Οσο για το «μέρισμα ειρήνης», ύψους επίσης περίπου ενός δισεκατομμυρίου ευρώ ετησίως, προγραμματίζεται να εξασφαλιστεί από τη μείωση των εξοπλιστικών δαπανών περίπου κατά 0,3% του ΑΕΠ.
Οι δύο αυτές πηγές θα χρηματοδοτήσουν ένα νέο ταμείο το οποίο θα λειτουργήσει ως «ομπρέλα» στα ασφαλιστικά ταμεία που θα απομείνουν μετά τις προωθούμενες συγχωνεύσεις (προγραμματίζεται η συγχώνευση των 13 ταμείων που υπάρχουν σήμερα σε τρία ή τέσσερα). Τα έσοδα θα παραμείνουν «κλειδωμένα» σε αυτό το «ταμείο των ταμείων», προκειμένου να αξιοποιηθούν μετά το 2017.
Ο λόγος είναι ότι όλες οι έρευνες έχουν δείξει ότι προς το τέλος της επόμενης δεκαετίας, το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα θα δοκιμαστεί από κύμα «συνταξιοδοτήσεων». Από τους περίπου 40.000-45.000 Ελληνες που βγαίνουν κάθε χρόνο στη σύνταξη τα τελευταία χρόνια, αναμένεται να φτάσουμε στους 60.000-65.000 στο τέλος της δεκαετίας και στους 120.000 μέχρι το 2030. Χωρίς τα πρόσθετα κονδύλια το σύστημα θα καταρρεύσει.
Η ιδέα του ειδικού φόρου εξυπηρετεί σε πολλά επίπεδα την κυβέρνηση:
*Στρέφει τη συζήτηση μακριά από το επίπεδο των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, του ύψους των συντάξεων και των ασφαλιστικών εισφορών. Ηδη τόσο ο αρμόδιος υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος όσο και ο υφυπουργός Γιώργος Κουτρουμάνης δεσμεύτηκαν ξανά με αφορμή την έναρξη του διαλόγου ότι δεν προτίθενται να προχωρήσουν σε τέτοιες παρεμβάσεις.
*Στέλνει μήνυμα στις Βρυξέλλες ότι η προτίθεται να λάβει μέτρα «εδώ και τώρα», ανοίγοντας καυτά θέματα.
*Αξιοποιεί το ασφαλιστικό σύστημα ως μηχανισμό αναδιανομής του εισοδήματος σε μια χώρα όπου οι ανισότητες είναι από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Η αναδιανομή θα γίνει καθώς ο «σούπερ φόρος» θα βαραίνει τα μεγαλύτερα εισοδήματα. Με ποιον τρόπο;
Το πιθανότερο σενάριο -καθώς η εξειδίκευση του μέτρου θα εξαρτηθεί και από την πορεία του διαλόγου για το φορολογικό- είναι ότι ο νέος φόρος θα προκύπτει ως ποσοστό του φόρου εισοδήματος και του φόρου κατοχής ακινήτων. Με δεδομένο ότι αυτοί οι δύο υπολογίζονται με κλίμακα, όσο μεγαλύτερο είναι το εισόδημα και η περιουσία κάποιου, τόσο περισσότερο θα συνισφέρει.
Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει τη σύσταση του «ταμείου των ταμείων», καθώς σχετική διάταξη συμπεριελήφθη στον ασφαλιστικό νόμο Πετραλιά. Το συγκεκριμένο ταμείο επρόκειτο να χρηματοδοτηθεί με το 4% των εσόδων από τον ΦΠΑ και μέρος των εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις. Εμεινε όμως στα χαρτιά. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι ο ΦΠΑ βαραίνει κυρίως χαμηλόμισθους και άρα δεν λειτουργεί αναδιανεμητικά.
Πηγή... έμπνευσης για τη θέσπιση του «σούπερ φόρου» έχει αποτελέσει το γαλλικό ασφαλιστικό σύστημα. Το 1990, η τότε γαλλική κυβέρνηση θέσπισε τη «γενική εισφορά για την κοινωνική ασφάλιση» (Contribution Generale Socialisee). Ηταν -και εξακολουθεί να είναι- ένας φόρος που επιβλήθηκε σε όλα τα εισοδήματα (από ακίνητα, εργασία κ.λπ.) και την περιουσία, ενώ καθιερώθηκαν απαλλαγές για τα χαμηλά εισοδήματα. Ηταν τέτοια η επιτυχία του μέτρου που σήμερα η εισφορά έχει γίνει ο δεύτερος αποδοτικότερος φόρος μετά τον ΦΠΑ.
