Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Εκλογίκευση: Τα σταφύλια ξινά, τα λεμόνια γλυκά

MOOD -

Εκλογίκευση: Τα σταφύλια ξινά, τα λεμόνια γλυκά


Μια αλεπού πεινασμένη είδε πάνω σ´ένα δέντρο πλεγμένη μια κληματαριά γεμάτη χοντρόρωγα, κατακίτρινα σταφύλια. Τα ζήλεψε και πολύ επιθυμούσε να τα δοκιμάσει, μα πώς ν´ανεβεί. Οι αλεπούδες δεν είναι γατιά, να πιάνονται με τα νύχια τους και να ανεβαίνουν όπου τους αρέσει.
Ωστόσο, δοκίμασε κάμποσες φορές.
Πιάστηκε από δω, πιάστηκε από κει, τίποτα δεν κατάφερνε. Καθότανε μόνο κάτω, σήκωνε τα μάτια της στα σταφύλια, τα κοίταζε καλά καλά κι ο καημός τους την έτρωγε. Στα τελευταία απελπισμένη, για να παρηγορηθεί, κορόιδεψε η ίδια τον εαυτό της:
-Δε βαριέσαι, δεν πειράζει, ας πάμε παρακάτω…Εξάλλου αυτά δεν τρώγονται. Αγίνωτα είναι ακόμη…
Τα σταφύλια, ακούγοντάς την, μοιάζανε να την ειρωνεύονται να την περιγελούν.
-Ακούς εκεί…Είμαστε, λέει, αγίνωτα!…Εμείς, κυρα-αλεπού, αγίνωτα δεν είμαστε. Γλυκά σαν το μέλι είμαστε. Μα αφού δε μας φτάνεις, τι να πεις…μας λες αγίνωτα, για να ξεγελάσεις την ανημποριά σου!…
Ο γνωστός σε όλους μας μύθος του Αισώπου, περιγράφει με παραστατικό τρόπο έναν απ´τους πιο συνηθισμένους και οικείους αμυντικούς μηχανισμούς άμυνας που διαθέτουμε, την εκλογίκευση.
Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεωρία του Σίγκμουντ Φρόυντ, ο άνθρωπος διαθέτει τρόπους που δρουν ασυνείδητα και έχουν σκοπό να τον προστατέψουν από το άγχος και τις ενοχές που του προκαλούνται από διάφορες καταστάσεις, καθώς επίσης να τον βοηθήσουν να προσαρμοστεί σ´αυτές. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι αμυντικοί μηχανισμοί.
Μέσω της εκλογίκευσης χρησιμοποιούμε την λογική για να απωθήσουμε επίπονα συναισθήματα, επιθυμίες ή σκέψεις που μας προκαλούν έντονο στρες. Με λογικά επιχειρήματα προσπαθούμε να αποδείξουμε στον εαυτό μας και στους άλλους ότι οι πράξεις, οι επιθυμίες και τα κίνητρα της συμπεριφοράς μας είναι ορθά και συνεπώς παραδεκτά (διαδικασία της ´´εκλογίκευσης των ξινών σταφυλιών´´).
Παράδειγμα: «Καλύτερα που δεν με πήρανε στην θέση αυτή(ενώ την ήθελε τόσο), γιατί δεν άξιζε η αμοιβή για τις γνώσεις που διαθέτω και τελικά δεν την θέλω την δουλειά»
Η εκλογίκευση εμφανίζεται επίσης και με την διαδικασία της «εκλογίκευσης των γλυκών λεμονιών» όπου ενώ έχει γίνει ένα κακό εκ των υστέρων αποφασίζουμε πως δεν ήταν και τόσο κακό.
Παράδειγμα: «Καλύτερα που μου κλέψανε την τσάντα μου, είναι μια ευκαιρία να μάθω να είμαι πιο προσεκτική».
Η εκλογίκευση είναι ωφέλιμη και χρήσιμη, κυρίως σε περιόδους κρίσιμες, αφού μας βοηθάει να ξεπεράσουμε το αρχικό σοκ.Αυτό είναι και το βασικό πλεονέκτημά της.
Η συχνή χρήση της όμως και η εκλογίκευση των πάντων, κρύβουν και μια παγίδα..
Να μην μπορέσουμε να δούμε την προσωπική μας ευθύνη και να εξελίξουμε τον εαυτό μας. Τα άτομα μάλιστα που είναι ευφυή και δημιουργικά φτιάχνουν πιο καλές εκλογικεύσεις. Είναι αναγκαίο να παραδεχτούμε τι κάναμε και πού ευθυνόμαστε και δεν πήγαν όπως θέλαμε τα πράγματα, δεν μείναμε στην θέση εργασίας που τόσο είχαμε ανάγκη, δεν κρατήσαμε την σχέση που τόσο θέλαμε, δεν κάνουμε παρέα με τον φίλο που τόσο αγαπούσαμε. Αρκεί να το κάνουμε όταν αντέχουμε!
© 2015 Microsoft Terms Privacy & cookies Developers English (United States)http://www.jenny.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Εκλογίκευση: Τα σταφύλια ξινά, τα λεμόνια γλυκά "
Blogger Tricks

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Αλλάζει μορφή ο καρκίνος του μαστού όταν εξαπλώνεται

