτών τζιχαντιστών. Ο Χάμζα νιώθει προδομένος. «Εμείς οι Αραβες δεν λέμε να μάθουμε από τα λάθη μας», παραπονιέται.«Οι μουσουλμάνοι της Ασίας δεν είναι άξιοι εμπιστοσύνης. Είναι Σούφι». Ξανά στο Αφγανιστάν, όπου στην αρχή δυσπιστούσε προς τους νεοεμφανισθέντες στο προσκήνιο Ταλιμπάν. «Οταν άρχισαν να προελαύνουν σαρωτικά μέσα από πόλεις και χωριά, εμείς στην αρχή νομίζαμε ότι πρέπει να τους υποστηρίζουν οι Αμερικανοί», λέει.Φεύγει, ξαναγυρνάει στα Βαλκάνια. Κόσοβο. Εκεί, ο επικεφαλής τους, ένας Φιλιππινέζος που δεν γνώριζε τις ιδιαιτερότητες του τοπίου στο πεδίο της μάχης, οδηγεί την ομάδα σε ενέδρα. Οι περισσότεροι μαχητές σκοτώνονται, ο Χάμζα τραυματίζεται βαριά. Σώζεται και θεραπεύεται χάρη στη φιλανθρωπία των ισλαμιστών χορηγών. Στην Υεμένη επιστρέφει κι εκείνος όπως πολλοί άλλοι τζιχαντιστές συμπολεμιστές του για ανάρρωση και ανασύνταξη. Παντρεύεται και κάνει οικογένεια σ' ένα ολιγοετές διάλειμμα από την ένοπλη δράση.Στο μεταξύ, στην άλλη πλευρά του Κόλπου του Αντεν, νέες προοπτικές πολεμικού ταξιδιού για διεθνείς τζιχαντιστές διαγράφονται, παρά το γεγονός ότι τα «κεφάλαια κίνησης» μαζί με τους πρόθυμους σπόνσορες στο όνομα του Ισλάμ είναι πλέον πολύ λιγότερα και οι μετακινήσεις πιο επικίνδυνες, με αυξημένα τα μέτρα ασφαλείας στις αεροπορικές μετακινήσεις. Στον άγριο εμφύλιο στη Σομαλία, από το 2006 οι ισλαμιστές παίρνουν το πάνω χέρι έναντι των άλλων πολέμαρχων, με τη συνδρομή εθελοντών τζιχαντιστών από το εξωτερικό, Αράβων και Αφρικανών, μερικών με ευρωπαϊκά διαβατήρια. Η σύντομη επέμβαση και αποχώρηση του στρατού της Αιθιοπίας στη χώρα την αφήνει εν πολλοίς στα χέρια των μουτζαχεντίν Χαρακάτ αλ Σαμπάαμπ.Θαλάσσιος... τζιχάντΗ Αλ Κάιντα της Υεμένης -η Αλ Κάιντα της Αραβικής Χερσονήσου (AQAP)- έχει μεταξύ άλλων αναλάβει και τη διοργάνωση των διά θαλάσσης προωθήσεων τζιχαντιστών μαχητών από την Υεμένη στη Σομαλία και την επιστροφή τους. Ακόμα και Ευρωπαίοι και Αμερικανοί προσήλυτοι στο ακραίο Ισλάμ έχουν έτσι σταλεί στο Μογκαντίσου και άλλες περιοχές της νότιας Σομαλίας για να εκπαιδευτούν από πρώτο χέρι σε συνθήκες οδομαχιών και λοιπών τεχνικών ανταρτοπόλεμου. Αν οι αρχές της Υεμένης μάλιστα, έπειτα από πίεση των ΗΠΑ, προτίθενται κατά καιρούς να προβαίνουν σε αυστηρότερους ελέγχους, ειδικά οι Δυτικοί μπορούν να μπουν πλέον απαρατήρητοι στην Υεμένη, με μικρά πλοία από την Κένυα ή την Τανζανία.Ο Χάμζα έκανε το ταξίδι από τον Κόλπο του Αντεν και πολέμησε στη Σομαλία ένα χρόνο. «Οταν γύρισα πίσω, δύο αδελφοί επέστρεψαν μαζί μου, ένας Βρετανός -αληθινός Βρετανός, προσήλυτος, όχι Αραβας ή Ασιάτης- και ένας Σουηδός Αραβας. Μείναμε κάμποσο μαζί στις περιοχές των φυλών και τότε, με τη βοήθεια του Αλλάχ, επέστρεψαν στις χώρες τους και μου τηλεφώνησαν και μου είπαν ότι δεν είχαν πρόβλημα με τις Αρχές».Για τον Χάμζα το ταξίδι δεν έχει ακόμα τελειώσει. Ολοκληρώνοντας τη διήγηση των περιπετειών του στον δρόμο του διεθνούς τζιχάντ, μία ερώτηση επαναλάμβανε: «Ποιος να είναι τώρα άραγε ο καλύτερος τρόπος για να πάω στη Βαγδάτη;».πηγηhttp://www.enet.gr:
τη Βοσνία, το Κόσοβο, την Κεντρική Ασία και τον Καύκασο, την Υεμένη και τη Σομαλία, από την αρχή της δεκαετίας του '90.Ο Χάμζα λοιπόν απάντησε στο κάλεσμα του τζιχάντ 20 χρόνια πριν, όταν έκλεινε τα 16. Αφησε το πατρικό του σπίτι στην Τζέντα και έφυγε για το Αφγανιστάν, ακόμα ένας στη μακριά σειρά των τζιχαντιστών που πολεμούσαν την υποστηριζόμενη από την -παραπαίουσα πλέον- Σοβιετική Ενωση κυβέρνηση της χώρας, λίγο μετά την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων. Περίπου δύο χρόνια μετά, επιστρέφει στη Σαουδική Αραβία. Στην Καμπούλ, πλέον, οι Αφγανοί μουτζαχεντίν είχαν ξεκινήσει τον μεταξύ τους εμφύλιο πόλεμο στον οποίο θα συμμετείχαν και οι Αραβες τζιχαντιστές του Αφγανιστάν -συμπεριλαμβανομένου του Οσάμα Μπιν Λάντεν και των οπαδών του- αλλά και οι Σαουδάραβες και άλλες αραβικές κυβερνήσεις.Καριέρα στην Υεμένη...Σε κατάσταση ευφορίας από τις νίκες τους στο Αφγανιστάν, οι τζιχαντιστές επιδίωξαν να βγάλουν από τη μέση αυτά που θεωρούσαν διεφθαρμένα καθεστώτα στις πατρίδες τους. Αλλά, τα καθεστώτα τούς χτύπησαν αλύπητα. Ετσι και ο Χάμζα. Οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας τού αφαίρεσαν την υπηκοότητα και τον απέλασαν στη γη των προγόνων του, την Υεμένη. Εκεί ήταν που πήρε νέα τροπή η καριέρα του ως διεθνούς τζιχαντιστή.Με άφθονη την οικονομική υποστήριξη από πλούσιους ιδιώτες, χρηματοδότες στο όνομα του Ισλάμ φιλανθρωπικών ιδρυμάτων βιτρίνας, βρέθηκε αμέσως στην πρώην Γιουγκοσλαβία και στον πόλεμό της. Εκεί ανακαλύπτει ότι οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι σύντροφοί του έπιναν τόσο όσο και οι Σέρβοι εχθροί τους. Ο Χάμζα και άλλοι Αραβες ισλαμιστές μαχητές προχώρησαν να εκδώσουν «φάτουα» ότι όσοι έπιναν αλκοόλ δεν θα έπαιρναν μέρος σε αποστολές μάχης. Με το τέλος του πολέμου, οι σαφώς ανεκτικότεροι Βόσνιοι μουσουλμάνοι, που φοβούνταν την επικράτηση των Ουαχαβιτών, τους πέταξαν έξω.Επόμενος σταθμός, το Τατζικιστάν. Ομως και εκεί οι μετασοβιετικοί Τατζίκοι φοβούνταν το δόγμα των Ουαχαβιτών τζιχαντιστών. Ο Χάμζα νιώθει προδομένος. «Εμείς οι Αραβες δεν λέμε να μάθουμε από τα λάθη μας», παραπονιέται.«Οι μουσουλμάνοι της Ασίας δεν είναι άξιοι εμπιστοσύνης. Είναι Σούφι». Ξανά στο Αφγανιστάν, όπου στην αρχή δυσπιστούσε προς τους νεοεμφανισθέντες στο προσκήνιο Ταλιμπάν. «Οταν άρχισαν να προελαύνουν σαρωτικά μέσα από πόλεις και χωριά, εμείς στην αρχή νομίζαμε ότι πρέπει να τους υποστηρίζουν οι Αμερικανοί», λέει.