Novartis: Κάντο όπως με… την Siemens

Χρειάστηκε να περάσουν 14 χρόνια για να κριθούν σήμερα ένοχοι από τη Δικαιοσύνη, 22 από τους 54 κατηγορούμενους, για το σκάνδαλο των «μαύρων ταμείων» της Siemens.
Mεταξύ των 14 ενόχων για ξέπλυμα μαύρου χρήματος είναι ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο οποίος απολαμβάνει εδώ και χρόνια την ελευθερία του στο Μόναχο– ως φυγάς, δικασθείς και… ελαφρώς καταδικασθείς από την γερμανική Δικαιοσύνη -, ο Χρήστος Καραβέλας που έφυγε επίσης κάποτε σαν κύριος για το εξωτερικό και ουδέποτε εντοπίστηκε, καθώς και αρκετά ακόμη, άφαντα στην Ελλάδα, στελέχη της μητρικής εταιρίας Siemens.
Ο Θεόδωρος Τσουκάτος, που ο ίδιος είχε παραδεχθεί ότι δέχθηκε ένα εκατομμύριο γερμανικά μάρκα και τα έδωσε στο κομματικό ταμείο του ΠΑΣΟΚ,  απαλλάχθηκε λόγω και παραγραφής. Το δε δικαστήριο, κάνοντας δεκτή την εισαγγελική πρόταση, έπαυσε τη δίωξη για δωροδοκία μετά τις τελευταίες νομοθετικές τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα που αφορούν και στο αδίκημα της δωροδοκίας στον ιδιωτικό τομέα.
Η εικόνα αυτή μπορεί να αποτελεί απλώς και την προβολή στο μέλλον για το τι μπορεί να συμβεί και με το σκάνδαλο της Novartis – ή, τουλάχιστον, για το τι επιδιώκουν η κυβέρνηση και το ΚΙΝΑΛ να συμβεί με το σκάνδαλο της Novartis: Να «κουκουλωθεί» με μεθοδεύσεις και παραγραφής τύπου Siemens και στο προωθημένο του σενάριο – το οποίο δρομολογείται συντονισμένα και σχεδιασμένα το τελευταίο διάστημα – να μετατραπεί σε «μπούμερανγκ» και να χρησιμοποιηθεί ως όπλο εναντίον εκείνων που αποκάλυψαν το σκάνδαλο.
Στον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί πεποίθηση ότι αυτή είναι και η τελική επιδίωξη της ΝΔ και «του… άτυπου συγκυβερνήτης της, του ΚΙΝΑΛ», όπως λέγεται χαρακτηριστικά – μια επιδίωξη που υπηρετείται μέσα από μια σειρά μεθοδεύσεων, από την μετατροπή του Κωνσταντίνου Φρουζή «από βασικό κατηγορούμενο σε … δημόσιο κατήγορο» έως την επιχείρηση αφαίρεσης της δικογραφίας από την εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη και την χορήγηση «ασυλίας» σε πολιτικά πρόσωπα μέσα από την συνταγματική παραγραφή του αδικήματος της δωροδοκίας.
Το τελευταίο σκέλος γίνεται και στοιχείο σκληρής αντιπαράθεσης μεταξύ πλειοψηφίας και ΣΥΡΙΖΑ στη συζήτηση της συνταγματικής αναθεώρησης, μετά την επιμονή της ΝΔ να μην προστεθεί ερμηνευτική δήλωση στο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, που θα διευκρινίζει ότι στα υπουργικά αδικήματα δεν περιλαμβάνονται όσα τελέστηκαν απλώς επ’ ευκαιρία της άσκησης υπουργικών καθηκόντων – άρα αδικήματα όπως οι πράξεις δωροδοκίας θα διώκονται από τη Δικαιοσύνη και όχι από τη Βουλή.
Η άρνηση αυτή της ΝΔ, όπως τονίζουν πηγές του ΣΥΡΙΖΑ, «θα αποτελέσει βαρύ πλήγμα για το πολιτικό σύστημα», καθώς «φωτογραφίζει απ΄ ευθείας ανοιχτές υποθέσεις στο σκάνδαλο Novartis» και δείχνει πρόθεση «να παραγραφούν τυχόν ευθύνες πολιτικών σε θέματα δωροδοκίας».
Οι ίδιες πηγές εντάσσουν στην ίδια πρακτική και την αλλαγή στον Ποινικό Κώδικα, με την οποία ξεπαγώνουν οι λογαριασμοί προσώπων που βρίσκονται υπό διερεύνηση από την Δικαιοσύνη, το λεγόμενο σκάνδαλο των «λευκών κολάρων», όπως το έχει χαρακτηρίσει ο Αλέξης Τσίπρας. Εδώ, δε, δείχνουν ως κραυγαλέα απόδειξη την παραδοχή του ίδιου του Φρουζή πως θα κάνει χρήση της αλλαγής του νόμου, ενώ δεν είναι τυχαίο πως ο Αλέξης Τσίρπας επανακατέθεσε στην Βουλή σήμερα ερώτηση προς τον πρωθυπουργό ακριβώς γι αυτό το ζήτημα – ερώτηση που αναφέρεται σε «επιεική στάση της κυβέρνησης απέναντι στους δράστες οικονομικών εγκλημάτων και εγκλημάτων διαφθοράς».
Σε όλα αυτά προσθέτουν και την επανεμφάνιση στο προσκήνιο προσώπων, τα οποία είχαν πρωτοστατήσει στο χτίσιμο της θεωρίας της «σκευωρίας» στο σκάνδαλο Novartis, όπως ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Και χαρακτηρίζουν τουλάχιστον ως «προκλητική» την χθεσινή δήλωση Στουρνάρα στην ΕΡΤ ότι «δεν βλέπει κανένα σκάνδαλο Novartis στην Ελλάδα», την ώρα που ο ίδιος ομολόγησε πως… κάλεσε τον Νίκο Μανιαδάκη στο γραφείο του όταν έμαθε ότι είναι προστατευόμενος μάρτυρας.
«Δεν έχει αίσθηση του θεσμικού του ρόλου ο κ. Στουρνάρας;», ρωτούν εδώ στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. «Κι εάν έχει, με ποια ιδιότητα… καλεί στο γραφείο του μάρτυρες μιας υπόθεσης της οποίας ο ίδιος – τότε τουλάχιστον – φερόταν ως εμπλεκόμενος;».https://tvxs.gr/
Διαβάστε περισσότερα

Πληθαίνουν οι μαρτυρίες διαδηλωτών και ατόμων που δραστηριοποιούνται πολιτικά πως βρίσκουν συσκευές εντοπισμού GPS κολλημένες στα αυτοκίνητα ή τις μοτοσικλέτες τους

Πληθαίνουν οι μαρτυρίες διαδηλωτών και ατόμων που δραστηριοποιούνται πολιτικά πως βρίσκουν συσκευές εντοπισμού GPS κολλημένες στα αυτοκίνητα ή τις μοτοσικλέτες τους ● Οι κοριοί «φυτεύονται» από άτομα της Ασφάλειας τα οποία περιεργάζονται τα οχήματα δήθεν… αδιάφορα, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων ● Στο εσωτερικό τους υπάρχει κάρτα SIM.
Μια πολύ σοβαρή υπόθεση παράνομης παρακολούθησης διαδηλωτών καθώς και ατόμων με πολιτική δράση μέσω συσκευών γεωεντοπισμού αναδεικνύει σήμερα η «Εφ.Συν.», σε μια περίοδο όξυνσης της κρατικής καταστολής και παραβίασης, όπως αποδεικνύεται, θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η προστασία της ιδιωτικής ζωής.
Στις 19 Οκτωβρίου 2019, μετά το τέλος πορείας στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών στη Μόρια, η οποία είχε οργανωθεί από τη συνέλευση No pasaran, ένας διαδηλωτής, μέλος της συλλογικότητας «Ταξική Αντεπίθεση», επιστρέφοντας για να πάρει τη μηχανή του αντιλαμβάνεται τρία άτομα να στέκονται από πάνω της, να την περιεργάζονται και να τοποθετούν κάτι.
«Οταν τους είδα απομακρύνθηκαν νευρικά, ο πρώτος βιαστικά μπήκε σε ένα αυτοκίνητο χρώματος μαύρου, μάρκας Peugeot και αρχικά πινακίδας ΒΚΑ, ο δεύτερος μπήκε σε μία στοά μέσα στην Οθωνος και ο τρίτος κατευθύνθηκε γρήγορα προς την οδό Σταδίου. Με το που πήγα να βάλω μπροστά τη μηχανή, ένας διερχόμενος με ενημέρωσε ότι αυτοί οι τρεις τύποι περιεργάζονταν τη μηχανή προσπαθώντας κάτι να τοποθετήσουν. Στη συνέχεια συζητώντας με άλλους συντρόφους, μου γνωστοποιήθηκε ότι έχουν τοποθετηθεί και σε άλλους συσκευές γεωεντοπισμού (GPS tracker)», καταγγέλλει στην «Εφ.Συν.» ο Α.Γκ. (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της «Εφ.Συν.»).
«Στη συνέχεια επιστρέψαμε στους διαδηλωτές και τις διαδηλώτριες που ήταν ακόμα συγκεντρωμένοι στο σημείο λήξης της πορείας προκειμένου να τους ενημερώσουμε για το “περίεργο” συμβάν, θεωρώντας ότι αυτή η τακτική της αστυνομίας δεν στόχευε μόνο εμάς, αλλά το σύνολο του κόσμου που αγωνίζεται και αντιστέκεται στην ακροδεξιά πολιτική της κυβέρνησης» αναφέρουν τα μέλη της «Ταξικής Αντεπίθεσης».
Ο Α. μαζί με έναν ακόμα σύντροφό του είδαν τα πρόσωπα των ατόμων που περιεργάζονταν τη μηχανή, ηλικίας γύρω στα 35, οι οποίοι ήταν ντυμένοι με πολιτικά. Ενας δεύτερος διαδηλωτής, μέλος της ίδιας συλλογικότητας, αντιμετώπισε την ίδια ημέρα ένα αντίστοιχο περιστατικό. Φεύγοντας πεζή από τη διαδήλωση και πηγαίνοντας και αυτός προς τη μηχανή του, αντιλήφθηκε ότι παρακολουθείται επί 20 λεπτά συστηματικά από κοπέλα η οποία μιλούσε δήθεν αδιάφορα σε ένα κινητό τηλέφωνο.
Την ίδια ώρα ο διαδηλωτής ενημερώνεται από τους συντρόφους του για την πιθανότητα παρακολούθησης και του οχήματός του. Εξετάζοντας τη μηχανή του, βρίσκει καλά κρυμμένο μηχανισμό παρακολούθησης με κάρτα SIM (συγκεκριμένης εταιρείας κινητής τηλεφωνίας) ο οποίος είχε μαγνήτες πάνω του. Αφού ενημέρωσε τα μέλη της συλλογικότητας και τους έδειξε τον κοριό, τον φωτογράφισε πάνω στη μηχανή και στη συνέχεια τον αφαίρεσε, ενώ αργότερα επέστρεψε σπίτι του.
Την επόμενη ημέρα, βγαίνοντας από την οικία του, υποψιασμένος ψάχνει τη μηχανή του και εντοπίζει δεύτερο μηχανισμό παρακολούθησης, τοποθετημένο με παρόμοιο τρόπο. Αποφασίζει να μην τον αφαιρέσει τελείως αλλά να του αλλάξει θέση. Ενημερώνει εκ νέου τους συντρόφους και τον φωτογραφίζει.

Κοριός στη διάθεση της «Εφ.Συν.»

Μία εβδομάδα μετά, στις αρχές Νοέμβρη 2019, αντιλαμβάνεται πως έχει αφαιρεθεί ο δεύτερος κοριός και του έχουν τοποθετήσει έναν τρίτο σε άλλο σημείο της μηχανής του! Η «Εφ.Συν.» έχει στη διάθεσή της τον συγκεκριμένο κοριό, ο οποίος πλέον είναι ανενεργός και πάνω του αναγράφεται με μαύρο μαρκαδόρο ο αριθμός 22.
Παράλληλα με τους κοριούς, όπως εξηγούν σε κείμενό τους τα μέλη της «Ταξικής Αντεπίθεσης», «σύντροφοι από τη συλλογικότητά μας αλλά και πολλοί άλλοι αγωνιστές και αγωνίστριες του ευρύτερου ριζοσπαστικού αναρχικού κινήματος βρίσκονται συχνά υπό στενή παρακολούθηση καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, έχοντας ανεπιθύμητη “συνοδεία” μέχρι και στους χώρους εργασίας τους».
Aκόμα ένα περιστατικό που περιήλθε σε γνώση μας συνέβη πριν από μερικές ημέρες, σε συνοικία της Αθήνας, όταν ένας άνθρωπος με πολιτική δράση (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της «Εφ.Συν.») αντιλήφθηκε, όπως και οι γείτονές του, την ύπαρξη άγνωστου ύποπτου οχήματος έξω από το σπίτι του. Πλησιάζοντας το όχημα, αντιλήφθηκε την παρουσία καμουφλαρισμένης μικροκάμερας στο παρμπρίζ του, η οποία «κοιτούσε» προς την είσοδο του σπιτιού του. Φωτογράφισε τη συγκεκριμένη συσκευή παρακολούθησης και ειδοποίησε γείτονες και τους συντρόφους του. Μερικές ώρες αργότερα το συγκεκριμένο όχημα είχε εξαφανιστεί.
Σε ένα άλλο, τέταρτο κατά σειρά, περιστατικό, το οποίο ανέδειξε το omniatv (5.11.2019, «Ποιοι κάνουν παρακολουθήσεις με συσκευές γεωεντοπισμού;»), o Αλέξανδρος Κ. (για την ΕΛ.ΑΣ. πομπός νούμερο 13) καταγγέλλει ακριβώς ίδιο σύστημα παρακολούθησης την ίδια μέρα (19 Οκτωβρίου) με τα δύο πρώτα περιστατικά: «Αφού το πληροφορήθηκα, θεώρησα σκόπιμο να ψάξω το όχημά μου, όπως και άλλοι/ες σύντροφοι/ισσες. Ψάχνοντας λοιπόν το δικό μου εντόπισα έναν κοριό, του οποίου η λειτουργία ήταν να μεταδίδει ανά πάσα στιγμή τη θέση της μηχανής μου…».
Υπενθυμίζεται πως πριν από μερικούς μήνες, στις 9/8/2019, ο Παναγιώτης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, γνωστός για την κοινωνική και ακτιβιστική δράση του, κατήγγειλε μέσω επιστολής του στην «Εφ.Συν.» («Πολίτες παρακολουθούνται, η δημοκρατία απειλείται», 12.8.2019) ότι ανακάλυψε στο αυτοκίνητό του συσκευή γεωεντοπισμού, όταν μετέφερε το όχημά του στο συνεργείο για τυχαίο έλεγχο.
Οπως κατήγγειλε ο ίδιος: «Οταν επέστρεψα για να το παραλάβω, ο μηχανικός με ενημέρωσε ότι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου μου, εξωτερικά και από κάτω, βρήκε τοποθετημένη συσκευή γεωεντοπισμού (GPS tracker). Πρόκειται για συσκευή εντοπισμού θέσης, διαστάσεων 15×4,5×3,5 cm, σε αδιάβροχη θήκη χρώματος μαύρου, που φέρει 3 μαγνήτες για στερέωση. Επειτα από σχετική αναζήτηση στο Διαδίκτυο η αρχική εικόνα που σχημάτισα για τη συσκευή επιβεβαιώθηκε. Οι συσκευές αυτές στέλνουν τα δεδομένα γεωγραφικής θέσης του ενσωματωμένου GPS σε δίκτυο κινητής τηλεφωνίας και στη συνέχεια με τη χρήση κατάλληλης εφαρμογής εμφανίζεται σε πραγματικό χρόνο η ακριβής θέση του οχήματος που παρακολουθείται. […] Εκτιμώντας ότι πίσω από την παρακολούθησή μου βρίσκεται κρατική υπηρεσία, ήδη απηύθυνα σχετική επιστολή στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, κοινοποιώντας την τόσο στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα όσο και στον Συνήγορο του Πολίτη και περιμένω μία επί της ουσίας απάντηση».
Υποσημείωση, ο Παναγιώτης Πολίτης είναι μέλος του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα.

Τα χαρακτηριστικά

Σε αντίθεση με τη συσκευή που βρέθηκε στο αυτοκίνητο του Παν. Πολίτη, στις πιο πρόσφατες περιπτώσεις παρακολούθησης οι συσκευές ήταν μικρότερες, σε μέγεθος συσκευής ηλεκτρονικού τσιγάρου, χειρόγραφα αριθμημένες εξωτερικά. Σε όλες τις περιπτώσεις υπήρχαν συσκευές κάρτας SIM, μπαταρίες και ισχυροί μαγνήτες στην εξωτερική πλευρά ώστε να κολλήσουν σε μεταλλική επιφάνεια.
Σημειώνεται πως μέσω των καρτών SIM, οι οποίες δεν έχουν καταστραφεί και έχουν μοναδιαίο αριθμό, είναι πολύ εύκολο να εντοπιστούν μέσω των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας οι… κάτοχοι των συγκεκριμένων αριθμών.
«Σε μια περίοδο όξυνσης της αντιδραστικής πολιτικής, με τη νέα κυβέρνηση να εντείνει την επίθεσή της στα λαϊκά στρώματα, στα κινήματα, στους πρόσφυγες και μετανάστες, η καταστολή έρχεται να επιβάλει το δόγμα “νόμος και τάξη”. Το ταξικό κίνημα θα τσακίσει τέτοιου είδους πρακτικές που έχουν στόχο να τρομοκρατήσουν την κοινωνία και τους αγωνιζόμενους. Η αντίσταση ενάντια στην καταστολή θα συνεχιστεί με μαζικούς όρους στους δρόμους» αναφέρει ο Α.Γκ.
Η απάντηση της συλλογικότητας
«Στις μέρες μας, η ακροδεξιά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Ν.Δ., συνεχίζοντας τον δρόμο που της έστρωσε η σοσιαλδημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ, θέλει να επιβάλει το δόγμα “Νόμος, Τάξη και Επενδύσεις”. Ενισχύει το κατασταλτικό οπλοστάσιο του κράτους, επαναφέροντας τους βασανιστές της ομάδας ΔΕΛΤΑ, αφού πρώτα η αστική Δικαιοσύνη φρόντισε να τους απαλλάξει από τις διώξεις για τα βασανιστήρια που υπέστησαν οι συλληφθέντες της αντιφασιστικής μοτο-πορείας, ενώ παράλληλα σιγοντάρει τους φασίστες της Χ.Α. και τα λοιπά ακροδεξιά μορφώματα. Πραγματοποιεί πογκρόμ και ξυλοδαρμούς στην περιοχή των Εξαρχείων, θέτοντας στο στόχαστρο κοινωνικούς χώρους, ενώ συλλαμβάνει και βασανίζει το μέλος του “Ρουβίκωνα” Λ. Γούλα: “…Μου κατεβάζει το εσώρουχο, κολλάει από πίσω μου και φωνάζει “Ετσι γαμάνε οι χακί. Στα Εξάρχεια έχουμε χούντα, ρε, το κατάλαβες; Οποιος δε δέχεται φάπα και πούτσα δε θα μπαίνει στα Εξάρχεια. Εμείς κάνουμε κουμάντο”.
Απειλεί πρόσφυγες και αλληλέγγυους αγωνιστές, που διαμένουν ή συμμετέχουν στο εγχείρημα της προσφυγικής κατάληψης Νοταρά 26, στέλνοντας συχνά τους ένστολους δολοφόνους της να χτυπούν με τα κλομπ τα εξωτερικά κάγκελα της κατάληψης φωνάζοντας “Raus” σε ανθρώπους όλων των ηλικιών και μικρά παιδιά που προσπαθούν με αξιοπρέπεια να επιβιώσουν μακριά από την πατρίδα τους. Μια κυβέρνηση που στερεί το πιο στοιχειώδες δικαίωμα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και προσφυγόπουλα, την ίδια ώρα που θέτει ως προτεραιότητά της την παρακολούθηση διαδηλωτών και διαδηλωτριών που στέκονται αλληλέγγυοι και διαδηλώνουν για τα θύματα της ταξικής ανισότητας και των ιμπεριαλιστικών πολέμων.
Δημιουργεί τεχνηέντως κλίμα τρομοϋστερίας, όπως συνέβη πρόσφατα και με την επιχείρηση της “αντι”τρομοκρατικής για την “εξάρθρωση της εγχώριας τρομοκρατίας” προβαίνοντας σε δεκάδες “απαγωγές” συντρόφων-ισσών στην προσπάθεια τρομοκράτησής τους. Προβαίνει σε ωμή παραβίαση του ασύλου στην ΑΣΟΕΕ και εκτεταμένη χρήση αστυνομικής βίας εναντίον φοιτητών-τριών που έσπασαν το lock out.
Εκκενώνει στέκια και καταλήψεις με πιο πρόσφατες το στέκι στην ΑΣΟΕΕ και τις καταλήψεις Palmares, Βανκούβερ και Μπουμπουλίνας. Κάνει αυθαίρετες συλλήψεις για να εμποδίσει τις εργασίες ανοικοδόμησης της κατάληψης Libertatia στη Θεσσαλονίκη, την οποία είχαν κάψει φασίστες. Χτυπά ανελέητα με ωμή αστυνομική βία τις διαδηλώσεις του λαού και της νεολαίας, προωθεί προτάσεις για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, θυμίζοντας τις εποχές του μοναρχοφασισμού και του μετεμφυλιακού κράτους έκτακτης ανάγκης.
Γιατί επιδιώκει να εξουδετερώσει τον εσωτερικό εχθρό, τον απεργό, τον αγωνιστή νεολαίο, τον εξαθλιωμένο μετανάστη και πρόσφυγα, θύμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Γιατί, όσο πιο αυταρχική γίνεται, τόσο περισσότερο φανερώνει τον φόβο της απέναντι στις δυνάμεις του ανταγωνιστικού κινήματος και στην προοπτική μιας μαζικής κοινωνικής εξέγερσης.https://www.prologos.gr/
Διαβάστε περισσότερα

Σκανδαλοκουκούλωστα...

Καταδικάστηκαν 22 από τους 54 συνολικά κατηγορούμενους στην υπόθεση των «μαύρων» ταμείων της Siemens, ανάμεσα τους ο Μιχάλης Χριστοφοράκος και τα υπόλοιπα πρώην στελέχη της εταιρείας στην Ελλάδα. 
Αντίθετα απαλλάχθηκε ο Θόδωρος Τσουκάτος λόγω παραγραφής του αδικήματος. Μια δικαστική απόφαση που άργησε 13 χρόνια, δηλαδή αφορά αδικήματα που τελέστηκαν (προ 21 ετών) από το 1998-2005 για ένα μεγάλο σκάνδαλο το οποίο απασχόλησε επί χρόνια τη χώρα και προκάλεσε μεγάλες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Ο Θεόδωρος Τσουκάτος παραδέχτηκε στην κατάθεσή του πως είχαν δοθεί μίζες σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ωστόσο το σκάνδαλο «θάφτηκε» μαζί με την παραγραφή του αδικήματος του Τσουκάτου, που ομολόγησε πως ήταν ο ίδιος που έλαβε τα χρήματα για το ΠΑΣΟΚ.
Αντίθετα ένοχοι κρίθηκαν οι 22 από τους κατηγορούμενους ανάμεσα τους εκτός από τον Χριστοφοράκο, οι Χρήστος Καραβέλας, Πρόδρομος Μαυρίδης και τα πρώην στελέχη της Siemens Γερμανίας, Χάϊνριχ Φον Πίρερ, Μίκαελ Κουτσενρόιτερ, Ράιχαντ Σίκατζεκ για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα κατ' επάγγελμα (ξέπλυμα).
Τρία χρόνια μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και 14 ολόκληρα χρόνια μετά την έναρξη της έρευνας των δικαστικών ερευνών για τη  σύμβαση 8002/1997 για την προμήθεια ψηφιακών κέντρων του ΟΤΕ, το Δικαστήριο καταδίκασε και τα πρώην στελέχη του Οργανισμού, μεταξύ των οποίων ο Αλέξανδρος Αθανασιάδης αλλά και τα τραπεζικά στελέχη Φάνης Λυγινός και Ζαν Κλώντ Όσβαλντ (δραπέτευσε καταστρέφοντας το βραχιολάκι).
Το δικαστήριο έπαυσε την ποινική δίωξη για το αδίκημα της δωροδοκίας, υιοθετώντας την πρόταση της εισαγγελέως της έδρας και εντάσσοντας την αξιόποινη πράξη στο νομοθετικό πλαίσιο που αφορά τη δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα. Αθώους έκρινε το Δικαστήριο πέντε κατηγορουμένους και συγκεκριμένα τους: Νικόλαο Μανασή, Σάββα Γιαννακάκη, Αθανάσιο Ράμμος, Βασίλης Τυρογαλάς, Εμμανουήλ Παπαδογιαννάκης. Άλλοι 28 κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν λόγω παραγραφής των αδικημάτων που τους αποδίδονταν ανάμεσα τους και ο άλλοτε «Στρατηγός» του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρος Τσουκάτος. Υπενθυμίζεται ότι σε δίκη είχαν αρχικά παραπεμφθεί 64 κατηγορούμενοι ωστόσο στο μεταξύ δέκα εξ αυτών απεβίωσαν.https://tvxs.gr/
Διαβάστε περισσότερα

Κυπριακό: Τα διχοτομικά σχέδια με νέο περιτύλιγμα

Για μια ακόμα φορά το Κυπριακό βρίσκεται στο επίκεντρο του οξυμένου ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστικών και ισχυρών περιφερειακών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Σ’ αυτό το ρευστό και επικίνδυνο περιβάλλον, που επηρεάζει άμεσα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, έχει προγραμματιστεί η «άτυπη» τριμερής συνάντηση Αναστασιάδη – Ακιντζί με τη συμμετοχή και του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Γκουτιέρες, στο Βερολίνο, στις 25 Νοέμβρη.
Τυπικά στη συνάντηση θα διαπιστωθούν οι λεγόμενοι όροι αναφοράς, δηλαδή το διχοτομικό πλαίσιο για τη συνέχιση των ναυαγισμένων διαπραγματεύσεων στην Ελβετία, το καλοκαίρι του 2017. Εφόσον αυτή ευοδωθεί, θα ακολουθήσει πενταμερής Διάσκεψη αντίστοιχη με εκείνη του Κραν Μοντανά, με τη συμμετοχή και των τριών εγγυητριών δυνάμεων (Αγγλίας, Ελλάδας, Τουρκίας). Ωστόσο αυτό το ενδεχόμενο φαίνεται να απομακρύνεται καθώς η Άγκυρα, αισθανόμενη να ενισχύει τη θέση της προβάλλει νέους, πιο συμφερτικούς γι’ αυτήν, όρους. Ταυτόχρονα μεταθέτει τις «διαπραγματεύσεις» σε χρόνο μετά τις «προεδρικές εκλογές» του Απρίλη στα κατεχόμενα, ώστε να «εκπροσωπείται» στις διαπραγματεύσεις από ευθυγραμμισμένους στις νέες συνθήκες εντολοδόχους της.
Είναι χαρακτηριστικές οι διαφωνίες «κυβερνητικών» στελεχών του ψευτοκράτους με τη γραμμή Ακιντζί, ιδιαίτερα μετά τις αποκλίνουσες δηλώσεις του για την τουρκική εισβολή στη Συρία. Η εγκάθετη «κυβέρνηση» της Άγκυρας στα κατεχόμενα προβάλλει ολοένα και πιο ανοιχτά το ενδεχόμενο δημιουργίας δύο κρατών στο νησί, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχουν πια οι όροι και οι πραγματικότητες για έναν «ομοσπονδιακό συνεταιρισμό». Οι θέσεις αυτές ενισχύονται καθώς αντιλαμβάνονται ότι κάποιοι από τον «διεθνή παράγοντα» αισθάνονται τώρα την ανάγκη για «αλλαγή ματιάς».
Την ίδια στιγμή έρχονται στη δημοσιότητα πληροφορίες για νέες προτάσεις του Αναστασιάδη, τις οποίες λέγεται ότι έχει αποδεχτεί σαν βάση συζήτησης ο Ακιντζί. Οι προτάσεις αναφέρονται στην αλλαγή του πολιτειακού συστήματος από προεδρικό σε κοινοβουλευτικό, με σκοπό να θολώσουν το τοπίο της εκ περιτροπής προεδρίας, με τον Πρωθυπουργό και τον αναπληρωτή Πρωθυπουργό να εκλέγονται από τη Βουλή, στη βάση πολιτικών συνεργασιών και της εκ περιτροπής θητείας. Παράλληλα μεθοδεύονται Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), σε μια προσπάθεια για ενίσχυση των εμπορικών σχέσεων, ώστε να μπορούν να εκληφθούν από τρίτους σαν κινήσεις ομαλοποίησης της κατοχής. Στην ίδια κατεύθυνση ο Αναστασιάδης προτείνει την αποχώρηση 5-10 χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών από την Κύπρο, τη διάνοιξη νέων διόδων και συνεργασίες μέσα στη νεκρή ζώνη στην περιοχή της παλιάς Λευκωσίας, καταπίνοντας τα μεγάλα λόγια για αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και την κατάργηση του καθεστώτος των εγγυητριών δυνάμεων. Η Λευκωσία σέρνεται τώρα σε προσχηματικές διαπραγματεύσεις, χωρίς καν να θέτει σαν προϋπόθεση τη διακοπή των τουρκικών γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ.
Αλλά για ποια διαπραγμάτευση γίνεται λόγος, όταν τα πραγματικά προβλήματα δεν τίθενται καν στο τραπέζι; Η τουρκική κατοχή του 37 % του κυπριακού εδάφους παραμένει αδιαμφισβήτητη, με την Άγκυρα να κατοχυρώνει κιόλας ντε φάκτο το επεκτατικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η διπλωματία των γεωτρήσεων, στην οποία επένδυσαν οι κυβερνήσεις Αθήνας και Λευκωσίας, μεταλλάχτηκε από την Άγκυρα σε διπλωματία των κανονιοφόρων, υποχρεώνοντας ακόμα και εταιρείες γαλλικών και ιταλικών συμφερόντων να αναστέλλουν τα «επενδυτικά» τους σχέδια μπροστά στις τουρκικές απειλές.
Είναι ενδεικτικό ότι κατά την πρόσφατη υπογραφή της συμφωνίας της Κύπρου με την κοινοπραξία αμερικανικών («Noble Energy»), βρετανικών («Shell») και ισραηλινών («Delek») συμφερόντων για εκμετάλλευση του κοιτάσματος «Αφροδίτη» για την επόμενη 25ετία, οι πανηγυρισμοί της Λευκωσίας για την δήθεν επικύρωση της κυριαρχίας της από πετρελαϊκούς κολοσσούς, επισκίασαν τα ψίχουλα του οικονομικού ανταλλάγματος …σε βάθος 18ετίας! Αυτά είναι τα άμεσα οφέλη των ισχυρών μεσολαβητών, που εξακολουθούν να πυροδοτούν τις αντιθέσεις στην περιοχή. Έτσι, από την Αθήνα, όπου είχε σειρά συναντήσεων, ο υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Πάλμερ, από τη μια μίλησε για «παράνομες» γεωτρήσεις που κάνει η Τουρκία κι από την άλλη προσδιόρισε τις αντίστοιχες περιοχές σαν «περιοχές που η Κύπρος θεωρεί ότι αποτελούν μέρος της ΑΟΖ της». Ο Πάλμερ επέκτεινε την ανησυχία του και για το ενδεχόμενο η Τουρκία να διευρύνει τις γεωτρήσεις «σε περιοχές που η Ελλάδα θεωρεί μέρος της υφαλοκρηπίδας της ή της ΑΟΖ της, όπως στο Αιγαίο», γκριζάροντας τα κυπριακά και ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και πριμοδοτώντας έτσι την επιθετικότητα της Τουρκίας, η οποία από την πλευρά της «θεωρεί δικές της» τις ίδιες περιοχές.
Το απροσχημάτιστο άδειασμα των κουρδικών προσδοκιών από τις ΗΠΑ και το κλείσιμο της Ευρωπαϊκής πόρτας στα Σκόπια, παρά την ευλύγιστη προθυμία των αδύνατων ικετών, προσγείωσε απότομα την ντόπια ολιγαρχία υποχρεώνοντάς την να αναγνωρίσει έστω και καθυστερημένα ότι “είμαστε μόνοι μας”, καθώς οι θεωρούμενοι “σύμμαχοι” έχουν στραμμένο το βλέμμα τους -και τα συμφέροντά τους- κύρια προς την Άγκυρα.
Οι πρόσφατες Ευρωπαϊκές κυρώσεις, τα ανέξοδα καταδικαστικά ψηφίσματα και οι αυστηρές δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων κατά της Τουρκίας, προφανώς δεν αποσκοπούν στην υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου. Αντίθετα φανερώνουν τις προσπάθειές τους να πλασαριστούν πιο ενεργά στις κυπριακές υποθέσεις και να παζαρέψουν ταυτόχρονα νέες ισορροπίες με την Τουρκία και τους ανταγωνιστές τους στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στην ίδια κατεύθυνση και η Μόσχα, που έχοντας αναβαθμίσει τις σχέσεις της με την Άγκυρα και ανορθώσει το κύρος της στη Μέση Ανατολή, διεκδικεί μεσολαβητικό ρόλο στο Κυπριακό μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αυτό επιβεβαιώνει η τοποθέτηση του Λαβρόφ, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Δένδια στη Μόσχα, για «τη στήριξη της Ρωσίας για μια ολοκληρωμένη, δίκαιη και βιώσιμη λύση αυτού του (Κυπριακού) προβλήματος με βάση το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ». Ταυτόχρονα η υπογράμμιση από τον Ρώσο ΥΠΕΞ των ρωσικών ανησυχιών «για το τι συμβαίνει στην Ανατολική Μεσόγειο και μάλιστα για τις ενέργειες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που αποσκοπούν στην οικοδόμηση της στρατιωτικής τους παρουσίας στην περιοχή με ξεκάθαρα αντι-ρωσική πρόθεση» ξεκαθαρίζει την ισχυρή αντίθεση του Κρεμλίνου στις αμερικανονατοϊκές πρωτοβουλίες, που μετατρέπουν Ελλάδα και Κύπρο σε πολεμικά ορμητήρια των ΗΠΑ.https://www.prologos.gr/
Διαβάστε περισσότερα

Βουλή για το απαράδεκτο πρόστιμο στον συνδυασμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ


Ερώτηση του ΚΚΕ στη Βουλή για το απαράδεκτο πρόστιμο στον συνδυασμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  • “Θεωρούμε ότι η απαράδεκτη απόφαση επιβολής προστίμου στον παραπάνω συνδυασμό από την εν λόγω επιτροπή πρέπει άμεσα να ακυρωθεί και το περιστατικό να αποτελέσει αφετηρία για την συνολική επανεξέταση και απόσυρση του αντίστοιχου θεσμικού πλαισίου του νόμου 3870/2010 που επιτρέπει τέτοιες και άλλες απαράδεκτες στρεβλώσεις στην προβολή και δραστηριότητα των κομμάτων.”

Οι βουλευτές του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης, Γιάννης Δελής και Λεωνίδας Στολτίδης κατέθεσαν ερώτηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών για την απαράδεκτη επιβολή προστίμου από την επιτροπή ελέγχου δαπανών και εκλογικών παραβάσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης σε βάρος του συνδυασμού «ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝIΑ – ΑΝΤΙΚΑΠITΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» και τον επικεφαλής Θανάση Αγαπητό.

Η ερώτηση αναφέρει:
Η επιτροπή ελέγχου δαπανών και εκλογικών παραβάσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης, εξαντλώντας όλη την αυστηρότητα του άρθρου 12 του νόμου 3870/2010, επέβαλλε το απαράδεκτο, εξοντωτικό πρόστιμο των 50.000 ευρώ σε βάρος του συνδυασμού “ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝIΑ – ΑΝΤΙΚΑΠITΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ” για ανάρτηση 3 πανό και 2 αφισών στο Δήμο Σερρών στις τριπλές εκλογές για Ευρωβουλή, Δήμους και Περιφέρειες.
Η συγκεκριμένη απόφαση, όταν είναι σε όλους γνωστό ότι σχεδόν το σύνολο των κόμματων και των δημοτικών και περιφερειακών συνδυασμών αξιοποίησαν και αξιοποιούν τέτοιου είδους μέσα προβολής και ότι οι δήμοι πρέπει να θεσμοθετούν χώρους προβολής των πολίτικων κομμάτων -ειδικά στην προεκλογική περίοδο- είναι παντελώς αδικαιολόγητη και απειλεί με οικονομική εξόντωση τους επικεφαλής του συνδυασμού .
Με δεδομένα τη μη ισότιμη προβολή των θέσεων των κομμάτων που μετέχουν στην κοινωνική δράση και στις εκλογές και τις απαράδεκτα αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις του νόμου 3870/2010, αυτό που επιδιώκεται στην ουσία είναι η πλήρης απαγόρευση και αυτών των ελάχιστων μέσων προβολής που διαθέτουν ιδιαίτερα τα μικρότερα κόμματα, όπως είναι το πανό και η αφίσα.
Το απαράδεκτο θεσμικό πλαίσιο που αξιοποιείται και για την συγκεκριμένη εξοντωτική ποινή, δεν έχει καμιά σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος ή τη λεγόμενη ευπρέπεια των πόλεων και πρέπει να αλλάξει. Ανάλογα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί και σε άλλους Δήμους αξιοποιούνται κατά το δοκούν και με στόχο να φιμώσουν ή να περιορίσουν την κοινωνική δραστηριότητα Συνδικάτων, φορέων του λαϊκού κινήματος, πολιτικών κομμάτων που αντιτίθενται στην ασκούμενη αντιλαϊκή πολιτική κυβερνήσεων, δήμων, Περιφερειών, ΕΕ.
Γι’ αυτό και θεωρούμε ότι η απαράδεκτη απόφαση επιβολής προστίμου στον παραπάνω συνδυασμό από την εν λόγω επιτροπή πρέπει άμεσα να ακυρωθεί και το περιστατικό να αποτελέσει αφετηρία για την συνολική επανεξέταση και απόσυρση του αντίστοιχου θεσμικού πλαισίου του νόμου 3870/2010 που επιτρέπει τέτοιες και άλλες απαράδεκτες στρεβλώσεις στην προβολή και δραστηριότητα των κομμάτων.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός σε ποιες ενέργειες θα προβεί, προκειμένου να ακυρωθεί η απόφαση επιβολής προστίμου της Επιτροπής Ελέγχου Δαπανών και Εκλογικών Παραβάσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης σε βάρος του συνδυασμού «ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝIΑ – ΑΝΤΙΚΑΠITΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ».https://www.tiken.net/

Διαβάστε περισσότερα

Εργαλειοποιούν τον Στέφανο και τον Γιάννη

«Το αίμα του είναι ελληνικό» απεφάνθη ο συμπατριώτης του Στέφανου Τσιτσιπά. Οι δημοσιογράφοι του υπέρμαχου του πολυπολιτισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τηλεοπτικού καναλιού, συγκατένευσαν σιωπηρώς πλην ενθουσιωδώς! Ο Αντετοκούνμπο τι αίμα άραγε έχει για τον «ελληναρά»; Η ρήση παραπέμπει στη γνωστή για τη χυδαιότητά της ρατσιστοφυλλάδα που προσφέρει δωρεάν εξέταση της… «εθνικότητας του αίματος»! «Η μάνα του (Στέφανου) είναι από τη Ρωσία»! Το είπε με πίκρα ο «έλλην», πλην όμως η βεβαιότητά του είναι απόλυτη: «Το αίμα του(Τσιτσιπά) είναι ελληνικό»! Πώς αλήθεια να το προσεγγίσει κανείς; Είναι αλήθεια ότι ο καθένας θέλει τους ήρωές του, τις σημαίες του, εκείνοι τον Αντετοκούνμπο, ετούτοι τον Τσιτσιπά. Η ανάγκη είναι πρόδηλη. Να ο Κυριάκος από δίπλα, με απαθανατίσεις ξανά και ξανά με τον «πρωταθλητή», τον «παικταρά» (προσοχή στη γλώσσα: Όχι «παιχταρά»), τον «Θεό». «Ούρλιαζε» η Μαρέβα. Ναι, ο Στέφανος «πηγαίνει» στην αξιακή κλίμακα της Δεξιάς. Το παιγνίδι του είναι ατομικό και όχι ομαδικό, είναι απολύτως ανταγωνιστικό και εμπορευματοποιημένο, ταυτίζεται δηλαδή με την σύγχρονη καπιταλιστική λογική, τη νεοφιλελεύθερη. Αλλά μήπως και το NBA του Γιάννη δεν είναι η επιτομή της εμπορευματοποίησης;
Θα ρωτήσει κανείς, και τι φταίνε τα 21χρονα παιδιά για τη «χρήση» που τους κάνουν; Ασφαλώς και δεν φταίνε. Αλλά αν δεν προστατευθούν, αν δεν καταλάβουν ότι χρησιμοποιούνται και εργαλειοποιούνται γιατί αυτό επιτάσσει το πολιτικό μάρκετινγκ, τότε θα απολέσουν ένα μεγάλο κομμάτι από την αθλητική και προσωπική τους ακεραιότητα, θα χάσουν το Πρόσωπό τους. Γιατί «Η καλή παρέα», Στέφανε, δεν είναι ο «ένας» αλλά οι πολλοί, ο λαός, όλοι εκείνοι που προσβλέπουν στο πρόσωπο το δικό σου και του Γιάννη για μια «νίκη» στη γεμάτη ήττες ζωή τους. Ο Γιάννης το κατάλαβε. Κι αυτό προστίθεται στην αθλητική του αξία, που πλέον αποκτά χαρακτηριστικά μεγαλοσύνης...  http://artinews.gr/
Διαβάστε περισσότερα

«Ιθαγενής σοσιαλισμός» και Μάνα Γη: Μοράλες, Λινέρα και πληβειακή δύναμη

 Οι «πληβείοι» αντικαθιστούν τον «προλετάριο» με μια πιο πλατιά, πολυσυλλεκτική και ευέλικτη έννοια. Χάθηκε η παλιά εργατική τάξη, γράφει ο Λινέρα, με τα μεγάλα εργοστάσια, τα εργοτάξια και τη συνδικαλισμένη και πειθαρχημένη συλλογικότητα. Η εργασία κατακερματίζεται, διαλύεται η μονιμότητα και η ασφάλεια, γίνεται νομαδική.
Του Κώστα Δουζίνα*
«Η αμαρτία μου είναι ότι είμαι ιθαγενής, αριστερός και αντί-ιμπεριαλιστής» δήλωσε ο Έβο Μοράλες μετά το πραξικόπημα στη Βολιβία που τον ανέτρεψε και τον ανάγκασε να ζητήσει άσυλο στο Μεξικό. Θυμηθήκαμε ότι η Λατινική Αμερική ήταν και παραμένει η «πίσω αυλή» των ΗΠΑ. Ο Έβο εθνικοποίησε τις βιομηχανίες-κλειδιά και μοίρασε τα κέρδη στην κοινωνία μειώνοντας την ακραία φτώχεια από το 38% στο 17%. Η Βολιβία πρωτοστάτησε στον λατινοαμερικάνικο «εθνικισμό των φυσικών πόρων» που έβαλε τέρμα στη μακρά ιστορία καταλήστευσης των μεταλλευμάτων και φυτειών από τους νεο-αποικιοκράτες. Αυτό ήταν το «έγκλημα» του Έβο. Πριν το πραξικόπημα, ο Μοράλες προσπάθησε να εθνικοποιήσει τα μεγάλα αποθέματα λιθίου που είναι απαραίτητα για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Μετά το πραξικόπημα, η μετοχή της Tesla εκτοξεύτηκε στα ύψη.
Οι ιθαγενείς γλώσσες και ο πολιτισμός βγήκαν από το κοινωνικό περιθώριο και ενσωματώθηκαν στο πολυεθνικό μοντέλο της Βολιβίας. Το bien nivir, η αρμονική συμβίωση με τον φυσικό κόσμο, μπήκε στο σύνταγμα της χώρας και έγινε κριτήριο της κοινωνικής προόδου. Η Wiphala, μια τοπική πολύχρωμη σημαία, έγινε εθνική σημαία, δίπλα στο επίσημη τρίχρωμη, και 36 γηγενείς γλώσσες έγιναν επίσημες εθνικές γλώσσες παράλληλα με τα ισπανικά. Αυτό ήταν το δεύτερο έγκλημά του. Η Ανιέζ Τσάβεζ, αυτοανακηρυγμένη «διάδοχος» του Έβο, έλεγε το 2013 ότι «ονειρεύομαι μια Βολιβία χωρίς σατανιστικές ιθαγενείς τελετές... Οι πόλεις δεν είναι για τους Ινδιάνους που θα πρέπει να μένουν στα βουνά». Ο χρηματοδότης της αντιπολίτευσης Camacho δήλωσε στο Προεδρικό Μέγαρο, γονατίζοντας μπροστά σε μια Βίβλο ενώ έκαιγε την Wiphala: »Η Patcha Mama (Μάνα Γη των Άνδεων) δεν θα επιστρέψει ποτέ. Η Βολιβία ανήκει στον Χριστό"
Δίπλα στον Μοράλες ήταν ο αντιπρόεδρος Αλβάρο Γκαρσία Λινέρα, ένας από τους πιο σημαντικούς διανοητές της Λατινικής Αμερικής και ο θεωρητικός του «ιθαγενούς σοσιαλισμού». Πανεπιστημιακός, καθηγητής Κοινωνιολογίας, ο Λινέρα έγινε ηγέτης της αντάρτικης οργάνωσης Túpac Katari στις αρχές των '90. Το 1992 καταδικάστηκε για ένοπλη εξέγερση και φυλακίστηκε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Στη φυλακή o Λινέρα έγραψε μια σειρά σημαντικών βιβλίων με το ψευδώνυμο Qhananchiri, μεταξύ των οποίων τα «Κοινωνιολογία των κοινωνικών κινημάτων στη Βολιβία», «Κρυμμένοι δαίμονες και στιγμές επανάστασης», «Η μορφή της αξίας και η μορφή της κοινότητας» και τη σημαντική συλλογή δοκιμίων «Η πληβειακή δύναμη» (La potencia plebeya). Μετά την απελευθέρωσή του, το 1999, έγινε ηγετικό στέλεχος της ΜΑΣ και αντιπρόεδρος της Βολιβίας το 2005. Όπως και πολλοί άλλοι αριστεροί ηγέτες στη Λατινική Αμερική, ξεκίνησε την καριέρα του στον ένοπλο αγώνα και στις φυλακές.
Δύο τάσεις για τη ριζική αλλαγή αντιπαλεύουν στο έργο του Λινέρα, από την εποχή του αντάρτικου μέχρι την αντιπροεδρία. Η λογική της ρήξης και αυτή της «εμμένειας», της ανέλιξης της επανάστασης μέσα από εγγενείς σχέσεις και δυνάμεις του καπιταλισμού. Από την μια μεριά, ο θετικιστικός μαρξισμός, για τον οποίο το κράτος είναι ένας καπιταλιστικός μηχανισμός, ο ιδεώδης συλλογικός καπιταλιστής, που πρέπει «να καεί, να καταστραφεί». Αλλά ταυτόχρονα ο μελλοντικός αντιπρόεδρος προειδοποιεί ότι «ένας πρωτόγονος αναρχισμός» που ονειρεύεται μια «κοινωνία έξω από το κράτος» είναι αφελής. «Το κράτος είναι μια συνολική κοινωνική σχέση, μας διαπερνά όλους και αυτό του δίνει τη δημόσια σημασία του». Η θεωρητική του προσφορά βρίσκεται στην εξέταση της δύσκολης αυτής αντίφασης μέσα από την έννοια της «πληβειακής δύναμης».
Πληβειακή δύναμη
Η δύναμη (potencia ή potenza) αποτελεί κεντρική έννοια της φιλοσοφίας της “εμμένειας”, από τον Spinoza μέχρι τον Negri και τον Deleuze. Είναι η ισχύς και η βούληση ενός λαού, η δύναμη αυτοπροσδιορισμού και αυτοδιοίκησης που οργανώνει την κοινωνική αναπαραγωγή. Η δύναμη του λαού αναπαράγει την κοινωνία υλικά με την εργασία του. Αυτή η “συντακτική δύναμη” θεμελιώνει το κράτος, τις κοινωνικές μορφές και τη νομική τους θεσμοποίηση. Η πληβειακή εξουσία όπως και η λαϊκή κυριαρχία βρίσκονται πίσω από κάθε κοινωνία ως δυνατότητα, τα φαντάσματα στη βάση του καπιταλισμού. 1
Οι «πληβείοι» αντικαθιστούν τον «προλετάριο» με μια πιο πλατιά, πολυσυλλεκτική και ευέλικτη έννοια. Χάθηκε η παλιά εργατική τάξη, γράφει ο Λινέρα, με τα μεγάλα εργοστάσια, τα εργοτάξια και τη συνδικαλισμένη και πειθαρχημένη συλλογικότητα. Η εργασία κατακερματίζεται, διαλύεται η μονιμότητα και η ασφάλεια, γίνεται νομαδική. Ο αριθμός των μισθωτών μεγάλωσε αλλά δεν οδήγησε στη μετάδοση γνώσεων ή στην περηφάνια για τη δουλειά, αφού όλα τα ελέγχει η επιχείρηση. Δίπλα στους προλετάριους βρίσκονται οι «ημι-προλετάριοι», δίπλα στους μικρο-αγρότες οι μικρο-τεχνίτες και μικρο-επιχειρηματίες, στρώματα που διαφοροποιούνται τοπικά, επαγγελματικά, πολιτισμικά. Έχουμε λοιπόν μια ταξική μεταμόρφωση με πολιτικές συνέπειες. Η εργατική τάξη χρειάστηκε εκατό χρόνια για να φτιάξει τους θεσμούς της. Η συμπύκνωση της πληβειακής τάξης σε νέα οργάνωση, λόγο και πρακτικές θα καθυστερήσει.
Αλλά ταυτόχρονα έχουμε τη δημιουργία νέων πολιτικών υποκειμένων, που οργανώνονται θεματικά, ευέλικτα και πλουραλιστικά. Οι εθνικές ή τοπικές κινητοποιήσεις για τους πρόσφυγες, το φυσικό περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις κοινωνικές υπηρεσίες ή την παιδεία αποτελούν ένα νέο μοντέλο πολιτικής δράσης. Άνθρωποι από όλες τις τάξεις και τα επαγγέλματα συναντιούνται σε ευέλικτες δομές, που διαλύονται αν κερδίσουν ή ηττηθούν και ξαναδημιουργούνται αλλού, με άλλο καταλύτη ή άλλο στόχο. Δεν υπάρχει ενιαίο κέντρο ούτε κοινά θέματα κινητοποίησης. Αντίθετα, έχουμε πολύμορφες λαϊκές μορφές συλλογικής δράσης, με πολυπλοκότητα στις οργανωτικές δομές, τις διαδικασίες απόφασης και δράσης, την ιδεολογική τους θεμελίωση. Το νέο πολιτικό υποκείμενο πρέπει να μάθει να κινητοποιεί αυτά τα ταξικά θραύσματα που δεν πιστεύουν στην Ιησουίτικη αντίληψη για το κόμμα ως καθολικό όραμα και πειθαρχημένη δέσμευση. Τα όρια κόμματος και κινήματος γίνονται ασταθή, πορώδη. Αλλά δεν υπάρχει Αριστερά αποκομμένη από το κίνημα ούτε και κίνημα χωρίς κάποια σχέση με το κόμμα.
Για να δημιουργηθεί το νέο πληβειακό υποκείμενο, πρέπει η Αριστερά να εντοπίσει και να ενδυναμώσει τις χειραφετητικές τάσεις που κουρνιάζουν μέσα στην ταξική πάλη αλλά ανταγωνίζονται την καπιταλιστική κυριαρχία. Η απελευθέρωση των πληβείων δεν γίνεται αυθόρμητα, δεν είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας των ισχυρών αλλά της δύναμης των αδύναμων. Απαντώντας στις κριτικές μετά την εκλογή του γράφει ο Λινέρα: «Όταν μπαίνω στην κυβέρνηση, επιβεβαιώνω το κράτος και αρχίζω να λειτουργώ μέσα του [αυτός που πριν ήθελε να το καταστρέψει]. Τι μπορεί να κάνει το κράτος για τον κομμουνιστικό ορίζοντα; Να υποστηρίξει όσο το δυνατόν περισσότερο την ανέλιξη των αυτόνομων κοινωνικών δυνάμεων. Η δουλειά του αριστερού κράτους είναι να βαθύνει την αυτονομία του κόσμου των εργαζομένων, να ενδυναμώσει τις μορφές της συλλογικής οικονομίας και οργάνωσης».
Ο σοσιαλιστικός ορίζοντας παραμένει για τον αντιπρόεδρος Λινέρα όταν η Βολιβία δέχεται την επίθεση του νεοφιλελευθερισμού και του Washington Consensus: «Πέθανε ο σοσιαλισμός; Ηλίθιοι! Μήπως εξαφανίστηκαν οι ανεκπλήρωτες ανάγκες των τριών τετάρτων της ανθρωπότητας; Ο σοσιαλισμός δεν είναι ένα ιδεώδες στο οποίο η ανθρώπινη μοίρα πρέπει να προσαρμοστεί διά της βίας. Είναι η πρακτική κατεύθυνση των κοινών αγώνων της ζώσας εργατικής δύναμης για να ανακτήσει τις αλλοτριωμένες της δυνατότητες. Αυτοί οι αγώνες παίρνουν τη μορφή της κοινότητας».2 Η πληβειακή εξουσία μέσα από τη δουλειά της οργάνωσης ΜΑΣ - Κίνημα προς τον Σοσιαλισμό. Επειδή πέτυχε έπρεπε να φύγει.
Pacha Mama - Μάνα Γη
Οι αναφορές στις κοινότητες των ιθαγενών και των αγροτών δεν αποτελούν επιστροφή στον αποπνικτικό κοινοτισμό της παράδοσης και των προγόνων. Η αυθεντική ανάκτηση των δημιουργικών δυνάμεων των πληβείων προϋποθέτει την ενοποίηση των ιθαγενών, των αγροτικών και των εργατικών κοινοτήτων. Πρέπει να βγουν από την τοπική και πολιτισμική απομόνωση και να βρουν την κοινή τους δύναμη. Η κοινωνική χειραφέτηση θεμελιώνεται σε μια καθολική κοινότητα, όπου η πληβειακή δύναμη παραγωγής και διανομής περνάει από το στάδιο της δυνατότητας σ’ αυτό της πραγματικότητας. Αλλά γι’ αυτό απαραίτητη προϋπόθεση είναι η επιστροφή στη Μάνα Γη. Ο Λινέρα πρωτοστάτησε στη ψήφιση του “Νόμου για τα Δικαιώματα της Μάνας Γης” το 2010. Ο νόμος ορίζει τη Μάνα Γη ως «συλλογικό υποκείμενο δημόσιου ενδιαφέροντος». Δηλώνει ότι η Μάνα Γη και τα “συστήματα ζωής” (που συνδυάζουν ανθρώπινες κοινότητες και οικοσυστήματα) έχουν εγγενή δικαιώματα που προστατεύονται από τον νόμο. Δημιουργείται ένα Γραφείο “Συνηγόρου της Μητέρας Γης” (Defensoría de la Madre Tierra) ανάλογο με αυτό του Συνηγόρου του Πολίτη.
Εδώ βρίσκουμε την πιο ισχυρή σύνδεση των πληβείων με τον σοσιαλιστικό ορίζοντα και τη Μάνα μας τη Γη. Τα επτά δικαιώματα της είναι:
1. Το δικαίωμα στη ζωή.
2. Το δικαίωμα στην πολυ-ποικιλότητα της ζωής, τη διατήρησης της διαφοροποίησης και ποικιλίας των όντων χωρίς να τροποποιούνται γενετικά ούτε να αλλάζει τεχνητά η δομή τους με τρόπο που απειλεί την ύπαρξή τους, τη λειτουργία και το μέλλον τους.
3. Το δικαίωμα στο νερό, στη διατήρηση της ποιότητας και της απαραίτητης σύνθεσής του για τη διατήρηση των συστημάτων ζωής και την προστασία τους από τη μόλυνση.
4. Το δικαίωμα στον καθαρό αέρα.
5. Το δικαίωμα στην ισορροπία της ζωής, στη διατήρηση ή στην αποκατάσταση της αλληλεξάρτησης, ικανότητας συμπλήρωσης και λειτουργικότητας των συνιστωσών της Μητέρας Γης για τη συνέχιση των κύκλων της και την ανανέωση των ζωτικών διαδικασιών της.
6. Το δικαίωμα στην αποκατάσταση των συστημάτων ζωής που επηρεάζονται αρνητικά από τις άμεσες ή έμμεσες ανθρώπινες δραστηριότητες.
7. Τέλος, το δικαίωμα στη ζωή χωρίς μόλυνση, στη διατήρηση της Μάνας Γης και των συστημάτων ζωής ελεύθερων από τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα που παράγονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα.
Το bien vivir μάς θυμίζει το δικό μας ευ ζην και την αρχαιοελληνική φυσική τάξη, όπου όλα τα όντα, έμβια και άψυχα, συνιστούν έναν αρμονικό κόσμο. Τα δικαιώματα της Μάνας Γης μας λένε ότι σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα και καταστροφή του πλανήτη είναι η επιταγή του 21ου αιώνα.
Λίγο πριν τις πρόσφατες εκλογές, ο Λίνερα έδωσε μια προφητική συνέντευξη, την οποία αναδημοσίευσε η “Εποχή”. Λέει πολλά που, όπως όλα τα γραφτά του, ισχύουν και σε μας. «Τα τελευταία χρόνια, οι συντηρητικές δυνάμεις και η πλανητική συντηρητική διανόηση χρησιμοποιούν τα πολιτιστικά μέσα και το κοινό αίσθημα για να εξασφαλίσουν σταθερούς οπαδούς. Αυτό έκανε και η Αριστερά πάντοτε, ακόμα κι όταν ήταν περιθωριακή δύναμη, ώστε να μπορέσει να διαμορφώσει ισχυρές ιδέες και να παρέμβει στο συλλογικό φαντασιακό. Η Αριστερά έχει απομακρυνθεί από αυτό το καθήκον. Οι θεωρητικές συζητήσεις μας, η κατάρτιση των στελεχών, η ικανότητά μας να αναλύουμε την συγκεκριμένη κατάσταση αποσκοπούν στη διαμόρφωση ιδεών που μπορούν να ακτινοβολούν στο φαντασιακό των ανθρώπων, στην ηθική και λογική του κόσμου. Η Δεξιά το ξέρει αυτό και βάζει τη μάχη για ισχυρές ιδέες στη θέση των πραξικοπημάτων, των δικτατοριών».3
Ίσως η απομάκρυνση της Αριστεράς από τις «ιδέες και το φαντασιακό» να σχετίζεται με την επιτυχία του πραξικοπήματος. Ο κύκλος του Λινέρα από τη δικτατορία και τη φυλακή στην αντιπροεδρία έκλεισε με την εξορία στο Μεξικό. Αλλά οι ιδέες του και οι πληβείοι αντέχουν. Σύντομα θ’ ακούσουμε τα νέα της επιστροφής τους στην Pacha Mama.
* Ο Κώστας Δουζίνας είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, πρόεδρος του Ιδρύματος Νίκος Πουλαντζάς και πρώην βουλευτής

1 Κώστας Δουζίνας, Από την έδρα στα έδρανα, κεφάλαιο 8.
2 Qhananchiri, “De Demonios escondidos y momentos de revolucion”.
3 http://epohi.gr/synenteuxh-me-ton-antiproedro-ths-volivias-alvaro-garsia-linera/https://www.avgi.gr/
Διαβάστε περισσότερα

Δέκα και μία θέσεις για τον ρατσισμό

1. Ο ρατσισμός δεν έχει ταξικό πρόσημο. Όπου κι αν εκδηλώνεται παράγει οριζόντιες διακρίσεις, αφού προηγουμένως ασκεί μια κάθετη ταξική λειτουργία. O ρατσισμός είναι η δικαίωση της επιβολής του κοινωνικά ισχυρού σε βάρος του κοινωνικά αδύναμου.
2. Ο ρατσισμός δεν έχει κομματική ταυτότητα. Εμφανίζεται σε όλους τους πολιτικούς χώρους, αλλά η πιο συγκροτημένη έκφρασή του απαντάται στην ιδεολογική επικράτεια του μαύρου. Ο ρατσισμός συνυπάρχει με τον φασισμό και τον υποστηρίζει.
3. Ο ρατσισμός δεν αυτοαναγνωρίζεται πάντα σαν ρατσισμός. Όμως ακόμη κι όταν επιδίδεται σε διακηρύξεις ανθρωπιάς, δεν παραλείπει να προσθέτει τον αντιθετικό σύνδεσμο «αλλά». Ο ρατσισμός ομολογεί τον ρατσισμό του, ακόμη και αν για λόγους αφέλειας ή δολιότητας τον αρνείται.
4. Ο ρατσισμός δεν έχει πρόταση για το μέλλον. Το όραμά του είναι μια εξωραϊσμένη ανάκληση του παρελθόντος, που αντιμετωπίζει κάθε αλλαγή σαν σημάδι φθοράς και σαν απόδειξη προδοσίας. Ο ρατσισμός είναι εκ των πραγμάτων προγονόπληκτος και αντιδραστικός.
5. Ο ρατσισμός δεν ανέχεται την παρουσία του Άλλου. Εισπράττει την ετερότητα σαν απειλή για την ενότητα της ομάδας και καταστρώνει στρατηγικές αφομοίωσης και εκστρατείες εξαφάνισής της. Ο ρατσισμός πληρώνεται μέσα από πραγματικά ή συμβολικά, μικρά ή μεγάλα ολοκαυτώματα.
6. Ο ρατσισμός δεν υπάρχει ελλείψει του Άλλου. Τον έχει ανάγκη ως αντίπαλο δέος προκειμένου να επενδύει τις ανασφάλειες, να προβάλλει τους φόβους και να συσπειρώνει τις δυνάμεις του. Ο ρατσισμός κατασκευάζει συνέχεια τους εχθρούς που αντιμάχεται.
7. Ο ρατσισμός δεν ερμηνεύει τα κοινωνικά φαινόμενα. Αποσιωπά τις αιτίες και μεταθέτει την ευθύνη τους, δίνοντας όνομα, έθνος, θρησκεία και φυλή στο απόλυτο κακό. Ο ρατσισμός είναι η έσχατη ιδεολογική και πολιτική καταφυγή μιας κοινωνίας σε κρίση.
8. Ο ρατσισμός δεν έχει καμία σχέση με τον πατριωτισμό. Στη θέση της πατρίδας τοποθετεί μια εξωιστορική κατασκευή προκειμένου να καλύψει την ιδεολογική του ένδεια και επικαλείται το δόγμα της εθνικής υπεροχής προκειμένου να ψαρέψει στα θολά για οπαδούς. Ο ρατσισμός είναι φύσει πατριδοκάπηλος.  
9.Ο ρατσισμός δεν μπορεί να είναι αντιρατσισμός. Κάθε φορά που ισχυρίζεται ότι ασκούνται σε βάρος της ομάδας του διακρίσεις ή αρνείται την πολιτιστική αλληλεπίδραση επικαλούμενος το δικαίωμα στην ετερότητα έρχεται σε αντίφαση με τον πυρήνα της ιδεολογίας του. Ο ρατσισμός είναι η ασυνάρτητη θεωρητικοποίηση του μίσους.
10. Ο ρατσισμός δεν διαλέγεται. Κομίζει τα δογματικά του θέσφατα φτύνοντας, χλευάζοντας, προπηλακίζοντας, δέρνοντας, σκοτώνοντας όποιον διαφωνεί. Ο ρατσισμός προσφεύγει από θέση αρχής στη βία.
 - Ο ρατσισμός είναι η υπενθύμιση της ζωικής μας φύσης. Είναι η απόδειξη αυτού που δεν πρέπει να γίνουμε. Είναι η επικύρωση ότι η βαρβαρότητα μπορεί να επανέλθει. http://artinews.gr/
Διαβάστε περισσότερα