Αλλάζει μορφή ο καρκίνος του μαστού όταν εξαπλώνεται

Σχεδόν το 40% των καρκινικών όγκων του μαστού αλλάζουν μορφή όταν εξαπλώνονται από το σημείο όπου έχουν αναπτυχθεί – ένα εύρημα το οποίο ίσως σημαίνει ότι απαιτούνται αλλαγές και στην αγωγή που χορηγείται στους ασθενείς, αναφέρουν επιστήμονες από το Εδιμβούργο.
Όπως γράφουν στην επιθεώρηση «Annals of Oncology», ανέλυσαν 211 όγκους οι οποίοι είχαν εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη – στην περιοχή όπου ο καρκίνος του μαστού τείνει να εξαπλώνεται πρώτα. Με μεγάλη τους έκπληξη ανακάλυψαν ότι στο 40% των όγκων ο καρκίνος είχε αλλάξει εντελώς μορφή. Σε 20 όγκους λ.χ. είχε μετατραπεί από καρκίνος με αρνητικούς υποδοχείς οιστρογόνων σε καρκίνο με θετικούς υποδοχείς οιστρογόνων, ενώ σε άλλους όγκους είχε συμβεί το αντίστροφο (από εκεί που ο καρκίνος ήταν με θετικούς υποδοχείς οιστρογόνων, άλλαξε μορφή και έγινε καρκίνος με αρνητικούς υποδοχείς οιστρογόνων). Οι αλλαγές αυτές είναι εξαιρετικά σημαντικές, καθώς άλλη θεραπεία χορηγείται στους καρκίνους με αρνητικούς υποδοχείς οιστρογόνων και άλλη σε αυτούς με θετικούς.
Ακόμα πιο σοβαρό, όμως, είναι το γεγονός πως με μια τέτοιου είδους αλλαγή, μια θεραπεία που θα κατέστρεφε τους όγκους, θα μπορούσε ξαφνικά να διεγείρει την ανάπτυξή τους, με ολέθριες συνέπειες για τις ασθενείς. Την μελέτη πραγματοποίησαν επιστήμονες από τον οργανισμό Breakthrough Breast Cancer.
Πολύπλοκη νόσος
Ο καρκίνος του μαστού είναι μια πολύπλοκη ασθένεια, που έχει διάφορες μορφές, κάθε μία εκ των οποίων έχει τους δικούς της τρόπους αντιμετώπισης.
Σε αδρές γραμμές, οι καρκίνοι του μαστού χωρίζονται σε τρεις κύριες κατηγορίες:
* Καρκίνοι με θετικούς υποδοχείς οιστρογόνων. Αποτελούν τα περίπου δύο τρίτα των κρουσμάτων της νόσου. Αντιμετωπίζονται κυρίως με ορμονικές θεραπείες που έχουν αντιοιστρογονική δράση.
* Καρκίνοι θετικοί στην HER2 (είναι μία πρωτεΐνη). Αποτελούν το 1 στα 6 κρούσματα. Αντιμετωπίζονται με ειδικά φάρμακα.
* Καρκίνοι τριπλά αρνητικοί. Έχουν αρνητικούς υποδοχείς οιστρογόνων, αρνητικούς υποδοχείς προγεστερόνης και αρνητικούς υποδοχείς της πρωτεΐνης HER2. Αποτελούν το περίπου 1 στα 6 κρούσματα. Αντιμετωπίζονται κυρίως με χημειοθεραπεία.
Υπολογίζεται πως στους μασχαλιαίους λεμφαδένες εξαπλώνεται ποσοστό 40% των καρκίνων του μαστού. Αυτού του είδους η εξάπλωση συχνά αντιμετωπίζεται πιο δύσκολα απ’ ό,τι οι καρκίνοι που περιορίζονται στον μαστό, συνεπώς έχει ζωτική σημασία για τις ασθενείς να υποβληθούν στην πιο κατάλληλη θεραπεία.
Έλεγχος λεμφαδένων
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι πρέπει να ελέγχεται ο τύπος της νόσου που έχει μια γυναίκα στους λεμφαδένες της, διότι μπορεί να αλλάξει ριζικά την πορεία της θεραπείας στην οποία υποβάλλεται», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Ντέινα Φαράτιαν, λέκτορας στο Κέντρο Μελέτης του Καρκίνου του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.
«Πρέπει να προγραμματίσουμε μια κλινική μελέτη για να δούμε πως μπορούν τα ευρήματά μας να ωφελήσουν τις ασθενείς». Από την πλευρά του, ο δρ Ντέιβιντ Χάρισον, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και διευθυντής της Ερευνητικής Μονάδας του οργανισμού Breakthrough Breast Cancer εξήγησε πως η νέα μελέτη πιθανώς εξηγεί γιατί δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία μερικές γυναίκες με καρκίνο του μαστού που έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες. Εκτίμησε επίσης πως με έναν επιπλέον έλεγχο στα καρκινικά κύτταρα των μασχαλιαίων λεμφαδένων, θα μπορούσε να γίνει πιο αποδοτική η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού.
Ωστόσο και αυτός συμφώνησε πως θα πρέπει να γίνουν οι σχετικές κλινικές μελέτες, για να επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις. Πηγή: tanea.gr
διαβαστε περισσοτερα "Αλλάζει μορφή ο καρκίνος του μαστού όταν εξαπλώνεται"

Ο γαλαξίας της μοναξιάς

Ο γαλαξίας της μοναξιάς

Ο γαλαξίας της μοναξιάς

Ο NGC 6503 βρίσκεται απομονωμένος σε μια σκοτεινή γωνιά του Σύμπαντος
Ο NGC 6503 όπως τον φωτογράφισε το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble Credit:(NASA)


  Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε εντυπωσιακές εικόνες ενός ιδιαίτερου γαλαξία. Ο NGC 6503 βρίσκεται σε απόσταση 18 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη και έχει μέγεθος περίπου όσο το ένα τρίτο από αυτό του γαλαξία μας. Ο NGC δεν αποτελεί μέρος κάποιου γαλαξιακού σμήνους ούτε έχει κοντά του κάποιον άλλο γαλαξία. Βρίσκεται σε μια εντελώς άδεια περιοχή έκτασης 150 εκ. ετών φωτός, η οποία έχει ονομαστεί από τους ειδικούς «Τοπικό Κενό». Ο γαλαξίας αποτελεί αντικείμενο μελέτης από τους αστρονόμους και πιστεύεται ότι οι εκπομπές ύλης που έχουν παρατηρηθεί στον NGC 6503 πηγάζουν από μια μελανή οπή που… λιμοκτονεί.http://www.tovima.gr
διαβαστε περισσοτερα "Ο γαλαξίας της μοναξιάς"