Φεύγει, ξαναγυρνάει στα Βαλκάνια. Κόσοβο. Εκεί, ο επικεφαλής τους, ένας Φιλιππινέζος που δεν γνώριζε τις ιδιαιτερότητες του τοπίου στο πεδίο της μάχης, οδηγεί την ομάδα σε ενέδρα. Οι περισσότεροι μαχητές σκοτώνονται, ο Χάμζα τραυματίζεται βαριά. Σώζεται και θεραπεύεται χάρη στη φιλανθρωπία των ισλαμιστών χορηγών. Στην Υεμένη επιστρέφει κι εκείνος όπως πολλοί άλλοι τζιχαντιστές συμπολεμιστές του για ανάρρωση και ανασύνταξη. Παντρεύεται και κάνει οικογένεια σ' ένα ολιγοετές διάλειμμα από την ένοπλη δράση.Στο μεταξύ, στην άλλη πλευρά του Κόλπου του Αντεν, νέες προοπτικές πολεμικού ταξιδιού για διεθνείς τζιχαντιστές διαγράφονται, παρά το γεγονός ότι τα «κεφάλαια κίνησης» μαζί με τους πρόθυμους σπόνσορες στο όνομα του Ισλάμ είναι πλέον πολύ λιγότερα και οι μετακινήσεις πιο επικίνδυνες, με αυξημένα τα μέτρα ασφαλείας στις αεροπορικές μετακινήσεις. Στον άγριο εμφύλιο στη Σομαλία, από το 2006 οι ισλαμιστές παίρνουν το πάνω χέρι έναντι των άλλων πολέμαρχων, με τη συνδρομή εθελοντών τζιχαντιστών από το εξωτερικό, Αράβων και Αφρικανών, μερικών με ευρωπαϊκά διαβατήρια. Η σύντομη επέμβαση και αποχώρηση του στρατού της Αιθιοπίας στη χώρα την αφήνει εν πολλοίς στα χέρια των μουτζαχεντίν Χαρακάτ αλ Σαμπάαμπ.Θαλάσσιος... τζιχάντΗ Αλ Κάιντα της Υεμένης -η Αλ Κάιντα της Αραβικής Χερσονήσου (AQAP)- έχει μεταξύ άλλων αναλάβει και τη διοργάνωση των διά θαλάσσης προωθήσεων τζιχαντιστών μαχητών από την Υεμένη στη Σομαλία και την επιστροφή τους. Ακόμα και Ευρωπαίοι και Αμερικανοί προσήλυτοι στο ακραίο Ισλάμ έχουν έτσι σταλεί στο Μογκαντίσου και άλλες περιοχές της νότιας Σομαλίας για να εκπαιδευτούν από πρώτο χέρι σε συνθήκες οδομαχιών και λοιπών τεχνικών ανταρτοπόλεμου. Αν οι αρχές της Υεμένης μάλιστα, έπειτα από πίεση των ΗΠΑ, προτίθενται κατά καιρούς να προβαίνουν σε αυστηρότερους ελέγχους, ειδικά οι Δυτικοί μπορούν να μπουν πλέον απαρατήρητοι στην Υεμένη, με μικρά πλοία από την Κένυα ή την Τανζανία.Ο Χάμζα έκανε το ταξίδι από τον Κόλπο του Αντεν και πολέμησε στη Σομαλία ένα χρόνο. «Οταν γύρισα πίσω, δύο αδελφοί επέστρεψαν μαζί μου, ένας Βρετανός -αληθινός Βρετανός, προσήλυτος, όχι Αραβας ή Ασιάτης- και ένας Σουηδός Αραβας. Μείναμε κάμποσο μαζί στις περιοχές των φυλών και τότε, με τη βοήθεια του Αλλάχ, επέστρεψαν στις χώρες τους και μου τηλεφώνησαν και μου είπαν ότι δεν είχαν πρόβλημα με τις Αρχές».Για τον Χάμζα το ταξίδι δεν έχει ακόμα τελειώσει. Ολοκληρώνοντας τη διήγηση των περιπετειών του στον δρόμο του διεθνούς τζιχάντ, μία ερώτηση επαναλάμβανε: «Ποιος να είναι τώρα άραγε ο καλύτερος τρόπος για να πάω στη Βαγδάτη;».πηγηhttp://www.enet.gr:
