Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Μάχη με το σώμα

Μάχη με το σώμα

Μάχη με το σώμα

Πρωτεργάτης μιας συντονισμένης ερευνητικής προσπάθειας για τη δημιουργία υπεραθλητών, χωρίς άνομα μέσα, ο έλληνας επιστήμονας Γιάννης Πιτσιλαδής μας ξεναγεί στα μυστήρια του οργανισμού.Ο 30χρονος Ντένις Κιμέτο τερματίζει στο Βερολίνο στις 28 Σεπτεμβρίου 2014 σπάζοντας το παγκόσμιο ρεκόρ στον μαραθώνιο. Ο χρόνος του; 2:02:57


 
Μαραθώνιος κάτω από δύο ώρες; Χωρίς όμως ντοπάρισμα και χρόνιους τραυματισμούς των αθλητών; Μέσα σε πέντε χρόνια φαίνεται ότι θα το δούμε κι αυτό και θα είναι κάτι ευπρόσδεκτο. Μια διεθνής επιτροπή στην οποία συμμετέχουν πανεπιστήμια, διεθνούς φήμης αθλητές όπως ο Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ και επιχειρήσεις του χώρου ανήγγειλε πως θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν από την άποψη της προπόνησης, της διατροφής και της ιατρικής για την αποφυγή τραυματισμών ώστε να έχουμε «καθαρούς» αθλητές και καθαρούς αγώνες. Επικεφαλής αυτής της επιτροπής είναι ένας έλληνας καθηγητής στο αγγλικό πανεπιστήμιο του Brighton, ο κ. Γιάννης Πιτσιλαδής, ενώ υπάρχει σημαντική συμμετοχή και από άλλους έλληνες επιστήμονες. Ο έλληνας καθηγητής μίλησε στο «Βήμα» και για το πρωτοποριακό αντιντόπινγκ τεστ που επινόησε, το οποίο, καθώς φαίνεται, θα αλλάξει τα δεδομένα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Με την ευκαιρία μαθαίνουμε στις επόμενες σελίδες και για το πόσο προικισμένος σωματικά είναι ο άνθρωπος ως προς το τρέξιμο και πώς θα μπορούσε με τον καλύτερο τρόπο να αναπτύξει το έμφυτο αυτό ταλέντο.
Εδώ και πολλά χρόνια ψάχνει να βρει το κλειδί για τον  απόλυτο και σίγουρο έλεγχο των αθλητών σε οποιοδήποτε άθλημα σχετικά με τις ουσίες που παραποιούν τις επιδόσεις τους στους μεγάλους διεθνείς αγώνες. Εν τω μεταξύ έχει δημιουργήσει στη Μεγάλη Βρετανία ένα από τα πιο προχωρημένα εργαστήρια Φυσιολογίας στον κόσμο και, όταν δεν ταξιδεύει από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη με την ταχύτητα και τη διεισδυτικότητα ενός νετρίνο, ερευνά εντατικά τη σχέση που έχει η άσκηση με την ανθρώπινη υγεία φθάνοντας σε επίπεδο DNA και RNA. Αυτές τις ημέρες περιμένει να ανακοινωθεί και επίσημα η συνεργασία της NASA και της European Space Association (ESA) στο σχέδιό του, με ορίζοντα πενταετίας, ώστε να φθάσουν να τρέχουν οι άνθρωποι έναν «καθαρό»(χωρίς ντόπινγκ) μαραθώνιο με επιδόσεις κάτω από δύο ώρες.

Δεν είχε αντίρρηση να μιλήσουμε για τα θέματα που ερευνά με πάθος ακόμη και σε μια αίθουσα αεροδρομίου, βράδυ, δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων. Μιλάει άνετα τα ελληνικά και είναι εξαιρετικά φιλικός. Με το χαμόγελο σχεδόν μόνιμο στο πρόσωπό του, χωρίς την οποιαδήποτε καθηγητική ακαμψία, ήταν από τους πιο απλά ντυμένους ταξιδιώτες στον χώρο και το μόνο που τον ξεχώριζε, αν βέβαια είχες τη δυνατότητα να τον παρατηρήσεις πιο προσεκτικά από την κορυφή ως τα νύχια, ήταν τα παπούτσια του. Αθλητικά βέβαια αλλά με την πιο λεπτή σόλα που θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος. Οχι τυχαία βέβαια. Γιατί, έχοντας μελετήσει επί χρόνια τους αφρικανούς δρομείς, ιδιαίτερα στην Κένυα, που τρέχουν ξυπόλυτοι, έχει καταλήξει στο ότι η λεπτή σόλα, που σε φέρνει όσο πιο κοντά γίνεται στο να αισθάνεσαι σαν ξυπόλυτος, είναι η πιο κατάλληλη για βάδισμα και τρέξιμο. Κάτι που έμαθε μελετώντας από κοντά τους κενυάτες παγκόσμιους πρωταθλητές στα αγωνίσματα των μεγάλων αποστάσεων και στον μαραθώνιο. Την προηγούμενη χρονιά οι αγγλικές εφημερίδες αλλά και οι «New York Times» τού αφιέρωσαν ολοσέλιδα άρθρα σε σχέση με μια νέα μέθοδο ανίχνευσης του ντοπαρίσματος των επαγγελματιών αθλητών με την ουσία ερυθροποιητίνη (ΕΡΟ).
Κυνηγώντας φαντάσματα

Σε διαφορετικές χρονικές στιγμές καταφέραμε να... εγκλωβίσουμε τον κ. Yannis Pitsiladis, έναν ελληνικής καταγωγής επιστήμονα, καθηγητή στη Φυσιολογία της Ασκησης στο αγγλικό Πανεπιστήμιο του Brighton, ειδικευμένο και στα διάφορα -omics (genomics, proteomics, metabolomics), για να μιλήσει στο «ΒΗΜΑScience» σχετικά με τα τελευταία νέα για το ντόπινγκ, το τρέξιμο σε μεγάλες αποστάσεις αλλά ακόμη και για τα πιο κατάλληλα αθλητικά παπούτσια

Για ποιον λόγο ένας καθηγητής Φυσιολογίας στρέφει επάνω του την προσοχή των μέσων ενημέρωσης; Στην περίπτωση του κ. Yiannis Pitsiladis, όπως είναι γνωστός στο εξωτερικό ο γεννημένος στην Αυστραλία και ελληνικής καταγωγής διευθυντής του εργαστηρίου στο Brighton της Αγγλίας, παρουσίασε μια μέθοδο αποκάλυψης του ντοπαρίσματος των αθλητών ακόμη και όταν αυτό έχει γίνει σε πολύ μικρές ποσότητες και έχουν περάσει αρκετές ημέρες ώστε να έχει φύγει η ουσία από το σώμα του αθλητή. Με άλλα λόγια, προσπαθεί να κυνηγήσει και να εγκλωβίσει την ανάμνηση ενός ντοπαρίσματος που υπάρχει σαν φάντασμα πλέον κάπου μέσα στον πολύπλοκο ανθρώπινο οργανισμό. Αυτή η μέθοδος, όταν τελειοποιηθεί και γενικευθεί, θεωρείται πως κάνει ένα βήμα πιο μπροστά από όσους έχουν διάθεση να πάρουν φάρμακα που αλλοιώνουν τις επιδόσεις τους. Διότι δεν ασχολείται με το να βρει ποια ουσία χρησιμοποιήθηκε και δεν εξαρτάται από το πόσο γρήγορα ανιχνεύθηκε αλλά με το να βρεθεί ένα ίχνος που άφησε και θα περάσει αρκετός χρόνος ώσπου αυτό να σβηστεί.  Η μέθοδος που ακολούθησε παραξένεψε όσους έρχονταν σε επαφή με το εργαστήριο και έβλεπαν αθλητές να... ντοπάρονται στα φανερά. Να κάνουν ενέσεις με τεχνητή ερυθροποιητίνη, μια ουσία που είναι ορμόνη και όταν εισαχθεί απ' έξω ξεγελάει κατά κάποιον τρόπο τον μυελό των οστών. Ο μυελός των οστών είναι ένας μαλακός  λιπώδης ιστός που βρίσκεται στο εσωτερικό μεγάλων οστών όπως αυτό του μηρού, στο στέρνο και στη λεκάνη. Αυτός ο ιστός υποστηρίζει τα βλαστικά κύτταρα, δηλαδή τα κύτταρα που δεν έχουν ακόμη αποκτήσει συγκεκριμένα και εξειδικευμένα χαρακτηριστικά. Ανάλογα με τις εντολές που θα δοθούν από άλλα σημεία του οργανισμού, τα βλαστικά θα διαφοροποιηθούν για να γίνουν μεταξύ άλλων και λευκοκύτταρα, ερυθροκύτταρα ή αιμοπετάλια. Τα ερυθροκύτταρα περιέχουν μια πρωτεΐνη, την αιμογλοβίνη, που επιτρέπει στα κύτταρα να μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος, μια εργασία που γίνεται πιο έντονη σε συνθήκες πίεσης του οργανισμού όπως είναι μια αθλητική προσπάθεια. Η τεχνητή και έξτρα εισαγόμενη στον οργανισμό ερυθροποιητίνη ξεγελάει τον μυελό των οστών ώστε να παράγει περισσότερα ερυθροκύτταρα που απορροφούν περισσότερο οξυγόνο και έτσι ο αθλητής μπορεί να στέλνει περισσότερο οξυγόνο στους ιστούς αυξάνοντας την αντοχή του. Παλαιότερα όσοι αθλητές και προπονητές ήθελαν να «κλέψουν» έκαναν τις ενέσεις της ερυθροποιητίνης και προσπαθούσαν να μην περάσουν από έλεγχο τις πρώτες ημέρες. Χρησιμοποιούσαν μάλιστα και τις λεγόμενες «μάσκες», άλλες χημικές ενώσεις, που έκρυβαν την ύπαρξη της επίμαχης ουσίας στον οργανισμό.

O ποδηλάτης - σύμβολο Λανς Αρμστρονγκ σόκαρε την κοινή γνώμη όταν αποκαλύφθηκε ότι ντοπαριζόταν συστηματικά, παίρνοντας συχνά και μικρές ποσότητες ερυθροποιητίνης και τεστοστερόνης ώστε να μην ανιχνεύονται

Οταν οι έλεγχοι κατάφεραν αυτά να τα ξεπεράσουν, η «σχολή του Λανς Αρμστρονγκ», του γνωστού αμερικανού ποδηλάτη με τις υπερφυσικές επιδόσεις, βρήκε άλλο κόλπο. Αυτός και οι υπόλοιποι ποδηλάτες της ομάδας του (και βέβαια και άλλοι σε διάφορα αθλήματα) επί οκτώ χρόνια ντοπάρονταν με ερυθροποιητίνη και τεστοστερόνη περνώντας χωρίς προβλήματα τους ελέγχους διότι έπαιρναν συχνά πολύ μικρές ποσότητες αυτών των ουσιών και μάλιστα ενδοφλέβια και όχι υποδόρια, οπότε σε διάστημα λίγων ωρών είχαν φύγει από τον οργανισμό.

Κυνηγώντας πρωταθλητές
Τον έλληνα καθηγητή από την Αυστραλία κυνηγάει και μια φήμη σχετικά με τους πρωταθλητές διαφόρων αθλημάτων. Διότι, όντας παρών στις κορυφαίες διοργανώσεις όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες και το Παγκόσμιο του Ποδοσφαίρου, δεν δίσταζε τα προγούμενα δέκα χρόνια να ζητάει γενετικό υλικό ακριβώς από τους μεγάλους αθλητές. Κυκλοφορούσε έχοντας μαζί του πάντα ένα τσαντάκι με όλα τα απαραίτητα «σύνεργα», μπατονέτες κ.τ.λ., έτοιμος να ζητήσει μια μικρή εξυπηρέτηση. Να αποθησαυρίσει επάνω σε λίγο βαμβάκι τα γονίδια ενός κορυφαίου αθλητή ή μιας αθλήτριας. Ετσι κατάφερε να φτιάξει μια βάση δεδομένων με το γενετικό τους υλικό και να μελετήσει σε επίπεδο γονιδίων αν υπήρχε κάτι που να δείχνει ότι αυτός ο άνθρωπος έχει τη στόφα, όπως λέμε, να διαπρέψει στον αθλητισμό. Δεν βρήκε κάτι το ξεχωριστό και άρχισε να ψάχνει βαθύτερα, με τη σκέψη πως αν ήταν μόνο ντοπαρισμένοι ίσως κάπου αυτό να έμενε όπως το δακτυλικό αποτύπωμα στο γυαλί ενός ποτηριού και να μπορούσε να αποκρυπτογραφηθεί. Εψαξε λοιπόν στο RNA. Η ειδίκευσή του σε σχέση με τα γονίδια και τη συμπεριφορά τους τον βοήθησε να προχωρήσει στην έρευνα για ένα πιο προχωρημένο αντιντόπινγκ-τεστ κάνοντας χρήση, όπως αναφέρει ο ίδιος, όλων των γνωστών -omics.
Ακολούθησε έναν τρόπο πειραματισμού που παραξένεψε στην αρχή. Επεισε 20 αθλητές από τη Σκωτία και 20 από την Κένυα να ντοπαριστούν με ερυθροποιητίνη για κάποιο χρονικό διάστημα και παρακολουθούσε κάθε ημέρα, με τη βοήθεια συνεργατών, και στις δύο χώρες, παίρνοντας δείγματα αίματος, τις μεταβολές φθάνοντας σε επίπεδο RNA. Εκεί λοιπόν ανακάλυψε τις μεταβολές και συνειδητοποίησε ποια ήταν τα αποτυπώματα που κυνηγούσε. Οι διακυμάνσεις στο RNA έμοιαζαν με τις διακυμάνσεις στην ένταση του φωτός όταν τη ρυθμίζεις με ένα ντίμερ, μια μεταβλητή αντίσταση δηλαδή που αυξομειώνει το ηλεκτρικό ρεύμα. Η εισαγωγή της ερυθροποιητίνης κάνει το σώμα να αντιδρά αντίστοιχα μεταβάλλοντας την έκφραση των γονιδίων και αυτό με τη σειρά του σημαίνει πως το RNA επηρεαζόταν τόσο ώστε να παρατηρείται μια αύξηση σε τμήματά του κοντά στις 16 φορές όταν είχαμε ντοπάρισμα. Και αυτό έμενε σιωπηλός μάρτυρας του τι είχε συμβεί, ακόμη και τέσσερις εβδομάδες μετά. Ετσι θεωρείται ότι με τη μέθοδο αυτή, καταργώντας τα δείγματα αίματος και ούρων, αμέσως μετά τους αγώνες ή στους αιφνιδιαστικούς ελέγχους, όπου πολλοί είχαν να διηγηθούν σημεία και τέρατα σε σχέση με τις μεθόδους απάτης (ούρα άλλων, «καθαρών» αθλητών και αθλητριών, κρυμμένα σε απόκρυφα σημεία του σώματος του ελεγχομένου κ.τ.λ.), μπορεί να ανιχνευθεί όποιος έχει κάνει χρήση ερυθροποιητίνης σε φυσιολογικές ποσότητες. Τώρα προσπαθούν να σιγουρέψουν το τεστ για περιπτώσεις όπως αυτή του Αρμστρονγκ και της παρέας του, όπου γινόταν χρήση πολύ μικρών ποσοτήτων πολύ συχνά, ενώ θα πρέπει να προχωρήσει το ψάξιμο και για τις άλλες ουσίες που χρησιμοποιούνται, όπως είναι η αυξητική ορμόνη, η τεστοστερόνη και η κορτιζόλη.
Κυνηγώντας τον… δίκαιο αθλητισμό
Κατάφερα να τον... σταθεροποιήσω για λίγο, το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, ανάμεσα σε ένα ταξίδι στο εσωτερικό της Μεγάλης Βρετανίας και σε ένα ταξίδι την επόμενη ημέρα στη Λωζάννη, όπου είναι η έδρα της IOC, της Διεθνούς Ενωσης Αντιντόπινγκ, που έχει ενδιαφερθεί για τα τεστ αυτά εν όψει και των Ολυμπιακών του 2016.
Ο μεγάλος αιθίοπας αθλητής Γκεμπρεσελασιέ συμμετέχει στην προσπάθεια για τον «εξαγνισμό» του αθλήματος
Μιλάει με ένταση για τις διάφορες δραστηριότητές του, για τις οποίες, όπως του φαίνεται τουλάχιστον τώρα, δεν θα του φθάσει η υπόλοιπη ζωή του, αν και δεν είναι παραπάνω από 47, για να τις φέρει όλες εις πέρας. Εχει εμπλακεί σε κάτι που ονομάζει ο ίδιος δίκαιο αθλητισμό, μια πλατφόρμα στηριγμένη σε τρεις κολόνες: στην πρόληψη του φαρμακώματος των αθλητών, στην προστασία του καθαρού αθλητή και στην πρόταση εναλλακτικών λύσεων που θα μπορούσαν να αυξήσουν τις επιδόσεις. Ενα πρώτο βήμα είναι η δημιουργία μιας ομάδας από γιατρούς, διατροφολόγους, αθλητές, νυν και πρώην, όπως ο διάσημος Αιθίοπας Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ, που υπόσχεται να βοηθήσει ώστε η παγκόσμια επίδοση στον μαραθώνιο μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια να πέσει κάτω από τις δύο ώρες, όταν τώρα έχει φθάσει να είναι 2 ώρες, 2 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα (από τον Σεπτέμβριο του 2014, στο Βερολίνο, χάρη στον Dennis Kimetto, από την Κένυα φυσικά), αλλά χωρίς να είμαστε βέβαιοι για το πόσο καθαρά μέσα χρησιμοποιήθηκαν για να επιτευχθεί. Μέσα από αυτόν τον συγκεκριμένο στόχο και το όλο σχέδιο πίσω του, που ίσως σε πρώτη πρόχειρη προσέγγιση να φαίνεται και λίγο ανόητο, λογαριάζουν οι εμπνευστές του ότι θα προκύψει ένας τεράστιος όγκος πληροφοριών, ιατρικών, διατροφικών, φαρμακευτικών, φυσιοθεραπευτικών, ανθρωπομετρικών, ψυχολογικών, που θα χρησιμοποιηθούν για καλό. Εχουν καταφέρει οι οργανωτές του (περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν εδώ: www.sub2hrs.com/) να κινητοποιήσουν ακόμη και οργανισμούς όπως η ευρωπαϊκή ESA και η αντίστοιχη αμερικανική NASA, που θα διευκολύνουν με τον εξοπλισμό τους την παρακολούθηση και από έλληνες επιστήμονες από ψηλά των διαδρομών των αθλητών, όπως π.χ. στον μαραθώνιο της Αθήνας στις 8 Νοεμβρίου 2015. Είναι ένα μεγάλης κλίμακας σχέδιο και γι' αυτό θα γίνουν διάφορες εκδηλώσεις και παρουσιάσεις και εδώ στην Ελλάδα, στις 28 Μαρτίου στα Τρίκαλα και στις 14 Μαΐου στη Σαντορίνη.
Να μιλήσουν τα γονίδια!
Το RNA είναι βασικό συστατικό της σύνθεσης των πρωτεϊνών του οργανισμού και βρίσκεται στα κύτταρα σε τρεις μορφές: α) αγγελιαφόρο RNA, που παράγεται κατά τη μεταγραφή και εμπλέκεται στη μεταφορά γενετικών πληροφοριών από το DNA στα ριβοσώματα, β) ριβοσωματικό, δηλαδή είναι δομικό συνθετικό των ριβοσωμάτων, γ) μεταγωγό RNA, που ενεργεί ως μόριο-προσαρμοστής και μεταφέρει αμινοξέα στα ριβοσώματα που πρόκειται να εισαχθούν στη σωστή αλληλουχία στη διάρκεια της μετάφρασης ώστε στη συνέχεια να κατασκευαστεί η πρωτεΐνη. Κάποια στιγμή λοιπόν έχουμε τη λεγόμενη έκφραση γονιδίων (Gene Expression), μια διαδικασία που προκαλεί τη μεταφορά των απαραίτητων πληροφοριών, κωδικοποιημένων στο γονίδιο, για να κατασκευαστεί το (τελικό) λειτουργικό προϊόν του γονιδίου, δηλαδή η πρωτεΐνη. Ετσι στην έκφραση του γονιδίου περιλαμβάνονται η μεταγραφή και η μετάφραση των εντολών κατασκευής. Κατά τη μεταγραφή σχηματίζεται RNA από ένα καλούπι DNA (που περιέχει αντίστοιχες πληροφορίες). Εκεί, λοιπόν, αν το σώμα έχει εξαπατηθεί από την εισαγωγή της τεχνητής ερυθροποιητίνης που εισάγεται με ενδοφλέβια ένεση, το RNA, σύμφωνα με το σκεπτικό του νέου αντιντόπινγκ τεστ, αποκαλύπτει το τι έχει συμβεί.Οπως λέει ο ίδιος κάπως σχηματικά, πρόκειται για μια προσέγγιση-Polyomics: της γονιδιωματικής (Genomics), που δίνει πληροφορίες για ό,τι μπορεί να συμβεί με τα γονίδια, της έκφρασης του γονιδίου (Transcriptomics), από όπου αντλούνται πληροφορίες για ό,τι φαίνεται πως πάει να γίνει, της πρωτεομικής (Proteomics), για ό,τι κάνει κάτι να συμβεί, και της μεταβολομικής(Metabolomics), για ό,τι συνέβη τελικά.

Και όμως, έχουμε ταλέντο!
Αξίζει να τρέχουμε τόσο πολύ;

Αν και η ώρα ήταν περασμένη, η ερώτηση αν πρέπει ο άνθρωπος να διανύει τόσο μεγάλες αποστάσεις όπως είναι ο μαραθώνιος και οι διάφοροι υπερ-μαραθώνιοι τρέχοντας κάνει τον συνομιλητή μου να γίνει ακόμη πιο χειμαρρώδης στην ομιλία του. Εχοντας μελετήσει πολύ τους κενυάτες αθλητές έχει καταλήξει πως δεν διαθέτουν ιδιαίτερα γονίδια «τρεξίματος» ή αντοχής. Ο άνθρωπος μέσα από εξελικτικές διαδικασίες κατάφερε και έφτιαξε το σώμα του έτσι ώστε όταν βγήκε από τα δάση όπου ζούσε σαν καρποσυλλέκτης στην αποψιλωμένη από δέντρα σαβάνα να μπορεί να κυνηγάει ζώα όπως οι αντιλόπες εξασφαλίζοντας μια διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες. Μπορεί να μην ήταν εξαιρετικά γρήγορος αλλά αποδείχθηκε πολύ ανθεκτικός στο τρέξιμο χάρη και στη διάπλαση των ώμων του, που κινούνται, των ποδιών του, με τους ισχυρούς μυς στο μηρό, της διαμόρφωσης του πέλματος και του λαιμού του. Τελικά εκείνοι οι μακρινοί και ταλαιπωρημένοι πρόγονοί μας άφησαν μια εξαιρετική κληρονομιά για όποιον θα ήθελε να τρέχει σήμερα. Για τους κενυάτες αθλητές τού τώρα ισχύει ότι μερικοί από μικρά παιδιά, ήδη στην ηλικία του δημοτικού, αναγκάζονται να διανύουν τρέχοντας κάθε ημέρα αποστάσεις μεγαλύτερες από πέντε χιλιόμετρα ως και δέκα χιλιόμετρα, και άλλα τόσα στην επιστροφή, για να πηγαίνουν από τα απομακρυσμένα χωριά τους εκεί όπου υπάρχει σχολείο. Και αυτές τις διαδρομές τα παιδάκια τις κάνουν ξυπόλυτα. Ετσι και η πρόσληψη οξυγόνου από τον οργανισμό αναπτύσσεται από τις μικρές ηλικίες, αλλά και ο τρόπος που το πόδι συναντά το έδαφος - πρώτα με τη μύτη και μετά με τη φτέρνα, αντίθετα από ό,τι τρέχει ο δυτικός άνθρωπος με τα πόδια του μέσα στα υπερφουσκωμένα μαλακά αθλητικά παπούτσια του - είναι πιο αποτελεσματικός. Γι' αυτό υπάρχουν, για όσους ξέρουν, ήδη και παπούτσια αθλητικά με πολύ λεπτή σόλα. Οπως μου λέει λοιπόν ο κ. Πιτσιλαδής, αν και τα δικά μας παιδιά άρχιζαν να γυμνάζονται πραγματικά και να τρέχουν από μικρά όπως πρέπει, αποστάσεις όπως ο μαραθώνιος δεν θα ήταν εξοντωτικές για την αντοχή και τις αρθρώσεις. Εγώ προσπάθησα, μου λέει, να πείσω εδώ στην Αγγλία τους αρμοδίους να αλλάξει ο τρόπος γυμναστικής στα σχολεία αλλά απέτυχα. Γενικότερα, κατά τη γνώμη του, οι εταιρείες διατροφικών συμπληρωμάτων και αναψυκτικών έχουν καταφέρει να στρέψουν την προσοχή του κόσμου περισσότερο στο τι πρέπει να τρώνε  ή να μην τρώνε και στα ιδιαίτερα υγρά που πρέπει να καταναλώνουν στη διάρκεια μιας εντατικής άσκησης ώστε το θέμα της εκγύμνασης και μάλιστα από νωρίς έχει πάει πίσω. Εκείνος πάντως συνεχίζει με τον ίδιο ρυθμό.http://www.tovima.gr/

διαβαστε περισσοτερα "Μάχη με το σώμα"
Blogger Tricks

Γιατί φωνάζουμε όταν πονάμε;

Γιατί φωνάζουμε όταν πονάμε;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί λέμε «ωχ» ή φωνάζουμε «αααχ» όταν πονάμε; Την απάντηση δίνει μία νέα μελέτη που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ήχοι που χρησιμοποιούμε μάς βοηθούν να αντέχουμε τον πόνο. Η λεκτική έκφραση του πόνου είναι κοινή σε όλους τους λαούς και οι ήχοι της παραπλήσιοι. Οι Άγγλοι, λ.χ., φωνάζουν «άου» ή «άουτς», οι Νοτιοαφρικανοί «έια», οι Ιταλοί «άια» και οι Κινέζοι «άιο». «Κοινός μεταξύ τους είναι ο τρόπος παραγωγής του ήχου, κατά τον οποίο το στόμα απλώς ανοίγει, η γλώσσα παραμένει επίπεδη και τα χείλη δεν στρογγυλεύουν», γράφουν στην επιθεώρηση «Journal of Pain» επιστήμονες από τα Τμήματα Ψυχολογίας και Νευροβιολογίας του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης. «Είναι ένας απλός ήχος ο οποίος απαιτεί μικρό έλεγχο της άρθρωσης του λόγου, που με τη σειρά του επιτρέπει να αυξηθεί στο μέγιστο η ένταση του παραγόμενου ήχου.
»Με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί πολύ εύκολα και αποτελεσματικά να χρησιμοποιηθεί όταν πονάμε». Η νέα μελέτη διεξήχθη σε ομάδα 56 εθελοντών, οι οποίοι έπρεπε να κρατήσουν τα χέρια τους μέσα σε κατεψυγμένο νερό όσο περισσότερο μπορούσαν. Το πείραμα επαναλήφθηκε πέντε φορές. Στην πρώτη, οι εθελοντές μπορούσαν να φωνάξουν όταν ένιωθαν πόνο, ενώ στις υπόλοιπες έπρεπε να εκφράσουν τον πόνο τους δίχως να πουν λέξη.
Ειδικότερα, στο δεύτερο πείραμα έπρεπε απλώς να βγάλουν τα χέρια τους από το νερό όταν δεν άντεχαν άλλο, στο τρίτο να πιέσουν ένα κουμπί μόλις ένιωθαν πόνο, στο τέταρτο να ακούσουν μία ηχογράφηση του εαυτού τους να λέει «άου» και στο πέμπτο να ακούσουν την ηχογράφηση ενός άλλου ατόμου. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως όταν οι εθελοντές μπορούσαν να φωνάζουν κατά το δοκούν, άντεχαν επί περισσότερη ώρα την έκθεση στο παγωμένο νερό. Κατά μέσον όρο άντεξαν τον πόνο επί 30 δευτερόλεπτα - πέντε περισσότερα απ’ ό,τι όταν δεν έλεγαν λέξη.
«Παρατηρήσαμε υψηλότερη αντοχή στον πόνο όταν οι εθελοντές έλεγαν “άου” απ’ ό,τι όταν παρέμεναν σιωπηλοί», γράφουν οι ερευνητές στο άρθρο τους. «Αυτό υποδηλώνει ότι η λεκτική έκφραση ενδεχομένως δρα αναλγητικά, επιτρέποντας στο άτομο να αντέχει περισσότερο τον πόνο».
Οι ερευνητές δεν ξέρουν πως ακριβώς λειτουργούν τα επιφωνήματα του πόνου, αλλά πιστεύουν ότι τα αυτόματα μηνύματα που μεταδίδονται προς το κέντρο της ομιλίας στον εγκέφαλο, επεμβαίνουν στη μετάδοση των μηνυμάτων του πόνου. Με άλλα λόγια, λένε, αντέχουμε περισσότερο τον πόνο, διότι έστω και στιγμιαία αποσπάται η προσοχή του εγκεφάλου από αυτόν. Πηγή:tanea.gr
διαβαστε περισσοτερα "Γιατί φωνάζουμε όταν πονάμε;"

Πώς οι γονείς μπορούν να κατανοήσουν τους εφήβους;

tumblr_ncz2dxSuow1qjv22ro1_500

Πώς οι γονείς μπορούν να κατανοήσουν τους εφήβους;

Μπορείτε να καλύψετε το χάσμα των γενεών; 
Εκείνοι όμως στην ηλικία των παιδιών τους, δεν μεγάλωναν εκ των πραγμάτων στην κοινωνία που μεγαλώνουν τα παιδιά τους τώρα. Οι γονείς και γενικότερα οι ενήλικες μπαίνουν σε μια διαδικασία να κρίνουν τη νέα γενιά αυστηρά συγκρίνοντας τη συνεχώς με παλαιότερες γενιές. «Εμείς τότε δουλεύαμε από μικροί» ή «Ήμασταν υπεύθυνοι, εσείς τα περιμένετε όλα έτοιμα». Ωστόσο, για να γνωρίσεις κάτι πραγματικά, πρέπει να το δεις μέσα στο περιβάλλον που το πλαισιώνει. Πως είναι ο σημερινός κόσμος στον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά μας και πως άραγε επηρεάζει τα ίδια και τις σχέσεις τους; Απ’ όποια σκοπιά και αν το δείτε, κανείς δε ζει εντελώς ανεξάρτητος και ελεύθερος. Θέλοντας ή μη, γεννιόμαστε σε ένα τόπο και μεγαλώνουμε ενταγμένοι στο κοινωνικό πλαίσιο του τόπου αυτού. Οι αρχές, οι νόμοι, οι προσδοκίες, ο τρόπος ζωής μιας κοινωνίας επηρεάζουν κάθε άτομο που μεγαλώνει σε αυτήν. Ένα παιδί δεν είναι ο βασικός αίτιος για το ότι μπορεί να δείχνει αχάριστο ή ανικανοποίητο.
Ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνης αντιστοιχεί στη σημερινή κοινωνία που προωθεί την υπερκατανάλωση και δημιουργεί συνεχώς «νέες ανάγκες» στους ανθρώπους.
Χιλιάδες διαφημίσεις βομβαρδίζουν καθημερινά τους εφήβους προβάλλοντας νέα πρότυπα και πληθώρα αναγκών, η κάλυψη των οποίων οδηγεί στην υπερκατανάλωση.
Στο στόχαστρο των εταιριών φυσικά βρίσκονται και τα παιδιά μιας και που επηρεάζουν την αγορά αγαθών των γονέων τους αποτελούν τους αυριανούς καταναλωτές.
Μην ξεχνάμε ότι η Διαφήμιση είναι επίσης μία διαδικασία γνωστοποίησης και ενημέρωσης του καταναλωτικού κοινού. Σημαντικό είναι λοιπόν να «εκπαιδευτούν» τα παιδιά ώστε να αποκτήσουν συνείδηση και άμυνα σε ότι τους προκαλεί αρνητικές συνέπειες.Μεγάλο ποσοστό κοριτσιών με ψυχογενή-νευρική ανορεξία, είχαν ως πρότυπό τους ανορεξικά μοντέλα που προβάλλονταν μέσω διαφημίσεων.Υπάρχουν παιδιά που νιώθουν μειονεκτικά και δυστυχισμένα, όχι γιατί δεν έχουν παπούτσια να φορέσουν, αλλά γιατί έχουν 8 ζευγάρια και όχι 9! Δυστυχώς πολλές φορές χάνεται το μέτρο και η ουσία των πραγμάτων.Ο ρόλος του γονέα, πολύ σημαντικός και μπορεί να υποστηρίξει το παιδί του ώστε να αποκτήσει κριτική σκέψη.Από πολύ μικρή ηλικία πρέπει να συζητάμε μαζί του και να του εξηγούμε πως το χρήμα και τα αγαθά είναι «για τη ζωή», αλλά όχι η ίδια η ζωή. Υπάρχουν για να μας εξυπηρετούν και όχι για να τα υπηρετούμε.
Η διαφήμιση εξωραΐζει καταστάσεις. Τα παιδιά πρέπει να απομυθοποιήσουν και να φιλτράρουν ότι βλέπουν να προβάλλεται μέσω των διαφημίσεων.
Η φιλοσοφία της «ευημερίας του συνόλου» έχει παραγκωνιστεί, δίνοντας τη θέση της στη «φιλοσοφία του συμφέροντος».
Πολλοί άνθρωποι ενδιαφέρονται για την αυτοεκπλήρωση και την προσωπική τους ευημερία, όχι απλά αγνοώντας τους γύρω τους, αλλά πολλές φορές καταπατώντας τους.Εάν κοιτάξουμε γύρω μας, αυτό το κλίμα έχει κάνει την εμφάνιση του ακόμη και στα σχολεία!
Οι γονείς ταλαντεύονται: να καλλιεργήσουν στο παιδί καλοσύνη και αγνότητα εκθέτοντας το όμως στον κίνδυνο της εκμετάλλευσης ή να το παροτρύνουν να λειτουργεί με γνώμονα το συμφέρον, να γίνει σκληρό, χωρίς συναισθηματισμούς γιατί μόνο έτσι θα επιβιώσει;
Η λύση, βρίσκεται κάπου στη μέση.
Το παιδί πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι ο κόσμος δεν είναι «ρόδινος», να είναι υποψιασμένο για την πιθανή αδικία που μπορεί να συναντήσει και να μάθει να αμύνεται.Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει όμως να λειτουργεί εις βάρος άλλων ανθρώπων. Το να προστατεύεσαι και να μάχεσαι για τον εαυτό και τις φιλοδοξίες σου είναι αναγκαίο, το να κάνεις κακό όμως στους συνανθρώπους σου είναι κατακριτέο.
Πολλοί άνθρωποι βιώνουν την καθημερινότητα τους σαν έναν «αγώνα δρόμου».
Συνεχώς τρέχουν σε μια προσπάθεια να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους, να αυξήσουν τις γνώσεις τους, να έχουν χρήματα, αγαθά… Μήπως μαζί τους τρέχει και η ίδια η ζωή;
Ο χρόνος περνάει μέσα στο άγχος και την πίεση και όταν πια έρθει η ώρα για «χαλάρωση» έχουν περάσει τα χρόνια και το κυνηγητό αφορά την ποιότητα ζωής!Οι ρυθμοί που η σύγχρονη κοινωνία μας επιβάλλει πολλές φορές, συνεπάγονται πίεση, άγχος, αποξένωση, και τόσα άλλα που πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας να διαχειρίζονται για να ζήσουν πιο αρμονικά.Πολλοί γονείς χωρίς να το θέλουν γίνονται «συνεργοί» πιέζοντας τα παιδιά τους να κάνουν πράγματα που αφορούν ακόμη και τον ελεύθερο χρόνο τους. Είναι πολύ σπουδαίο να καταλάβει ένα παιδί (αφού πρώτα το κατανοήσει πολύ καλά ο ίδιος ο γονιός) πως ο χρόνος για τον εαυτό μας (για χαλάρωση, διασκέδαση, αυτοσυγκέντρωση …) είναι απαραίτητος.Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο για να «φορτίζουν τις μπαταρίες τους» ώστε να μη μειώνεται η αντοχή και η απόδοσή τους. Οι αποδράσεις από την καθημερινότητα μας βοηθούν να την αντιμετωπίζουμε πιο δημιουργικά, πιο παραγωγικά και πιο ευχάριστα.Ακόμη και σε περίοδο εξετάσεων, το να διαβάζει το παιδί μέρα-νύχτα, όχι μόνο δεν θα το βοηθήσει να μάθει περισσότερα, αλλά αντίθετα θα λειτουργήσει ανασταλτικά. Το παιδί «βραχυκυκλώνει», η αντοχές του μειώνονται και φυσικά η ικανότητα μάθησης. Χρειάζεται χρόνος ανάπαυσης και ευχάριστης απασχόλησης του μυαλού και του σώματος.
Πολλοί ενήλικες αντιμετωπίζουν τους έφηβους με εχθρική διάθεση.
Γι’ αυτούς, η λέξη «εφηβεία» είναι συνώνυμη με απειθαρχία, έλλειψη σεβασμού, ανηθικότητα, ανταρσία κ.α.
Όπως συμβαίνει σε κάθε ηλικιακή ομάδα, είναι φυσικό ανάμεσα και στους εφήβους να υπάρχουν άτομα με κάποια από τα παραπάνω χαρακτηριστικά που δεν αποτελούν τον κανόνα αλλά την εξαίρεση.Η εφηβεία, είναι από μόνη της μια περίοδος επανάστασης, προσπάθειας απογαλακτισμού από τους γονείς και ατομικής ανεξαρτησίας.Όλα αυτά, δεν εκφράζονται με τον ίδιο τρόπο από όλους τους εφήβους. Οι γονείς καλούνται να μην συγκρίνουν το δικό τους το παιδί με άλλα, αλλά να το αντιμετωπίζουν ως ξεχωριστή οντότητα.Εκφράσεις του τύπου «Είδες τον φίλο σου;…..μακάρι να ήσουν κι εσύ έτσι» εκτός του ότι είναι πλέον ξεπερασμένες, δεν αποτελούν και τα καλύτερα επιχειρήματα στις συζητήσεις σας!
Στερεοτυπικές αντιλήψεις και αδικαιολόγητη εχθρική στάση από την πλευρά των ενηλίκων μπορεί να διαιωνίσουν αρνητικές καταστάσεις και να προκαλέσουν ξεσπάσματα και οργή ακόμα και σε ήρεμους, συνεργάσιμους έφηβους.
Ακόμα και κάποιος που αγαπά τα ειρηνικά μέσα, όταν του επιτεθούν πρέπει να αμυνθεί για να προστατευτεί!
Είναι καλό πρώτα απ’ όλα οι ίδιοι οι γονείς να κατανοήσουν ότι οι έφηβοί τους δεν αποτελούν κίνδυνο για κανένα. Το μόνο «όπλο» που έχουν σε αυτή την ηλικία είναι το θάρρος, η δύναμη που νιώθουν στο να εκφράσουν την άποψη τους και να αγωνιστούν για τα πιστεύω τους. Δεν είναι τυχαίο που όντας έφηβος κανείς, αισθάνεται ότι μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο! Οι έφηβοι σε καμιά περίπτωση δεν είναι απειλή για την κοινωνία.
Πολύ συζήτηση και διάθεση για καλή επικοινωνία, πρέπει να είναι οι προτεραιότητες μας απέναντι στους νέους. Αυτοί άλλωστε είναι οι αυριανοί ενεργοί πολίτες και ως τέτοιους πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε, όχι κόβοντας τα φτερά τους, αλλά δίνοντας τους ελπίδα.http://www.jenny.gr
διαβαστε περισσοτερα "Πώς οι γονείς μπορούν να κατανοήσουν τους εφήβους; "

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Ουπς! 7 πράγματα που κάνεις λάθος στο σεξ και τον ξενερώνεις


Ουπς! 7 πράγματα που κάνεις λάθος στο σεξ και τον ξενερώνεις

Ουπς! 7 πράγματα που κάνεις λάθος στο σεξ και τον ξενερώνεις


Mέχρι τώρα διάβαζες άρθρα για το ποια λάθη κάνει ο παρτενέρ σου, πώς θα μπορούσες εσύ να βελτιώσεις τις επιδόσεις του, πως θα τον μετατρέψεις σε καλύτερο εραστή... Ήρθε η στιγμή, όμως, για λίγη αυτοκριτική! Τι κάνεις εσύ λάθος στο σεξ και τον ρίχνεις; Τα 7 πράγματα που ακολουθούν σίγουρα τα έχεις κάνει... όλα!
1. Περιμένεις να σκέφτεται σαν γυναίκα
Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως οι άντρες είναι από τον Άρη και οι γυναίκες από την Αφροδίτη! Αυτό σημαίνει πως σκέφτονται, αναλύουν και πράττουν διαφορετικά. Σε αυτό το άρθρο δεν θα αναλύσουμε το γιατί αλλά έχουμε σκοπό να στο υπενθυμίσουμε για να το θυμάσαι σε κάθε σχέση. Γενικά, οι άντρες στο σεξ δεν είναι τόσο ρομαντικοί όσο οι γυναίκες και δεν θεωρούν πως ο ρομαντισμός είναι σημαντικό συστατικό μιας συνεύρεσης. Εκείνοι μπορούν να διαχωρίσουν το σεξ από το συναίσθημα με τρόπο που οι γυναίκες μάλλον δεν μπορούν και αυτό πρέπει να το αποδεχτείς. Οι άντρες θέλουν σεξ ακόμα και αν δεν είναι συναισθηματικά δεμένοι με την παρτενέρ του. Μην έχεις άλλη εντύπωση.
2. Δεν δείχνεις τη σεξουαλική σου ενέργεια
Μια γυναίκα που έχει γαλουχηθεί ως το καλό κορίτσι ίσως να μην μπορεί να εκφράσει την θηλυκή της ενέργεια κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής. Πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να εκφράσουν την ερωτική τους επιθυμία, ένα συναίσθημα που ουσιαστικά "χτίζει" και βοηθάει τη σεξουαλική ένωση δύο ανθρώπων. Αυτή η "ντροπή" μπορεί να μεταφράζεται από τον άντρα ως απροθυμία της γυναίκας να ξεκινήσει την πράξη, απροθυμία να είναι ενεργός παρτενέρ και έτσι αυτόματα γίνεται μειονέκτημα για τη γυναίκα. Ο άντρας θέλει να εκφράζεις το πάθος σου είτε με παθιασμένα φιλιά, είτε με φράεις είτε με το να παίρνεις τον έλεγχο, είτε με πρωτοβουλίες κάθε είδους.
3. Το ότι δεν πειραματίζεσαι στο σεξ
Οι άντρες σκέφτονται το σεξ έξι με δέκα φορές την ώρα! Η φαντασία τους ουγύρω από την πράξη του σεξ για το τι θέλουν, για το τι τους αρέσει είναι τόσο μεγάλη που δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις γιατί η ποικιλία στην κρεβατοκάμαρα είναι σημαντικό για έναν άντρα. Δεν χρειάζεται να φαντάζεσαι μαστίγια και άλλα extreme σπορ! Μίλησέ του... βρώμικα, αλλάξτε στάσεις, ασχολήσου με σημεία του σώματος του που παλιά αγνοούσες, άνοιξε την πόρτα στο σπίτι με σέξι ρούχα, πάρε τον τηλέφωνο στη δουλειά και πες του τι θες να του κάνεις το βράδυ.
4. Περιμένεις να διαβάζει το μυαλό σου
Ναι, το ξέρουμε ότι είναι δύσκολο να εκφράσεις τις σεξουαλικές σου διαθέσεις ευθέως, αλλά οι άντρες δεν σκέφτονται σαν εσένα και πρέπει να τους βοηθήσεις. Δεν πιάνουν τα σημάδια, δεν αποκρυπτογραφούν. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να τους πεις τι θες. Και μετά πες τους πόσο καλά το έκαναν! Έτσι θα ξέρει τι πρέπει να σου κάνει, πως αισθάνεσαι για αυτό και αν πρέπει να το ξανακάνει.
5. Τον επικρίνεις
Ένας από τους λόγους που οι γυναίκες είναι τόσο επικριτικές με τον σύντροφό τους είναι γιατί δεν έμαθαν ποτέ την ευθεία επικοινωνία. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να λες αυτό που θες ξεκάθαρα και να εξηγείς πως ένιωσες για αυτό στη συνέχεια. Η κριτική είναι ένας πλάγιος τρόπος να εκφράσεις τις ανάγκες σου, αλλά ο τρόπος σου είναι λάθος. Εκείνος δεν θα καταλάβει τι θες και μάλλον θα προσβληθεί από την κριτική σου.
6. Τον αφήνεις να πάρει πρωτοβουλία για τον οργασμό σου
Πολλές από εμάς πιστεύουν πως ο άντρας είναι "υπεύθυνος" να φέρει μια γυναίκα σε οργασμό. Και ενώ η αντίληψη ότι ο ερωτικός μας παρτενέρ πρέπει να μας ικανοποιεί έχει μια δόση αλήθειας πρέπει να γνωρίζεις παράλληλα πως ένας άντρας εκτιμά και τη γυναίκα που δρα μέσα στη συνεύρεση για τον δικό της οργασμό. Αν και είναι σημαντικό ο καλός σου να σε βοηθάει  στην κορύφωση αν δεν μπορεί να το πετύχει μπορείς απλά να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου.
7. Το να τον ελέγχεις μέσω του σεξ
Ένα από τα πιο προβληματικά πράγματα που μπορείς να κάνεις μεσα σε μια σχέση είναι να χρησιμοποιείς το σεξ ως όπλο. Είναι ουσιαστικά μια κίνηση που δείχνει αδυναμία... Είναι σαν να του λες πως ο μόνος τρόπος να πάρεις αυτό που θες είναι μέσω της ερωτικής επαφής. Το να αρνείσαι την ικανοποίησή του για να κερδίσεις κάτι είναι μια κίνηση που απωθεί τους άντρες. Προτίμησε να μιλάς ανοιχτά για το τι σε χαλάει στη σχέση σας και διεκδικησέ το μακριά από την κρεβατοκάμαρά σας.
Πηγή: http://www.queen.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Ουπς! 7 πράγματα που κάνεις λάθος στο σεξ και τον ξενερώνεις "

Ανθρακας: διαμάντια στο Διάστημα

Ανθρακας: διαμάντια στο Διάστημα

Ανθρακας: διαμάντια στο Διάστημα

Βασικό στοιχείο για τη ζωή, υπάρχει παντού στη Γη, ενώ στο Διάστημα το βλέπουμε και σε εξωτικές μορφές, με πιο... φανταχτερή εκείνη ενός πλανήτη που έχει «καρδιά» από διαμάντι! – Μέρος Α΄
Στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου έχει εντοπιστεί μεγάλη ποσότητα μορίων άνθρακα που είναι γνωστά ως φουλερένια ( Πηγή: NASA)


  Μικρό βιογραφικό για το στοιχείο άνθρακας. Κάθε Κυριακή «Το Βήμα» μας ξεναγεί και σε μια άλλη γωνιά του περιοδικού πίνακα.
Βίος και πολιτεία
Ο άνθρακας μαζί με το οξυγόνο είναι το πιο διάσημο από τα χημικά στοιχεία αλλά αναμφισβήτητα και το πιο... πολυτάλαντο. Είναι μέσα στις ενώσεις που έχουν σχέση με τη ζωή, με το Διάστημα, με το εσωτερικό του πλανήτη μας.
Στο πυρίκαυστο περιβάλλον των άστρων, ακόμη και όταν πεθαίνουν, δημιουργούνται άτομα άνθρακα από τη σύντηξη τριών σωματιδίων-άλφα, δηλαδή τριών πυρήνων ηλίου, στον καθέναν από τους οποίους περιέχονται από δύο πρωτόνια και δύο νετρόνια, για να προκύψει ο πυρήνας του άνθρακα με έξι πρωτόνια. Στις αρχές του 2010 αστρονόμοι που εργάστηκαν με δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer είχαν ανακοινώσει πως είχαν ανιχνεύσει τους σχηματισμούς ανθρακικών μορίων γνωστούς ως φουλερένια. Δηλαδή, μόρια με 60 άτομα άνθρακα τοποθετημένα έτσι ώστε να σχηματίζουν κάτι σαν θόλους στέγασης μοντέρνων κτιρίων χωρίς κολόνες ή να θυμίζουν μπάλες ποδοσφαίρου, με τα άτομα άνθρακα να συνδέονται ανά τρία, το ένα ζευγάρι με διπλό δεσμό (γι' αυτό και η κατάληξη  -ένια και όχι -άνια ή και -ίνια). Από τότε έγινε κοινή συνείδηση τουλάχιστον για τους ειδικούς ότι αυτοί οι σχηματισμοί στο Διάστημα ήταν πολύ διαδεδομένοι και η επόμενη ανακάλυψη ήταν ότι μεγάλη ποσότητα βρισκόταν στον γειτονικό με τον δικό μας Γαλαξία που ονομάζεται Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου (Small Magellanic Cloud, SMC). Πολύ σημαντική ήταν η δήλωση τότε της αστρονόμου Λετίτσια Στανγκελίνι: «Τα βρίσκουμε παντού, σε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι περιμέναμε. Είναι δυνατόν φουλερένια από το εξώτερο Διάστημα να έδωσαν τους πρώτους σπόρους ζωής στη Γη». Αλλωστε και η προσεκτική ανάλυση του μετεωρίτη Murchison που προσγειώθηκε στην Αυστραλία το 1969 αποκάλυψε διάφορες μορφές μορίων με βάση τον άνθρακα που πιστεύεται ότι δεν είχαν γήινη προέλευση. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι το 2010 οι αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν πλανήτη με τη συστηματική ονομασία 55 Cancri e, σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σε απόσταση 40 ετών φωτός από τη Γη, που όχι μόνο περιέχει πολύ άνθρακα και η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 2.000 βαθμοί Κελσίου αλλά θεωρείται πως στο εσωτερικό του ο άνθρακας βρίσκεται στην κρυσταλλική μορφή που έχει το διαμάντι!Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα υλικά σήμερα με βάση τον άνθρακα είναι το γραφένιο. Στις 22 Οκτωβρίου 2004 στο αμερικανικό περιοδικό «Science» οι ρωσικής καταγωγής ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ Κονσταντίν Νοβοσέλοφ και Αντρέ Γκέιμ παρουσίαζαν το νέο αυτό υλικό που δεν ήταν άλλο από ένα πλέγμα ατόμων άνθρακα τόσο λεπτό που μπορούσες να το χαρακτηρίσεις και φιλμ με δύο διαστάσεις και πάχος όσο περίπου και ενός ατόμου άνθρακα. Το εκπληκτικό ήταν ότι οι δύο ερευνητές άπλωναν σε ένα λεπτό στρώμα γραφίτη μια απλή ταινία με κολλητική ουσία στο κάτω μέρος και σήκωναν την επάνω στοιβάδα των ατόμων γραφίτη. Επαναλαμβάνοντας αυτή τη διαδικασία έφθαναν να σηκώνουν όλα τα άτομα ανά στρώματα. Αυτό όμως έδωσε τελικά ένα υλικό με απειροελάχιστο πάχος και τα άτομα άνθρακα τοποθετημένα σε κυψελοειδή μορφή αλλά, παραδόξως, και μεγάλης ανθεκτικότητας. Οπως δήλωσε αργότερα ένας ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, ο Ρολφ Μουλχάουπτ, που ασχολήθηκε με το υλικό αυτό, αν το περνούσαμε επάνω από τη βαφή ενός αυτοκινήτου μετά δεν θα ήταν δυνατόν να κάνουμε χαραγές σε αυτήν ακόμη και με ένα διαμάντι. Η σημασία αυτού του υλικού υπογραμμίστηκε ακόμη περισσότερο όταν μόλις έξι χρόνια αργότερα οι δύο ερευνητές τιμήθηκαν με το βραβείο Νομπέλ Φυσικής.Το πιο εύκολο αλλά και το πιο λάθος είναι να πιστέψει κάποιος ότι πρόκειται για υλικό πολύ μικρής αντοχής. Αντίθετα, είναι ανθεκτικό αλλά ταυτόχρονα θα μπορούσαν να δημιουργηθούν στο μέλλον φύλλα σε μέγεθος ακόμη και μιας μεγάλης τηλεοπτικής οθόνης που θα δώσουν τις πολυπόθητες εύκαμπτες οθόνες για τις ηλεκτρονικές συσκευές, διότι το υλικό αυτό αποδεικνύεται και καλός αγωγός του ηλεκτρισμού, όπως και της θερμότητας, διάφανο, δεν σχίζεται και αν μπορούσε να κατασκευαστεί φύλλο από αυτό, με επιφάνεια ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, θα ζύγιζε λιγότερο από μισό κιλό.
Η πορεία του στη Γη
Και για τις δύο λέξεις τις σχετικές με το στοιχείο αυτό, «άνθραξ» και «κάρβουνο», υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες ως προς την προέλευσή τους και πολύ αμυδρές ενδείξεις για την όποια ετυμολογία. Αυτό που ονομάζουμε «άνθρακες» και εξορύσσουμε από τα έγκατα της Γης είναι προϊόν που προέκυψε από την εξανθράκωση φυτικών υλών. Από το είδος της φυτικής ύλης, από τον βαθμό που αυτή έχει χάσει τον άνθρακά της (εξανθράκωση) και από τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά τη διεργασία αυτή διακρίνονται σε: ανθρακίτες, πισσούχους λιθάνθρακες, λιγνίτες και τύρφη. Η πιο εκτεταμένη δημιουργία ανθρακοφόρων κοιτασμάτων συνδέεται με τη λεγόμενη Εποχή του Κατώτερου και του Ανώτερου Λιθανθρακοφόρου, πριν από περίπου 250 εκατομμύρια χρόνια. Ο ανθρακίτης περιέχει περισσότερο από 86% άνθρακα, καίγεται με χαμηλή γαλάζια φλόγα χωρίς καπνό, οι πισσούχοι λιθάνθρακες έχουν περιεκτικότητα 70%-86% σε άνθρακα, ο λιγνίτης περιέχει άνθρακα 60%-70% με σκοτεινό καστανό χρώμα και η τύρφη  50%-60% με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό.
Αριθμοί κυκλοφορίας
Ατομικός αριθμός:       6
Ατομικό βάρος:       12,01
Σημείο τήξης:      3.55οC
Πυκνότητα:
γραφίτης      2,3 g/cm3
διαμάντι      3,5 g/cm3
Αριθμός ισοτόπων:       15
Απορίες λογικές και μη
Τα μολύβια τα... μολυβένια περιέχουν και μόλυβδο;
Οχι, αλλά κάποτε περιείχαν. Πριν από 5.000 χρόνια ήδη λέγεται ότι οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν σωλήνες από μπαμπού ή πάπυρο στο εσωτερικό των οποίων υπήρχε μόλυβδος. Επίσης χρησιμοποιήθηκε ο μόλυβδος και σκέτος, χωρίς περίβλημα (stilus plumbeus). To 1564, όταν ανακαλύφθηκε το κοίτασμα γραφίτη στο Μπόροουντεϊλ της Αγγλίας, άρχισε να εγκαταλείπεται ο μόλυβδος, που ήδη είχε διαπιστωθεί ότι έβλαπτε όσους έρχονταν σε επαφή μαζί του ακόμη και για γράψιμο, αλλά έμεινε μάλλον για πάντα σε μερικές γλώσσες (ελληνικά, γερμανικά, σουηδικά), στο όνομα του διαχρονικού εργαλείου γραφής με το ξύλινο περίβλημα και τον λεπτό κύλινδρο από γραφίτη στο εσωτερικό του. Από το 1660 άρχισαν να κατασκευάζονται μολύβια με το γνωστό ξύλινο περίβλημα. Μόλις το 1779 ο σουηδός χημικός Σέελε απέδειξε ότι ο γραφίτης οξειδώνεται σε διοξείδιο του άνθρακα και άρα ότι περιέχει άνθρακα ενώ χρησιμοποίησε την ελληνική ρίζα «γραφ-» για το όνομά του.
Στην περίπτωση των κλασικών μολυβιών με τον γραφίτη τι σημαίνουν τα Β, ΗΒ κ.τ.λ.;
Στην κατασκευή των λεπτών κυλίνδρων από γραφίτη χρησιμοποιείται πρώτα από όλα και άργιλος. Είναι και τα δύο σε μορφή σκόνης και ζυμώνονται καλά με νερό, η ζύμη ψήνεται και προστίθεται κερί. Ο γραφίτης αφήνει το ίχνος του επάνω στο χαρτί και στις άλλες επιφάνειες και η άργιλος ρυθμίζει τη σκληρότητα, άρα και σε ποιες επιφάνειες μπορείς να γράψεις. Ανακατεύουν λοιπόν σε διάφορες αναλογίες άργιλο και γραφίτη. Τρία γράμματα, από τα αγγλικά, χαρακτηρίζουν τις «μύτες»: H (Hard - σκληρό), Β (Black - μαύρο αλλά στην πραγματικότητα μαλακό), F (Firm - στη μέση της κλίμακας σκληρότητας). Για το Β και το Η υπάρχουν 9 κλίμακες και ενδιαμέσως έχουμε και ΗΒ.http://www.tovima.gr

διαβαστε περισσοτερα "Ανθρακας: διαμάντια στο Διάστημα"

Επικίνδυνα τα συχνά χτυπήματα στο κεφάλι

Επικίνδυνα τα συχνά χτυπήματα στο κεφάλι

Τα συχνά χτυπήματα στο κεφάλι, π.χ. στο πλαίσιο αθλημάτων όπως το μποξ κα οι πολεμικές τέχνες, συνδέονται με μικρότερο όγκο του εγκεφάλου, καθώς και με πιο αργή ταχύτητα του νου, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική έρευνα. Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό αθλητιατρικό περιοδικό "British Journal of Sports Medicine", μελέτησαν 224 μποξέρ και αθλητές πολεμικών τεχνών, ηλικίας 18 έως 44 ετών, καθώς και 22 ανθρώπους χωρίς ιστορικό τραύματος στο κεφάλι, για λόγους σύγκρισης.
Οι αθλητές είχαν μέση εμπειρία τεσσάρων ετών στο μποξ ή στις πολεμικές τέχνες, δίνοντας δέκα αγώνες τον χρόνο κατά μέσο όρο. Όλοι υποβλήθηκαν σε μαγνητικές τομογραφίες σε διαδοχικά χρονικά διαστήματα, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Όσο πιο έντονη και μακρόχρονη ήταν η εμπειρία ενός αθλητή και όσα περισσότερα χτυπήματα στο κεφάλι είχε υποστεί όλα αυτά τα χρόνια, τόσο μικρότερος ήταν ο όγκος μερικών περιοχών του εγκεφάλου του. Επίσης, τόσο μικρότερη ήταν η ταχύτητα επεξεργασίας του νου του. Οι αθλητές που είχαν δώσει πολλούς αγώνες, αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο έκπτωσης των νοητικών λειτουργιών τους.
Οι μποξέρ, γενικά τα πήγαιναν χειρότερα από τους αθλητές των πολεμικών τεχνών, άσχετα από την ηλικία τους. Είχαν μικρότερο εγκέφαλο και πιο αργό μυαλό, όπως έδειξαν τα τεστ. Η εξήγηση, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι ότι «οι μποξέρ δέχονται περισσότερα χτυπήματα στο κεφάλι».
Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, φαίνεται πως τα χτυπήματα στο κεφάλι στη διάρκεια των αγώνων έχουν σημαντικές επιπτώσεις για τον εγκέφαλο και τις λειτουργίες του, πράγμα που θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη σε μελλοντικούς κανονισμούς, αλλά και για τη συχνότερη νευρολογική εξέταση των αθλητών.http://www.real.gr
διαβαστε περισσοτερα "Επικίνδυνα τα συχνά χτυπήματα στο κεφάλι"

14 πράγματα που δεν θα ήξερα χωρίς τη μαμά μου

0a25ccdd36b6d44953b432a8c42d22f5

14 πράγματα που δεν θα ήξερα χωρίς τη μαμά μου


Πόσα πράγματα μας έμαθε η μαμά μας; Πόσο διαφορετικοί άνθρωποι θα ήμασταν χωρίς αυτή; Τί της χρωστάμε και τί της χρεώνουμε; Γιατί δεν θα την αλλάζαμε με καμία άλλη; Να τι μας απάντησαν λοιπόν μερικές φίλες στη ερώτηση «Τί έμαθες από τη μητέρα σου;» και μας φανέρωσαν το πολύτιμο δώρο που έλαβαν και το κρατάνε ευλαβικά.
  • Να κρατάω μυστικά. Πάντα είχαμε «τα δικά μας», όλα όσα ξέραμε μόνο εμείς και σε αυτό ν τον κόσμο επικρατούσε ο νόμος της σιωπής, της εμπιστοσύνης και της αλληλεγγύης.
  • Να μην φορτώνω τον εαυτό μου με ενοχές. Κανείς δεν είναι τέλειος. Κλισέ! Κι όμως, είχα κι εγώ στο δυναμικό μου, απαίσιες εμφανίσεις, αγενείς ατάκες και ντροπιαστικές στιγμές. Η μητέρα μου δίδαξε να έχω συναίσθηση και επιθυμία για βελτίωση, μα όχι άρρωστες ενοχές.
  • Να έχω πάντα στρατηγική. Δεν είχα καμία μα καμία ροπή προς την οργάνωση και τον αυτοέλεγχο. Εκείνη μου έμαθε τι σημαίνει οργάνωση και στρατηγικό πλάνο για να πετυχαίνω τους στόχους μου.
  • Τον τρόπο να αντιμετωπίζω τις δύσκολες μέρες. Και της περιόδου και της ζωής. Όπως μου μίλησε για αυτό που συμβαίνει στο σώμα μου την πρώτη φορά που αδιαθέτησα, έτσι συνέχισε να μου μιλά για την ψυχραιμία και την υπομονή.
  • Να είμαι προνοητική. Να έχω πάντα μαζί μου λίγα τσιρότα, χαρτομάντιλα και λίγα χρήματα «ξεχασμένα» στο πορτοφόλι για περίπτωση ανάγκης.
  • Πως η γλώσσα δεν έχει κόκκαλα, μα τσακίζει κόκκαλα. Η μητέρα μου ήταν πάντα εκείνη που ήρεμα επεδίωκε κουβέντες και συζητήσεις, μερικές φορές κουραστικές αναλύσεις, μα έτσι έμαθα τον διάλογο και το πως να επιχειρηματολογώ.
  • «Οι μύγες έρχονται με το μέλι, όχι με το ξύδι». Με αυτή τη φράση που έλεγε κάθε φορά για να κατευνάσει τον ευέξαπτο χαρακτήρα μου, με έβαλε αργά και σταθερά στη διαδικασία να καταλάβω πως ο καλός και ήρεμος τρόπος είναι το κλειδί, όχι οι φωνές και οι υστερίες.
  • Να δίνω αγάπη και φαγητό σε όποιον το χρειάζεται. Δεν αρνήθηκε ποτέ τροφή σε ανθρώπους που τη χρειάζονταν και βοηθούσε όποιον μπορούσε περισσότερο.
  • Να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου και να μην τις αφήνω να συσσωρεύονται. Ποτέ δεν ξόδευε παραπάνω από όσα είχε και το ίδιο ήθελε για εμένα και την αδερφή μου.
  • Να διαβάζω, να ρωτάω και να επιδιώκω να γνωρίζω όλη την ιστορία της κατάστασης. Δεν ήταν ποτέ κουτσομπόλα, δεν υπέκυπτε σε μισόλογα και φήμες. Διαβάζει πολύ και ρωτούσε για ό,τι δεν ήξερε.
  • Να προσέχω τη διατροφή μου και να μην τρώω πολύ junk food. Πάντα είχαμε πολλά φρούτα στο σπίτι και διάφορα healthy και βιταμινούχα βρώσιμα.
  • Να κάνω ταξίδια με την πρώτη ευκαιρία.
  • Να κάνω πολλά πράγματα μέσα σε μια μέρα και να τα κάνω όλα καλά. Κι αν δεν τα καταφέρνω…δεν πειράζει!
  • Να μην είμαι υλίστρια και να προτιμώ την ποιότητα κι όχι την ποσότητα.http://www.jenny.gr
διαβαστε περισσοτερα "14 πράγματα που δεν θα ήξερα χωρίς τη μαμά μου "

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

8 αισθησιακά προκαταρκτικά στο ντους για να ζήσετε το πιο ερωτικό σαββατοκύριακο


8 αισθησιακά προκαταρκτικά στο ντους για να ζήσετε το πιο ερωτικό σαββατοκύριακο

8 αισθησιακά προκαταρκτικά στο ντους για να ζήσετε το πιο ερωτικό σαββατοκύριακο

Μην υποτιμάς τη δύναμη του νερού... Τη δύναμη να σας κάνει εσάς πιο αισθησιακούς και το σεξ σας ακόμα πιο καυτό... Αυτά είναι τα 8 προκαταρκτικά που επιβάλλονται για ένα ερωτικό σαββατοκύριακο στην μπανιέρα.

1. Ξαπλώστε στη μπανιέρα μαζί και βάλε στο σφουγγάρι του ένα αφρόλουτρο που ξέρεις ότι του αρέσει η μυρωδιά του. Χάιδεψε τον με απαλές κινήσεις σε όλη του την πλάτη για αρκετή ώρα ενώ μην ξεχνάς να προσθέτεις ζεστό νερό στο σφουγγάρι για να μην κρυώνει. Θα σε λατρέψει.
2. Πες του να σου λούσει τα μαλλιά. Το έχεις δει στις ρομαντικές ταινίες του Hollywood και αναρωτιέσαι γιατί το κάνουν; Μην αναρωτιέσαι... Κάνε το πράξη. Όσοι το "τόλμησαν" υποστηρίζουν πως είναι μια πράξη που φέρνει οικειότητα ανάμεσα στους δύο εραστές.
3. Φιληθείτε κάτω από το νερό. Απλό μεν, αλλά θυμηθείτε πότε ήταν η τελευταία φορά που ανοίξατε το ντους και φιληθήκατε από κάτω με το ταίρι σας; Είναι μια αισθησιακή εμπειρία που ανοίγει την όρεξη για ακόμη περισσότερο σεξ στην κρεβατοκάμαρα.
5. Πες του μόλις βγείτε από το ντους να σε σκουπίσει με την πετσέτα. Στην αρχή είναι αστείο, αλλά μετατρέπεται γρήγορα σε μια καυτή διαδικασία. Προκαταρκτικό που οδηγεί κατευθείαν σε αισθησιακό σεξ.
6. Σβήστε τα φώτα, ανάψτε πολλά κεριά και βυθιστείτε στην μπανιέρα. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως οι πιθανότητες να έχετε ένα ευρύχωρο τζακούζι στο διαμέρισμά σας είναι μειωμένες, αλλά αν θέλετε μια αισθησιακή βραδιά θα στριμωχτείτε! Βρείτε την στάση που σας βολεύει και βυθιστείτε σε ένα αρωματικό αφρόλουτρο. Βάλτε την κατάλληλη μουσική και μιλήστε για τα συναισθήματά σας, τη σχέση σας και ότι σας απασχολεί.
7. Μετά το ντους κάντε μασάζ ο ένας στον άλλο με κρέμα σώματος. Οι άντρες λατρεύουν το άγγιγμα και τα χάδια και το να αφιερώσεις χρόνο σε αυτό θα σε αποζημιώσει με το καυτό σεξ που προβλέπεται να σου κάνει αμέσως μετά.
8. Έχετε στο σαλόνι κρασί και φράουλες να σας περιμένουν. Κινηματογραφικό και άκρως απολαυστικό για ένα ζευγάρι που δεν βρίσκει εύκολα χρόνο για στιγμές πάθους. Μετά τη χαλάρωση από το καυτό ντους το κρασί και οι φράουλες θα σας χαλαρώσουν τόσο που το σεξ θα γίνει μια αξέχαστη εμπειρία.Καλή απόλαυση!Πηγή: http://www.queen.gr/
διαβαστε περισσοτερα "8 αισθησιακά προκαταρκτικά στο ντους για να ζήσετε το πιο ερωτικό σαββατοκύριακο "