Ερωτική ζήλια και αγάπη

Ερωτική ζήλια και αγάπη


Η ζήλια στον έρωτα σχεδόν σε όλους τους ερωτευμένους αποτελεί βασικό στοιχείο της σχέσης και ένδειξη αγάπης. Μάλιστα θεωρείται σε φυσιολογικό βαθμό το «αλάτι» της σχέσης και της ζωτικότητάς της. Η «καλή» ζήλια μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά μέσα στην σχέση και να μας προσφέρει κίνητρο για να γίνουμε καλύτεροι χωρίς να θεωρούμε δεδομένο τον σύντροφό μας. Φροντίζουμε να είμαστε επαρκείς, εξελισσόμαστε, κυνηγάμε τον καλύτερο εαυτό μας.
Τον σύντροφό μας τον ζηλεύουμε όταν νιώθουμε ότι η σχέση μας απειλείται από ένα τρίτο άτομο. Όταν αυτή η απειλή είναι πραγματικότητα τότε η ζήλια θεωρείται υγιής και μπορεί να αποτελέσει μια προειδοποίηση ώστε να προστατεύσουμε την σχέση μας ή τον εαυτό μας. Όταν η απειλή όμως δεν είναι πραγματική και η ζήλια δημιουργείται από φανταστικά σενάρια και σκέψεις του μυαλού, τότε το όριο χάνεται και γίνεται εμμονή.
Το αποτέλεσμα είναι η σχέση να κλονίζεται και να οδηγείται στον χωρισμό κάποια στιγμή. Ο ζηλιάρης σύντροφος βιώνει έντονο άγχος, αμφισβητεί συνεχώς τον σύντροφό του και μόνο με τον έλεγχο της ζωής του δεύτερου ανακουφίζεται για λίγο. Του στήνει διάφορες «παγίδες» προκειμένου να επιβεβαιώσει τα σενάριά του και να τον ξεσκεπάσει. Με αυτή την συμπεριφορά δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Ο ζηλιάρης σύντροφος νιώθει φθόνο, καχυποψία και έλλειψη εμπιστοσύνης και ο άλλος πίεση και αίσθημα εγκλωβισμού. Η εμπιστοσύνη χάνεται και ο έρωτας καταστρέφεται σιγά σιγά. Όσο προσπαθεί ο σύντροφος να επιβεβαιώσει την πίστη του, τόσο τροφοδοτεί τις υποψίες του «ζηλιάρη».
Στις πιο ακραίες της μορφές η ερωτική ζήλια μπορεί να οδηγήσει κάποιον ακόμα και στην διάπραξη ενός «εγκλήματος πάθους» ή και στην αυτοκτονία.
Το συναίσθημα της παθολογικής ζήλιας θεωρείται δευτερογενές συναίσθημα που από πίσω κρύβει θυμό και φόβο και οι ρίζες της βρίσκονται συνήθως στα ελλείμματα της παιδικής ηλικίας, τα οποία έχουν διαταράξει την αυτοαποδοχή και την αυτοεικόνα του ατόμου που τα βιώνει. (παράδειγμα: « η μαμά μας εγκατέλειψε, άρα όλες οι γυναίκες θα κάνουν το ίδιο», «ότι έκανε ο μπαμπάς στην μαμά θα μου κάνει και μένα ο σύντροφός μου»).
Όταν «πιάσετε» τον εαυτό σας να ταλαιπωρείστε από την ζήλια για τον σύντροφό σας, εστιαστείτε σε σας και όχι στον άλλον. Ακόμα και αν μένετε σε μια σχέση που σας δίνονται δικαιώματα, αναλογιστείτε γιατί μένετε. Αν πάλι δεν σας δίνονται, σκεφτείτε πόσο πιστεύετε ότι αξίζετε την σχέση που έχετε ή τί φοβάστε και μη διστάσετε ακόμα και να ζητήσετε βοήθεια από ειδικό ψυχικής υγείας είτε ατομικά είτε ως ζευγάρι. Μόνο όταν ανακαλύψετε τί βρίσκετε πίσω απ´την ζήλια σας θα βοηθήσετε τον εαυτό σας και θα απολαμβάνετε την σχέση σας!http://www.jenny.gr
διαβαστε περισσοτερα "Ερωτική ζήλια και αγάπη "

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Στον εγκέφαλο η ρίζα της εγκληματικής συμπεριφοράς;

Στον εγκέφαλο η ρίζα της εγκληματικής συμπεριφοράς;

Την περιοχή του εγκεφάλου όπου παραμονεύει το κακό σε δολοφόνους, βιαστές και ψυχρούς ληστές ισχυρίζεται ότι εντόπισε ένας γερμανός νευρολόγος.
Ο δρ Γκέρχαρντ Ροθ, ομότιμος καθηγητής στο Ινστιτούτο Μελέτης του Εγκεφάλου του Πανεπιστημίου της Βρέμης, λέει ότι η «ρίζα της κακίας» βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου και εμφανίζεται ως μία σκοτεινή μάζα στις απεικονιστικές εξετάσεις.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Daily Mail», ο δρ Ροθ ανακάλυψε την περιοχή αυτή μελετώντας επί σειρά ετών καταδικασμένους εγκληματίες, καθώς συμμετείχε σε κυβερνητικές έρευνες της πατρίδας του. «Δείξαμε στους ανθρώπους αυτούς μικρής διάρκειας ταινίες και καταγράψαμε την εγκεφαλική δραστηριότητά τους», λέει. «Όποτε έβλεπαν βίαιες και άθλιες σκηνές, δεν επεδείκνυαν κανένα συναίσθημα. »Οι περιοχές του εγκεφάλου τους όπου δημιουργούνται η συμπόνια και η θλίψη, ήταν εντελώς ανενεργές». Σε μία άλλη μελέτη, συμμετείχαν νεαροί εθελοντές με ή χωρίς ιστορικό βίας. Όπως είχαν γράψει το 2011 ο δρ Ροθ και οι συνεργάτες του στην επιθεώρηση «PLoS One», οι νεαροί έπρεπε να παίξουν ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι με έναν εικονικό αντίπαλο, τον οποίο άλλοτε αντιμετώπιζαν παθητικά και άλλοτε ενεργητικά. Στην παθητική αντιμετώπιση, ο «αντίπαλος» μπορούσε να τους τιμωρήσει όταν έχαναν, αλλά εκείνοι δεν μπορούσαν να τον τιμωρήσουν όταν εκείνος έχανε.
Στην ενεργητική αντιμετώπιση, γινόταν το αντίστροφο: μπορούσαν εκείνοι να τον τιμωρούν για την ήττα του, αλλά όχι ο «αντίπαλός» τους για τη δική τους.
Καθ’ όλη τη διάρκεια των παιχνιδιών, οι εθελοντές ήταν συνδεδεμένοι με μαγνητικούς τομογράφους για να καταγράφεται η δραστηριότητα του εγκεφάλου τους.
Αποτέλεσμα: οι νεαροί με το ιστορικό βίας, επίμονα επέλεγαν πιο σκληρές τιμωρίες για τον «αντίπαλό» τους, ενώ η εγκεφαλική λειτουργία τους είχε πολύ χαρακτηριστικές διαφορές - σαν να μην λειτουργούσαν τα κέντρα των ηθικών αναστολών τους - σε σύγκριση με εκείνην των νεαρών δίχως ιστορικό βίας. Με ανάλογα πειράματα, ο δρ Ροθ και οι συνεργάτες του έχουν εντοπίσει και την προαναφερθείσα σκοτεινή μάζα στο πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου καταδικασμένων εγκληματιών.
«Άλλοι γεννιούνται κι άλλοι γίνονται»
Τα ευρήματα αυτά τον έχουν κάνει να πιστεύει ότι κατ’ αρχήν υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι γεννιούνται με «γενετική προδιάθεση» στη βία.
«Όταν κοιτάζουμε τις τομογραφίες εγκεφάλου σκληροτράχηλων εγκληματιών, σχεδόν πάντοτε υπάρχουν σοβαρά ελλείμματα στο κάτω πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου τους», εξηγεί.
«Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις εγκληματιών, οι οποίοι εκδήλωσαν την βίαιη συμπεριφορά έπειτα από έναν τραυματισμό ή είχαν έναν όγκο στην συγκεκριμένη περιοχή – και όταν επουλώθηκε το τραύμα ή αφαιρέθηκε ο όγκος, η συμπεριφορά τους επανήλθε στο φυσιολογικό.
»Υπάρχουν επίσης εγκληματίες με ανεπάρκειες στην φυσιολογία του οργανισμού τους – μερικές ουσίες όπως η σεροτονίνη, λ.χ., δεν λειτουργούν αποτελεσματικά στο πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου τους. »Όλ’ αυτά όμως εντοπίζονται στην συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου και γι’ αυτό πιστεύουμε ότι σε αυτήν δημιουργείται η κακία και εκεί καραδοκεί».
Ωστόσο, ο δρ Ροθ πιστεύει πως τα προαναφερθέντα δεν γίνονται αυτόματα. «Ο εγκέφαλος μπορεί να αντικρούσει με κάποιον τρόπο τις βίαιες τάσεις ενός ατόμου, απλώς δεν ξέρουμε ακόμη πως ακριβώς», εξηγεί. «Όταν, όμως, κοιτάζω νέους ανθρώπους και εντοπίζω διαταραχές στην ανάπτυξη του κάτω, πρόσθιου τμήματος του εγκεφάλου τους, μπορώ να πω με βεβαιότητα κατά 66% εάν θα εξελιχθούν σε εγκληματίες. Είναι εύκολο να εντοπιστούν οι ενδείξεις της αντικοινωνικής συμπεριφοράς από πολύ μικρή ηλικία». Ο δρ Ροθ ξεκαθαρίζει πως «δεν γεννιούνται» όλοι οι εγκληματίες. «Πολλοί γίνονται εγκληματίες στην πορεία της ζωής τους, εξαιτίας του περιβάλλοντος στο οποίο μεγαλώνουν», επισημαίνει.
«Όταν εντοπίζεται ένα ανησυχητικό ψυχικό έλλειμμα σε ένα παιδί, είναι υποχρέωση της κοινωνίας να υποστηρίξει αυτό το παιδί και τους γονείς του πριν φτάσει στο έγκλημα», λέει.
Τρεις κατηγορίες
Ο δρ Ροθ προσθέτει πως κάθε εγκληματίας αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση, αλλά σε γενικές γραμμές όλοι τους μπορούν να χωρισθούν σε τρεις ευρείες κατηγορίες:
1. Η πρώτη είναι αυτή που περικλείει τους «ψυχολογικώς υγιείς» εγκληματίες, οι οποίοι μεγαλώνουν σε περιβάλλον στο οποίο «είναι αποδεκτή η βία, η κλοπή και ο φόνος».
2. Η δεύτερη είναι οι «ψυχικώς διαταραγμένοι» εγκληματίες, οι οποίοι αντιμετωπίζουν ως απειλητικό τον κόσμο που τους περιβάλλει. «Μία λάθος ματιά, μία λάθος κίνηση και μπορεί να εκραγούν και να γίνουν εγκληματίες», λέει χαρακτηριστικά.
3. Η τρίτη κατηγορία είναι οι σαφώς «ψυχοπαθείς» (όπως αποκαλούνται στο ποινικό σύστημα, αλλά όχι στην ψυχιατρική ή ψυχολογική ορολογία και διαγνωστική) στους οποίους εντάσσει τους ψυχρούς, δίχως συμπόνια ή τύψεις, παρορμητικούς, χειριστικούς και βαθύτατα αντικοινωνικούς κατά συρροήν δολοφόνους και τυράννους. Πηγή: tanea.gr
διαβαστε περισσοτερα "Στον εγκέφαλο η ρίζα της εγκληματικής συμπεριφοράς;"

Πότε και πώς να κόψω την πάνα στο παιδί μου;

Πότε και πώς να κόψω την πάνα στο παιδί μου;


Πολλοί γονείς δεν είναι σίγουροι για το πότε να ξεκινήσει η διδασκαλία της τουαλέτας. Επίσης, δεν είναι όλα τα παιδιά στην ίδια ηλικία έτοιμα, γι΄αυτό είναι σημαντικό να προσέχετε το παιδί σας για σημάδια ετοιμότητας. Τα περισσότερα παιδιά μπορούν να μάθουν να πηγαίνουν στη τουαλέτα μεταξύ 18 και 24 μηνών, αν και μερικά μπορεί να είναι έτοιμα νωρίτερα ή αργότερα. Συνήθως τα αγόρια ξεκινούν πιο αργά και χρειάζονται περισσότερο χρόνο, για να μάθουν να χρησιμοποιούν το γιο-γιο, από ότι τα κορίτσια.
Αντί λοιπόν, να χρησιμοποιείτε την ηλικία ως δείκτη ετοιμότητας, ψάξτε για άλλα σημάδια. Δείτε για παράδειγμα, αν το παιδί σας μπορεί να εκφράσει την επιθυμία του να πάει στη τουαλέτα, γιατί τότε θα είναι πιο εύκολο και για τους δύο να μάθει το γιο-γιο. Επίσης, διαπιστώστε αν δείχνει κάποιο ενδιαφέρον για να πηγαίνει στο μπάνιο και εκμεταλλευτείτε το ώστε να αρχίσετε τη διδασκαλία.
Πόση ώρα θα πάρει?
Φυσικά, διδάσκοντας ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί το γιο-γιό δεν είναι εύκολο ούτε επιτυγχάνεται εν μια νυκτί. Η διαδικασία διαρκεί συνήθως μεταξύ 3 και 6 μήνες, αν και μπορεί να πάρει περισσότερο ή λιγότερο χρόνο για ορισμένα παιδιά. Και παρόλο που μερικά μπορούν να μάθουν πολύ γρήγορα να μη λερώνουν το κρεβάτι, την ίδια στιγμή άλλα τόσα παιδιά μπορεί να χρειαστούν επιπλέον μήνες, για να πηγαίνουν στη τουαλέτα.
Συμβουλές για τη διδασκαλία της τουαλέτας
Ετοιμάστε το μικρό σας να βγάλει τη πάνα του χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες μεθόδους και θα κάνετε όλη η διαδικασία πολύ πιο εύκολη. Δείτε πως:
  • Χρησιμοποιήστε λέξεις για να εκφράσετε τη χρήση της τουαλέτας («τσίσα», «κακά»).
  • Ζητήστε από το παιδί σας, να σας ενημερώνει, όταν η πάνα του είναι βρεγμένη ή λερωμένη.
  • Μάθετε στο παιδί σας να αναγνωρίζει την ούρηση και να βγάζει τη πάνα.
  • Πάρτε μια παιδική καρέκλα και μάθετε στο μικρό σας να κάθεται σε αυτή, ώστε να είναι προετοιμασμένο για το γιο-γιο.
  • Μην πιέζετε το παιδί σας να καθίσει στην τουαλέτα παρά τη θέλησή του.
  • Δείξτε στο μικρό σας πώς μπορεί να καθίσει στην τουαλέτα και να εξηγήστε του τι να κάνει.
  • Καθιερώστε μια ρουτίνα. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να ξεκινήσετε τη διδασκαλία της τουαλέτας το πρωί ή αφού το παιδί σας έχει καταναλώσει πολλά υγρά. Ακολουθήστε το πρόγραμμα που έχετε επιλέξει και μη παρεκκλίνετε από αυτό.
  • Αποφύγετε φόρμες και μπλουζάκια που κουμπώνουν δύσκολα.
  • Προσφέρετε στο παιδί σας μικρές ανταμοιβές, όπως αυτοκόλλητα, κάθε φορά που πηγαίνει στην τουαλέτα.
Πάνω απ” όλα, να επαινείτε όλες τις προσπάθειες του μικρού σας, όταν χρησιμοποιεί τη τουαλέτα και να θυμάστε, ότι ατυχήματα μπορεί να συμβούν. Και αν είστε διχασμένοι σχετικά με το πότε θα ξεκινήσει η διαδικασία της διδασκαλίας της τουαλέτας, αφήστε το παιδί σας να σας καθοδηγήσει.http://www.jenny.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Πότε και πώς να κόψω την πάνα στο παιδί μου; "

Τα ανθρώπινα μάτια «ίσως βλέπουν μεμονωμένα φωτόνια»

Τα ανθρώπινα μάτια «ίσως βλέπουν μεμονωμένα φωτόνια»

Τα ανθρώπινα μάτια «ίσως βλέπουν μεμονωμένα φωτόνια»

Ισως η όραση είναι τόσο ευαίσθητη ώστε να μπορεί να καταγράφει τα αλλόκοτα κβαντικά φαινόμενα του φωτός
Μάτια: προηγμένοι ανιχνευτές φωτονίων (Φωτογραφία: CC0 )


Σικάγο, Ίλινοϊ 
Τα ανθρώπινα  μάτια μπορούν να βλέπουν λάμψεις αποτελούμενες από μόλις τρία φωτόνια, αναφέρουν κβαντικοί φυσικοί στις ΗΠΑ. Πιστεύουν μάλιστα ότι η όραση μπορεί να είναι ακόμα πιο ευαίσθητη, και δεν αποκλείεται να καταγράφει τα αλλόκοτα κβαντικά φαινόμενα του φωτός.
Η όραση στο σκοτάδι επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως η ανατομία του ματιού. Εργαστηριακά πειράματα έχουν δείξει ωστόσο ότι τα φωτοευαίσθητα κύτταρα του αμφιβληστροειδή είναι άκρως ευαίσθητοι ανιχνευτές φωτονίων.
Τα ραβδία, τα κύτταρα που ευθύνονται για την περιφερική και νυχτερινή όραση, είναι πιο ευαίσθητα στο φως από τα κωνία, κύτταρα που αναλαμβάνουν την κεντρική όραση και προσφέρουν έγχρωμη εικόνα. Κωνία: ανιχνευτές ακριβείας
Σύμφωνα με μελέτη του 2012, απομονωμένα κωνία βατράχου αντιδρούν ακόμα και σε μεμονωμένα φωτόνια, μια επίδοση που καθιστά τα κύτταρα αυτά ισάξια με πανάκριβους ανιχνευτές ακριβείας.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το ένα και μόνο φωτόνιο αρκεί για να φτάσει το σήμα στον εγκέφαλο και να γίνει αντιληπτό ως λάμψη, αφού ο αμφιβληστροειδής ουσιαστικά επεξεργάζεται και συμπιέζει το σήμα πριν το διαβιβάσει στον οπτικό φλοιό.
Επιπλέον, τουλάχιστον το 90% των φωτονίων που πέφτουν στο μάτι δεν φτάνει ποτέ στον αμφιβληστροειδή, αφού ανακλάται ή απορροφάται από άλλες περιοχές του ματιού όπως ο διαφανής κερατοειδής χιτώνας. Προηγούμενες μελέτες έχουν εκτιμήσει το απόλυτο όριο της ανθρώπινης όρασης στα δύο με επτά φωτόνια, επισημαίνει στον δικτυακό τόπο του Nature η επικεφαλής της νέας μελέτης, Ρεμπέκα Χολμς του Πανεπιστημίου του Ίλινοϊ στο Ουρμπάνα-Σαμπέιν.
Αντιλαμβάνεται ακόμα και τρία φωτόνια
Όπως ανέφερε η ομάδα της στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής, τα πειράματα σε έναν σκοτεινό θάλαμο έδειξαν ότι το μάτι δεν αποκλείεται να αντιλαμβάνεται ως λάμψεις ακόμα και τρία φωτόνια. Το σημαντικό στη νέα έρευνα είναι ότι χρησιμοποιεί εξοπλισμό από εργαστήρια κβαντικής οπτικής ο οποίος μπορεί να μετρά τα φωτόνια σε παλμούς φωτός λέιζερ.
Οι εθελοντές της μελέτης κάθισαν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και κλήθηκαν να κρατήσουν εστιασμένο το βλέμμα σε έναν στόχο όση ώρα οι ερευνητές έστελναν παλμούς φωτός απευθείας στα μάτια τους.
Οι εθελοντές δεν ρωτήθηκαν αν έβλεπαν κάθε λάμψη, αφού κάτι τέτοιο θα απέκλειε τα σήματα που είχαν φτάσει στον εγκέφαλο χωρίς να γίνουν αντιληπτά ως λάμψεις. Αν΄αυτού, έπρεπε να δηλώσουν αν κάθε λάμψη εμφανιζόταν στα δεξιά ή στα αριστερά του στόχου, ακόμα κι αν δεν είχαν δει τίποτα.
«Το έχω κάνει κι εγώ η ίδια πολλές φορές» λέει η Χολμς. «Μπορείς να μείνεις στο σκοτάδι για μια ώρα και μετά να πεις "Δεν είμαι σίγουρη ότι είδα κάτι"» περιγράφει.
Πράγματι, πολλές λάμψεις έδειξαν να γίνονται αντιληπτές αλλά μόνο ασυνείδητα. Ακόμα και όταν οι παλμοί αποτελούνταν από μόλις 30 φωτόνια, οι εθελοντές «μάντευαν» τη θέση των λάμψεων σε περισσότερο από το 50% των περιπτώσεων, πιο συχνά από ό,τι θα περίμενε κανείς αν απλώς μάντευαν στην τύχη. Δεδομένου ότι μόνο το 10% των 30 φωτονίων πρέπει να έφτασε μέχρι τον αμφιβληστροειδή, το συμπέρασμα είναι ότι τα μάτια πιθανώς βλέπουν λάμψεις αποτελούμενες από μόλις τρία φωτόνια.
Η ομάδα της Χολμς συνεχίζει τώρα τα πειράματα για να δει αν η ανθρώπινη όραση αντιλαμβάνεται ακόμα και μεμονωμένα φωτόνια.
Αντίληψη κβαντικών φαινομένων;
Περαιτέρω μελέτες θα μπορούσαν να δείξουν το εάν το μάτι αντιλαμβάνεται ακόμα και κβαντικά φαινόμενα όπως η υπέρθεση, δηλαδή η παρουσία του ίδιου φωτονίου σε πολλά σημεία ταυτόχρονα.
Τα φαινόμενα αυτά γίνονται συνήθως αντιληπτά μόνο σε μικροσκοπικές διαστάσεις, και παραμένει ασαφές το εάν μπορούν να καταγραφούν από μακροσκοπικές δομές όπως ο αμφιβληστροειδής, τα μάτια και ο εγκέφαλος. Ο νομπελίστας φυσικός Άντονι Λέτζετ, θεωρητικός φυσικός στο ίδιο πανεπιστήμιο με τη Χολμς και εμπνευστής του έργου της, εκτιμά ότι τα κβαντικά φαινόμενα πρέπει να εξαφανίζονται σε κάποια κλίμακα ανάμεσα στα άτομα και το ανθρώπινο σώμα.
Δεν γνωρίζει όμως σε ποια κλίμακα, ούτε τι θα μπορούσε να δει το μάτι σε περίπτωση που αντιλαμβανόταν την υπέρθεση ενός μεμονωμένου φωτονίου.
Μια στάνταρτ παραδοχή στα πειράματα κβαντικής φυσικής είναι πάντως ότι τα φωτόνια που βρίσκονται σε υπέρθεση δύο καταστάσεων τελικά διαλέγουν μία από τις δύο καταστάσεις τη στιγμή που πέφτουν στον ανιχνευτή. Σε αυτή την περίπτωση, το φωτόνιο θα γινόταν αντιληπτό ως ένα μεμονωμένο φωτεινό σημείο, και όχι ως δύο ταυτόχρονες λάμψεις.http://www.tovima.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Τα ανθρώπινα μάτια «ίσως βλέπουν μεμονωμένα φωτόνια»"

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Tρόποι με τους οποίους προκαλούμε φλεγμονή στον οργανισμό σας

Tρόποι με τους οποίους προκαλούμε φλεγμονή στον οργανισμό σας

Άρθρο της διατροφολόγου Lori Shemek, Ph.D.
Όλοι έχουμε κάποτε πάθει φλεγμονή. Σκεφτείτε έναν πρησμένο αστράγαλο με διάστρεμμα, ένα κόψιμο στο δάχτυλό ή ακόμη και ένα κρυολόγημα. Η φλεγμονή κάνει αισθητή την παρουσία της με έναν μάλλον έντονο, αλάνθαστο τρόπο: υπάρχει πόνος, πιθανόν οίδημα και θερμότητα. Αυτή είναι η οξεία φλεγμονή και αποτελεί απαραίτητη αντίδραση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
Ωστόσο, όταν η φλεγμονή δεν θεραπεύεται αλλά συνεχίζει να διασπείρει χαμηλά επίπεδα φλεγμονωδών ενώσεων μετατρέπεται σε χρόνια ή σιωπηλή φλεγμονή. Αυτή η διαρκής κατάσταση είναι η βασική αιτία των περισσότερων ασθενειών, παθήσεων, της ταχύτερης γήρανσης και της αύξησης του σωματικού βάρους. Ένας αποτελεσματικός τρόπος για την καταπολέμηση της φλεγμονής δεν προέρχεται από το φαρμακείο, αλλά από ένα κατάστημα με τρόφιμα.
Παρακάτω περιγράφονται 11 τρόποι με τους οποίους δημιουργείτε ακούσια φλεγμονή στον οργανισμό σας:
1. Δεν πίνετε αρκετό νερό
Όταν τα κύτταρα στερούνται αυτό το απαραίτητο θρεπτικό συστατικό, η κυτταρική λειτουργία επιβραδύνεται, οι θρεπτικές ουσίες δεν μεταφέρονται επαρκώς, ο μεταβολισμός επιβραδύνεται κι αυτό μπορεί να επηρεάσει κάθε όργανο του σώματος από την καρδιά μέχρι και το δέρμα. Η έλλειψη επαρκούς πρόσληψης νερού μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας μαζί με κόπωση, συγκεχυμένη σκέψη, πονοκεφάλους, πόνους στις αρθρώσεις, πείνα, λιγούρες, αύξηση του σωματικού βάρους και πολλά άλλα. Πίνετε τουλάχιστον το μισό σωματικό βάρος σας σε ml νερού καθημερινά.
2. Τρώτε ακατάλληλα δημητριακά
Επιλέξτε δημητριακά ολικής αλέσεως που διατηρούν τις φυτικές ίνες και τα θρεπτικά συστατικά τους. Αντιθέτως, τα επεξεργασμένα δημητριακά που στην ετικέτα τους αναγράφουν «σιτάρι» ή «αλεύρι σίτου» (σε αντίθεση με τα «ολικής αλέσεως») δημιουργούν φλεγμονώδη αντίδραση όμοια με αυτή της ζάχαρης. Επιλέξτε δημητριακά ολικής αλέσεως, όπως ολόκληρη βρώμη, καστανό ρύζι ή κινόα.
3. Πίνετε αναψυκτικά διαίτης
Τα αναψυκτικά διαίτης περιέχουν τεχνητές και παρασκευασμένες στο εργαστήριο γλυκαντικές ουσίες που μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένη αντίδραση στην ινσουλίνη, αύξηση του σωματικού βάρους, διαβήτη τύπου 2 και σε άλλες φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Αλλάξτε συνήθειες κι επιλέξτε ανθρακούχο νερό αρωματισμένο με φρούτα ή αγγούρι ή αναψυκτικά που περιέχουν στέβια.
4. Τρώτε επεξεργασμένα τρόφιμα
Τα επεξεργασμένα τρόφιμα προκαλούν φλεγμονές και είναι ένας από τους λόγους που πολλοί άνθρωποι είναι υπέρβαροι ή / και άρρωστοι. Σε οποιαδήποτε χώρα που έχει υιοθετήσει τις επεξεργασμένες τροφές οι κάτοικοι αρρωσταίνουν. Τα επεξεργασμένα τρόφιμα όπως και το φαστ φουντ έχουν δημιουργηθεί για λόγους υπερκατανάλωσης.
5. Καταναλώνετε συχνά ζάχαρη
Η ζάχαρη αποτελεί τη νούμερο ένα φλεγμονώδη τροφή. Η ζάχαρη και το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης που ανήκει στην ίδια κατηγορία είναι 2 από τους βασικούς ενόχους και μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών παθήσεων, του διαβήτη, της παχυσαρκίας, του καρκίνου, ακόμα και της γήρανσης του δέρματος.
6. Δεν καταναλώνετε τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση
Τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το γιαούρτι ή το ξυνολάχανο, ενισχύουν τα ωφέλιμα βακτήρια στο έντερο που καταπολεμούν τη φλεγμονή. Αυτά τα τρόφιμα επίσης ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθούν στην απώλεια βάρους.
7. Δεν τρώτε αρκετά πράσινα φυλλώδη λαχανικά
Τα σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, λάχανο καλέ, μπρόκολο, σέσκουλα, λάχανα) διαθέτουν αντιφλεγμονώδη θρεπτικά συστατικά που αντιστρέφουν τη φλεγμονή στον οργανισμό.
8. Λαμβάνετε πολύ λίγα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (και πάρα πολλά ωμέγα-6 λιπαρά οξέα)
Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα βοηθούν στην αποτελεσματική αντιστροφή της φλεγμονής. Στη μέση διατροφή υπάρχει ανισορροπία ανάμεσα στα ωμέγα-3 και τα ωμέγα-6 λιπαρά οξέα. Και οι δύο τύποι είναι απαραίτητοι για την υγεία και λαμβάνονται μόνο μέσω της διατροφής μας.
Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να φροντίζουν να λαμβάνουν περισσότερα ωμέγα-3 παρά ωμέγα-6 λιπαρά. Τα τρόφιμα που τα περιέχουν είναι ο άγριος σολομός, οι σαρδέλες, τα καρύδια, ο λιναρόσπορος και τα συμπληρώματα ιχθυελαίου.
9. Χρησιμοποιείτε ακατάλληλα μαγειρικά έλαια
Μην χρησιμοποιείτε φλεγμονώδη μαγειρικά έλαια, όπως φυτικό έλαιο, έλαιο κανόλα, σογιέλαιο ή αραβοσιτέλαιο. Έχουν πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα-6 και πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα τα οποία ενισχύουν τη φλεγμονή. Αντί γι’ αυτά, χρησιμοποιήστε αντιφλεγμονώδη έλαια, όπως ελαιόλαδο, έλαιο μακαντάμια, έλαιο καρύδας ή κόκκινο φοινικέλαιο.
10. Δεν γυμνάζεστε
Αν δεν κινείτε τακτικά σώμα σας, μπορεί να δημιουργηθεί φλεγμονή. Η άσκηση ενισχύει την υγιή λειτουργία των κυττάρων και μειώνει τα σημάδια φλεγμονής. Σχεδόν κάθε είδος άσκησης αυξάνει τον καρδιακό παλμό, όπως το ζωηρό περπάτημα, το τένις, το κούρεμα του γκαζόν ή ακόμα και η κηπουρική.
11. Είστε υπέρβαροι
Κάθε λιποκύτταρο, αν παραφορτωθεί με λίπος, παράγει ενώσεις που ενισχύουν έναν φαύλο κύκλο αύξησης βάρους και φλεγμονής. Απαλλαγείτε από τα περιττά κιλά και η φλεγμονή θα μειωθεί επίσης.www.enallaktikidrasi.com
διαβαστε περισσοτερα "Tρόποι με τους οποίους προκαλούμε φλεγμονή στον οργανισμό σας "