«Μίνι εγκέφαλος» στη σπονδυλική στήλη

«Μίνι εγκέφαλος» στη σπονδυλική στήλη

«Μίνι εγκέφαλος» στη σπονδυλική στήλη

Εξειδικευμένοι νευρώνες βοηθούν στη βάδιση και την ισορροπία
Στη δοκό ισορροπίας, οι νευρώνες RORα του νωτιαίου μυελού παίζουν κρίσιμο ρόλο


Λα Χόγια, Καλιφόρνια 
Το περπάτημα και η διατήρηση της ισορροπίας σε έναν δρόμο καλυμμένο με πάγο απαιτεί προσπάθεια και αυτοσυγκέντρωση. Χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, όμως, εξειδικευμένοι νευρώνες στο νωτιαίο μυελό συλλέγουν σήματα από αισθητήρια νεύρα και διορθώνουν αυτόματα τις κινήσεις μας για να αποφύγουμε την πτώση.
Η χαρτογράφηση
Αμερικανική μελέτη που δημοσιεύεται στην κορυφαία επιθεώρηση «Cell» χαρτογραφεί για πρώτη φορά αυτόν τον «μίνι εγκέφαλο» της σπονδυλικής στήλης. «Όταν στεκόμαστε ή περπατάμε, αισθητήρες αφής στα πέλματά μας ανιχνεύουν αμυδρές αλλαγές της πίεσης και της στάσης μας. Οι αισθητήρες αυτοί στέλνουν σήματα στη σπονδυλική στήλη και από εκεί στον εγκέφαλο» εξηγεί ο Μάρτιν Γκάουλντιν του Ινστιτούτου Salk στην Καλιφόρνια, επικεφαλής της μελέτης.
«Μέχρι σήμερα δεν γνωρίζαμε πώς αυτά τα σήματα κωδικοποιούνται ή υφίστανται επεξεργασία στη σπονδυλική στήλη. Επιπλέον, δεν ήταν ξεκάθαρο πώς αυτές οι πληροφορίες αφής συνδυάζονται με άλλες αισθητηριακές πληροφορίες για τον έλεγχο της κίνησης και της στάσης του σώματος» αναφέρει.
Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές σε ανακοίνωση του ινστιτούτου, μια από τις βασικότερες λειτουργίες του νευρικού συστήματος είναι να συλλέγει πληροφορίες που καθοδηγούν τις κινήσεις μας: αισθητήρες ισορροπίας μέσα στα αφτιά κρατούν το κεφάλι στη σωστή ισορροπία, ενώ αισθητήρες στους μύες και τις αρθρώσεις παρακολουθούν τη θέση των άκρων μας.
Στο παράδειγμα του παγωμένου δρόμου, τα μάτια μάς λένε αν βρισκόμαστε πάνω σε φρέσκο πάγο ή σε βρεγμένη άσφαλτο. Για λόγους ταχύτητας και οικονομίας, εξειδικευμένα κύτταρα του αμφιβληστροειδή πραγματοποιούν οπτικούς υπολογισμούς πριν στείλουν τα σήματα στον εγκέφαλο.
Νευρώνες RORα
Το ίδιο συμβαίνει και με τον έλεγχο της ισορροπίας: η σπονδυλική στήλη βρίσκεται πιο κοντά στα πόδια και μπορεί να αντιδρά ταχύτερα από τον εγκέφαλο σε τυχόν απρόβλεπτες αλλαγές της στάσης.
Για να χαρτογραφήσουν αυτό το περίπλοκο κύκλωμα στο νωτιαίο μυελό, οι ερευνητές του Salk χρησιμοποίησαν έναν γενετικά τροποποιημένο ιό λύσσας για να χρωματίσουν τις νευρικές ίνες που συνδέουν τους αισθητήρες αφής των πελμάτων με τη σπονδυλική στήλη.
Διαπίστωσαν ότι οι νευρικές αυτές ίνες συνδέονται με μια ομάδα νευρώνων που ονομάζονται RORα. Οι νευρώνες RORα λειτουργούν ως μεσολαβητής, αφού συνδέονται με τη σειρά τους συνδέονται με τον κινητικό φλοιό του εγκεφάλου. Επιπλέον, όμως συνδέονται και με κινητικούς νευρώνες της σπονδυλικής στήλης που ελέγχουν τις κινήσεις των άκρων. Στην επόμενη φάση, οι ερευνητές δημιούργησαν γενετικά τροποποιημένα ποντίκια που δεν διέθεταν νευρώνες RORα. Τα πειραματόζωα αυτά έδειχναν να έχουν λιγότερο ευαίσθητη αίσθηση της αφής στα πόδια (για παράδειγμα δεν ενοχλούνταν από μια αυτοκόλλητη ταινία στις πατούσες) μπορούσαν όμως να στέκονται και να περπατούν κανονικά. Τα ποντίκια, όμως, παρουσίασαν πολύ χειρότερες επιδόσεις από τα κανονικά ποντίκια όταν αναγκάστηκαν να περπατήσουν πάνω σε μια στενή μπάρα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα πειραματόζωα αδυνατούσαν να αντιληφθούν πότε ένα πόδι γλιστρούσε από τη μπάρα ώστε να διορθώσουν τις κινήσεις τους.
Η κατανόηση
Τα αποτελέσματα της μελέτης, λέει η ερευνητική ομάδα, βοηθούν στην κατανόηση των νευρικών κυκλωμάτων που συλλέγουν αισθητηριακές πληροφορίες για το περιβάλλον για να παράγει εκούσιες και ακούσιες κινήσεις -ένα κεντρικό ερώτημα στις νευροεπιστήμες.
«Πιστεύουμε ότι οι νευρώνες αυτοί συνδυάζουν όλες αυτές τις πληροφορ'ίείες για να πουν στο πόδι πώς να κινηθεί» συνοψίζει ο Στιβ Μπουρέιν, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης. «Αν σταθείτε για αρκετή ώρα σε μια ολισθηρή επιφάνεια, θα παρατηρήσετε ότι οι μύες στις γάμπες σκληραίνουν, μπορεί όμως να μην είχατε προσέξει ότι τους χρησιμοποιούσατε». «Το σώμα σας λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο, κάνοντας συνεχώς μικρές διορθώσεις ενώ παράλληλα σας αφήνουν ελεύθερους να ασχοληθείτε με λειτουργίες ανώτερου επιπέδου».http://www.tovima.gr/
διαβαστε περισσοτερα "«Μίνι εγκέφαλος» στη σπονδυλική στήλη"

Σκολίωση: Πρωτοποριακή θεραπεία με μαγνητικό εμφύτευμα

Σκολίωση: Πρωτοποριακή θεραπεία με μαγνητικό εμφύτευμα

Μια 30χρονη γυναίκα από την Ιρλανδία, η οποία πάσχει από σκολίωση από τότε που ήταν μόλις 6 εβδομάδων, υποβλήθηκε σε πρωτοποριακή επέμβαση στην οποία εμφυτεύθηκε προηγμένης τεχνολογίας μαγνητική ράβδος για να διορθωθεί η καμπύλη της σπονδυλικής της στήλης.
Η Deirdre McDonnell από την πόλη Ντρογκέδα στην ανατολική ακτή της Ιρλανδίας είναι η πρώτη ενήλικη ασθενής στην οποία εμφυτεύθηκε το σύστημα ελέγχου μαγνητικής επέκτασης (MAGEC).
Η επιτυχής έκβαση της επέμβασης δίνει ελπίδα σε όλους τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε αλλεπάλληλα ανεπιτυχή και επίπονα επεμβατικά χειρουργεία με την ελπίδα να επανέλθει η σπονδυλική τους στήλη στη σωστή θέση.
Η McDonnell έλαβε διάγνωση για συγγενή σκολίωση περίπου ένα μήνα μετά τη γέννησή της. Η συγκεκριμένη μορφή σκολίωσης αφορά σε παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης λόγω μη φυσιολογικού σχηματισμού των σπονδύλων. Η ακριβής αιτιολογία της πάθησης παραμένει άγνωστη και δεν υπάρχουν επαρκή ερευνητικά δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι είναι κληρονομική.
Η McDonnell είχε υποβληθεί στο παρελθόν σε οκτώ χειρουργικές επεμβάσεις και σε όλη της τη ζωή επαιρνε αναλγητικά για να αντέξει τον πόνο. Η πρωτοποριακή επέμβαση με τη μαγνητική ράβδο ήταν η τελευταία της ελπίδα, καθώς οι γιατροί δεν της έδιναν πάνω από 10 ακόμη χρόνια ζωής.
Η σπονδυλική της στήλη σχημάτιζε καμπύλη 130 μοιρών, σαν ένα μισοφέγγαρο, με αποτέλεσμα τα πνευμόνια της να μην έχουν τον απαραίτητο χώρο να αναπτυχθούν και να φτάσουν σε φυσιολογικό μέγεθος.
scoli2scoli1Η μέθοδος MAGEC σχεδιάστηκε το 2011 και μέχρι σήμερα είχε χρησιμοποιηθεί μόνο σε παιδιά, ως εναλλακτική στην πρότυπη θεραπεία με εμφύτευση ράβδου. Η μέθοδος MAGEC δεν επιβάλλει όμως την πραγματοποίηση πολλαπλών επεμβάσεων προς επιμήκυνση της ράβδου. Η ράβδος επιμηκύνεται σταδιακά με τη βοήθεια ειδικού τηλεχειριστηρίου (ERC), χωρίς να χρειάζεται γενική αναισθησία ή πραγματοποίηση τομής. Ειδικά σχεδιασμένοι μαγνήτες στο τηλεχειριστήριο επικοινωνούν με τους μαγνήτες στη ράβδο ώστε να μεταβάλλεται αυτοματοποιημένα το μήκος του εμφυτεύματος με το πάτημα ενός και μόνο κουμπιού.onmed.gr
διαβαστε περισσοτερα "Σκολίωση: Πρωτοποριακή θεραπεία με μαγνητικό εμφύτευμα"