Πώς μια φυλή κανίβαλων απέκτησε ανοσία στη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια

Πώς μια φυλή κανίβαλων απέκτησε ανοσία στη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια

Πώς μια φυλή κανίβαλων απέκτησε ανοσία στη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια

Επιδημία εγκεφαλοπάθειας που οφειλόταν στα ταφικά έθιμα της φυλής τής χάρισε τελικώς ανοσία μέσω της εμφάνισης προστατευτικής μετάλλαξης
Μέλη της φυλής των Φόρε που φωτογραφήθηκαν τη δεκαετία του 1950 από τον αμερικανό γιατρό Ντάνιελ Κάρλτον Γκάιντουσεκ


Πορτ Μόρεσμπι 
Η φυλή των Φόρε στην Παπούα Νέα Γουινέα πλήρωσε βαρύ τίμημα για τα παράξενα ταφικά της έθιμα: το τίμημα ήταν μια επιδημία θανατηφόρου εγκεφαλοπάθειας που προκλήθηκε από την κατανάλωση των νεκρών τους.
Σήμερα, η κανιβαλιστική ιεροτελεστία έχει εγκαταλειφθεί σε αυτή τη γειτονιά του κόσμου, και οι Φόρε όμως προσφέρουν τώρα νέα στοιχεία για την ασθένεια των Κρόιτσφελτ-Γιάκομπ (CJD), μια θανατηφόρο εγκεφαλοπάθεια, αντίστοιχη της «νόσου των τρελών αγελάδων».
Λόγω του κανιβαλισμού, πολλοί Φόρε έχουν σήμερα ανοσία στις ασθένειες αυτού του είδους -μια ανακάλυψη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature και υπόσχεται να βοηθήσει στην αντιμετώπιση τόσο της Κρόιτσφελτ-Γιάκομπ όσο και άλλων ασθενειών όπως η νόσος Αλτσχάιμερ.
Κούρου
Από τα τέλη του 19ου αιώνα, οι Φόρε είχαν υιοθετήσει το έθιμο του διαμελισμού των νεκρών συγγενών τους, οι οποίοι καταναλώνονταν για να επιστρέψουν στην κοινότητα τη ζωική τους δύναμη. Η ανθρωποφαγία οδήγησε σε επιδημία της παράξενης ασθένειας «κούρου», μιας μορφής σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας που σχετίζεται με την CJD και προκαλεί άνοια που οδηγεί αναπόφευκτα στον θάνατο. Και οι δύο ασθένειες οφείλονται στα λεγόμενα πριόν, πρωτεΐνες του εγκεφάλου που χάνουν το φυσιολογικό σχήμα τους και αποκτούν την ιδιότητα να προκαλούν την ίδια παραμόρφωση και στις κανονικές πρωτεΐνες που συναντούν μπροστά τους.
Το πιθανότερο είναι ότι η επιδημία κούρου ξέσπασε από την κατανάλωση κάποιου ασθενή που είχε εκδηλώσει αυθόρμητη εγκεφαλοπάθεια CJD -ένα απρόβλεπτο συμβάν που πλήττει περίπου έναν άνθρωπο ανά εκατομμύριο. Δεδομένου ότι οι Φόρε έτρωγαν τους εγκεφάλους των νεκρών τους, η ασθένεια μεταδόθηκε ανεμπόδιστα -στα μέσα της δεκαετίας του 1950, είχε φτάσει να σκοτώνει το 2% του πληθυσμού ανά έτος.
Φυσική επιλογή
Η νέα μελέτη επιστρέφει στο επίκεντρο της επιδημίας και αναγνωρίζει μια μετάλλαξη στο γονίδιο της πρωτεΐνης των πριόν η οποία προστατεύει από τη μόλυνση -ουσιαστικά, οι Φόρε ανέπτυξαν «ανοσία» τόσο ενάντια στην κούρου όσο και ενάντια στη CJD.
Η μετάλλαξη αλλάζει ένα και μόνο αμινοξύ στην αλυσίδα της πρωτεΐνης, φαίνεται όμως ότι η αλλαγή αυτή εμποδίζει την πρωτεΐνη να διπλωθεί σε παθολογικό σχήμα.
«Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό παράδειγμα δαρβίνειας εξέλιξης στους ανθρώπου» σχολιάζει στο Reuters ο Τζον Κόλιντζ του University College London, μέλος της ερευνητικής ομάδας που υπογράφει τη μελέτη. «Η επιδημία της νόσου πριόν οδήγησε στην επιλογή μιας μοναδικής γενετικής αλλαγής που προσφέρει απόλυτη προστασία από μια θανατηφόρο μορφή άνοιας» εξηγεί. Ο ερευνητής πιστεύει ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να αποδειχθούν χρήσιμα και στην αντιμετώπιση άλλων μορφών άνοιας όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, η οποία δεν προκαλείται από πριόν αλλά χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση παθολογικών πρωτεϊνών στον εγκέφαλο.
Ο κανιβαλισμός και η επιδημία κούρου θα μπορούσαν έτσι να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση ενός μεγάλου δολοφόνου του σύγχρονου κόσμου.http://www.tovima.gr
διαβαστε περισσοτερα "Πώς μια φυλή κανίβαλων απέκτησε ανοσία στη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια"

Ανασφαλείς άνθρωποι: Πώς συμπεριφέρονται και τι σκέφτονται

Ανασφαλείς άνθρωποι: Πώς συμπεριφέρονται και τι σκέφτονται

Γράφει η ψυχολόγος Μαρκέλλα Καπλάνη 

Κατάφερες λοιπόν όλα όσα επιθυμούσες.  Σκαρφάλωσες  στην υψηλότερη κορυφή των στόχων που έθεσες. Βρίσκεσαι εκεί ακριβώς που ήθελες μια ζωή να είσαι. Εκτόπισες όλους τους ανταγωνιστές σου και νίκησες τη σιωπηλή μάχη της σύγκρισης. Συγχαρητήρια!
Ωστόσο, αισθάνεσαι ακόμα ανασφαλής. Νιώθεις πάλι σαν να μην έχεις οδηγηθεί πουθενά. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι  αν αγωνίστηκες μάταια για όλα όσα πέτυχες.  Μήπως όσα αναζητούσες προκειμένου να προσδιορίσεις τον εαυτό σου δεν ήταν αυτά που είχες ανάγκη; Γίνεται όλα τα πράγματα στα οποία αφοσιώθηκες με θυσίες να ήταν ασήμαντα;  
Ακόμη και το να μπεις στη διαδικασια να προβληματιστείς για τα παραπάνω φαντάζει ολέθριο. Γιατί; Επειδή αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο, θα θεωρήσεις  ότι ξέφυγες κατά πολύ από την πορεία για την επίτευξη των στόχων σου.  Όλα όσα θεωρούνταν αξιόλογα για σένα, θα μοιάζουν πλέον άσκοπα.  Θα αποδεχτείς απλώς την ήττα σου. Και δεν είναι εύκολο να ξεκινήσεις εκ νέου τις προσπάθειές σου.
Τι κάνεις λοιπόν; Πώς απαλλάσσεσαι από τα δυσβάσταχτα συναισθήματα που βιώνεις σκεπτόμενος τις άστοχες ενέργειες στις οποίες επέλεξες να προβείς; Απλώς, αποφεύγεις αυτήν τη διαδικασία. Αντ’ αυτού, αποφασίζεις να στρέψεις τις «κατηγορίες» που βαραίνουν εσένα εναντίον άλλων ανθρώπων. Έτσι, δεν χρειάζεται να εξετάσεις τα λάθη σου. Δεν απαιτείται να επικεντρώσεις την προσοχή σου στο τι πήγε στραβά. Πλέον έχεις τη δυνατότητα  να ανακατευθύνεις την κριτική διάθεση των άλλων προς την αντίθετη πλευρά.
Τελικά, καταλήγεις, με κάθε ευκαιρία, να προβάλλεις τα λάθη των υπόλοιπων ανθρώπων. Αντλείς ικανοποίηση από τη δύναμη που παίρνεις όταν επηρεάζεις επιτυχώς αρνητικά τις απόψεις ορισμένων για κάποιους άλλους.  Πλέον δεν είσαι εσύ που βρίσκεται στο στόχαστρο, κάτι που βέβαια δε σε ενοχλεί, καθώς νιώθεις πως αν γινόσουν το αντικείμενο της προσοχής του κόσμου δε θα ήσουν ιδιαίτερα αγαπητός ή αποδεκτός. Επιλέγεις λοιπόν να στέκεσαι στο περιθώριο και να περιμένεις υπομονετικά μέχρι κάποιος να διαπράξει κάποιο λάθος, χωρίς φυσικά να αφήνεις ανεκμετάλλευτη τη δυνατότητα να το υποδείξεις. Εάν μάλιστα το κάνεις με τακτ και μεθοδικότητα μπορείς να καταφέρεις να δείχνεις συμπαθής σε ορισμένους ομίους σου. Άνθρωποι που λειτουργούν όπως εσύ και είναι επιρρεπείς σε επιπόλαιες σκέψεις και βεβιασμένα συμπεράσματα θα σε θεωρήσουν έως και οξυδερκή, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τον πληγωμένο σου εγωισμό.
...Ωστόσο, σε μια στιγμή ενόρασης, αναρωτήσου: είσαι ευτυχισμένος; Αισθάνεσαι ολοκληρωμένος με αυτόν τον δρόμο που έχεις επιλέξει να ακολουθήσεις; Μπορεί η πηγή ενέργειας που αντλείς από τον υπερτονισμό των λαθών των άλλων ανθρώπων να ικανοποιήσει τη δίψα σου για αυτοαποδοχή;
Επίτρεψε μου να σου πω ότι δεν είσαι ούτε κακός άνθρωπος, ούτε αποτυχημένος.
Εμείς οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι ώστε να επιβιώνουμε σε αντίξοες συνθήκες. Ένας τρόπος για να προστατευόμαστε από τον ψυχικό πόνο είναι η ασυνείδητη διαμόρφωση μηχανισμών άμυνας που μας επιτρέπουν να απωθούμε τον αρνητισμό που στρέφουμε εναντίον μας, ο οποίος θα μπορούσε να αποβεί εξαιρετικά καταστροφικός. Οποιοσδήποτε συνειδητοποιεί ότι οι στόχοι, που προσπάθησε τόσο σκληρά να κατακτήσει, ήταν εσφαλμένοι απογοητεύεται. Οι περισσότεροι αντιδρούν αρνητικά σε ένα τέτοιο γεγονός, απαξιώνοντας τους εαυτούς τους και όλα όσα εκπροσωπούν. Είναι πολύ δύσκολο για κάποιον να παραμείνει ψύχραιμος και αντικειμενικός σε μια τέτοια στιγμή και να αναγνωρίσει ότι αυτές οι εμπειρίες αποτελούν πολύτιμα μαθήματα. Είναι σχεδόν αδύνατο να διατηρήσει την υπομονή του και να επιδείξει τη σύνεση που απαιτείται προκειμένου να προχωρήσει και να ξεκινήσει από την αρχή να αγωνίζεται για να πετύχει πιο κατάλληλους στόχους.
Οπότε, μην αυτοκατηγορείσαι! Ο αρνητισμός σου εναντίον των άλλων είναι ένας τρόπος για να αντιμετωπίζεις τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλεις τον εσωτερικό εαυτό σου. Τώρα όμως ξέρεις και είναι ευθύνη σου να κινηθείς προς μία διαφορετική κατεύθυνση για σένα και όχι για τους άλλους. Η άνευ όρων αποδοχή του εαυτού σου, η εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων από εμπειρίες του παρελθόντος και η διαφοροποίηση της στάσης σου δεν θα έχουν κάποια ιδιαίτερη επιρροή και αντίκτυπο στους άλλους, αλλά θα επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο ΕΣΥ εξελίσσεσαι ως άνθρωπος, ως προσωπικότητα, ως ψυχή! Δεν αξίζει να τον κόπο να το επιχειρήσεις; http://www.boro.gr
διαβαστε περισσοτερα "Ανασφαλείς άνθρωποι: Πώς συμπεριφέρονται και τι σκέφτονται"