B. Badie: «Η δεύτερη πράξη της παγκοσμιοποίησης έχει αρχίσει»

Ο ομότιμος καθηγητής στο Sciences Po Paris (και στο Paris 10), Bertrand Badie, σε συνέντευξή του στη Le Monde δηλώνει ότι τα κινήματα διαμαρτυρίας που συγκλονίζουν σήμερα χώρες όπως η Αλγερία, η Χιλή ή ο Λίβανος έχουν αποκτήσει μια εντελώς νέα σημασία.
Κάθε ένα από αυτά τα κινήματα είναι διαφορετικό και προέρχεται από συγκεκριμένες περιστάσεις, αλλά από το Αλγέρι στη Βαγδάτη μέσω του Χονγκ Κονγκ, το Λα Παζ ή το Σαντιάγο ή ακόμα ως τα "κίτρινα γιλέκα" πέρυσι στη Γαλλία, οι προκλήσεις που συγκλονίζουν τον πλανήτη σήμερα έχουν προφανείς ομοιότητες.
Ο Bertrand Badie μόλις δημοσίευσε το βιβλίο του «Αμφισβητούμενη ηγεμονία. Οι νέες μορφές διεθνούς κυριαρχίας (Odile Jacob, 240 σελίδες), όπου αναλύει αυτές τις διαμαρτυρίες που φαίνονται ως η επιστροφή των λαών.
Στο ερώτημα: "Περίπου δώδεκα χώρες επηρεάζονται ταυτόχρονα από τα κινήματα διαμαρτυρίας. Υπάρχει μια κοινή δυναμική;", ο Bertrand Badie απαντά: "Αδιαμφισβήτητα, ακόμα κι αν το καθένα έχει συγκεκριμένες ρίζες και χαρακτήρα. Με αυτά τα κινήματα, αρχίζει η δεύτερη πράξη της  παγκοσμιοποίησης… Η παγκοσμιοποίηση κυριαρχείται από τρία σημαντικά χαρακτηριστικά που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό αυτά τα κινήματα. Το πρώτο είναι η συμπερίληψη: λίγοι είναι οι λαοί ή οι ιστορίες σήμερα που παραμένουν εκτός της παγκόσμιας σκηνής. Η δεύτερη είναι η αλληλεξάρτηση, η οποία είναι λίγο σαν το αντώνυμο της κυριαρχίας και η οποία προωθεί τη διάχυση και την αμοιβαία ενίσχυση των συλλογικών εκφράσεων. Το τρίτο είναι η κινητικότητα, η οποία εξασφαλίζει τη ρευστότητα των σχέσεων μεταξύ των κοινωνιών.
Αυτό δίνει νέα σημασία στα κοινωνικά κινήματα, καθιστώντας τη διακοινωνικότητα μια μεγάλη δυναμική που τώρα υπερισχύει του κλασσικού διεθνούς παιχνιδιού, αυτό των σχέσεων μεταξύ κρατών…"
Πληροφορίες Le Monde, http://artinews.gr/
Διαβάστε περισσότερα

ΟΗΕ: Επτά εκατομμύρια παιδιά στερούνται την ελευθερία τους

Επτά εκατομμύρια παιδιά στερούνται την ελευθερία τους καθώς κρατούνται σε φυλακές, είναι υπό αστυνομική κράτηση, διαμένουν σε κέντρα κράτησης μεταναστών, σε οίκους για άτομα με ειδικές ανάγκες και άλλα ιδρύματα, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ.
Οι συντάκτες της έκθεσης, που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, τονίζουν ότι το γεγονός αυτό αντίκειται στη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οποία έχουν υπογράψει σχεδόν 200 χώρες και η οποία επιτρέπει την κράτηση ατόμων κάτω των 18 ετών μόνο ως έσχατο μέτρο και για μικρό χρονικό διάστημα.
Αν και τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί πρόοδοι στην αντιμετώπιση του προβλήματος, πρέπει να γίνουν πολλά περισσότερα προκειμένου τα παιδιά να πάψουν να κρατούνται σε ιδρύματα και να τερματιστεί η κράτηση των ανήλικων μεταναστών, επεσήμανε ο Αυστριακός Μάνφρεντ Νόβακ, επικεφαλής της έρευνας. «Είναι ευθύνη μας να δώσουμε στα παιδιά πίσω την παιδική τους ηλικία», τόνισε.
Στην έκθεση επισημαίνεται ότι τα παιδιά που ζουν σε συνθήκες κράτησης εμφανίζουν δέκα φορές συχνότερα ψυχιατρικές διαταραχές και πεθαίνουν σε πολύ μικρότερη ηλικία σε σχέση με όσα δεν έχουν βρεθεί ποτέ υπό κράτηση.
Η ομάδα του Νόβακ βρήκε ότι τουλάχιστον 410.000 παιδιά κρατούνται κάθε χρόνο σε φυλακές ή εν αναμονή της εκδίκασης της υπόθεσής τους, ενώ ένα εκατομμύριο βρίσκεται υπό αστυνομική κράτηση.
Επιπλέον οκτώ χώρες κρατούν συνολικά 330.000 ανήλικους μετανάστες.  Ακόμη 5,4 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε ιδρύματα, τα οποία «λόγω της ίδιας τους της φύσης δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς να στερούν την ελευθερία από τα παιδιά», αναφέρει η έκθεση.
Τέλος, δεκάδες χιλιάδες παιδιά τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους κρατούνται σε καταυλισμούς εκτοπισμένων στη Συρία και στο Ιράκ.https://www.imerodromos.gr/
Διαβάστε περισσότερα

Στις 19/11/1948 εκτελέστηκε ο Νίκος Γόδας, βασικός του Ολυμπιακού και της λευτεριάς

Σαν αύριο πριν 70 χρόνια, στις 19/11/1948, εκτελέστηκε ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, Νίκος Γόδας, στο νησάκι Λαζαρέτο , λίγο έξω από την Κέρκυρα.
Τελευταία του επιθυμία ήταν να εκτελεστεί φορώντας την ερυθρόλευκη φανέλα και το σορτσάκι του Ολυμπιακού.
Ο Νίκος Γόδας γεννήθηκε το 1921 στο Αϊβαλί και η Μικρασιατική Καταστροφή τον έστειλε μαζί με την οικογένειά του πρώτα στη Μυτιλήνη, μετά στην Κρήτη και τελικά στην Κοκκινιά, όπου και ρίζωσαν. Ο Νίκος, όπως και όλοι του οι συνομήλικοι, αναζητούσε μέσα από το παιχνίδι του με την μπάλα μικρές χαρές που θα τον έκαναν έστω και για λίγο να ξεχάσει τη δύσκολη καθημερινότητα που αντιμετώπιζε.
Αν και μικρός, το ταλέντο του φάνηκε αμέσως και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο με μια τοπική ομάδα της Κοκκινιάς. Μερικά χρόνια πριν τον πόλεμο, στο ισόγειο του πατρικού του ανοίγει μια ταβέρνα, «Τα Αραπάκια». Η επιτυχία του (και) στην επιχείρηση του είναι τόσο μεγάλη, που όλοι οι αστέρες της εποχής περνάνε από «Τα Αραπάκια» για να πουν μερικά τραγούδια.
Εν μέσω του πολέμου, ο Γόδας παίρνει μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, που ήταν η μεγάλη του αγάπη, ταυτόχρονα όμως περνάει και στην Εθνική Αντίσταση ως μέλος του 5ου Επίλεκτου Λόχου του ΕΛΑΣ στην Κοκκινιά, και είναι παρών σε όλους τους αγώνες για τη λευτεριά και την κοινωνική αλλαγή. Το 1942 είναι πλέον βασικός μεσοεπιθετικός του Ολυμπιακού και σκοράρει στην νίκη με 4-0 κατά του Εθνικού, ενώ το ίδιο κάνει και κατά του Απόλλωνα. Τον Μάιο του 1943 ξεκινά βασικός στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού, στον τελικό του τουρνουά που διοργανώνει ο Δήμος Πειραιά με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους είναι πρωταγωνιστής στο τελικό του Κυπέλλου Χριστουγέννων, όταν ο Ολυμπιακός κερδίζει τον Παναθηναϊκό με 5-2.
Αλλά ο Γόδας είναι ‘βασικός’ και στους αγώνες για την ελευθερία. Εκτός από τη μάχη της Ηλεκτρικής τον συναντάμε να ηγείται του λόχου του στη μάχη της οδού 7ης Μαρτίου το 1944. Τον Δεκέμβρη του 1944 ο εχθρός έχει αλλάξει και ο Γόδας πλέον πολεμά τους Άγγλους στο νεκροταφείο της Ανάστασης στον Πειραιά. Όπως διηγήθηκε χρόνια μετά ο Σταμάτης Σκούρτης, σύντροφος του Γόδα και ανθυπολοχαγός του: «Σύντροφε ανθυπολοχαγέ, εμείς απ’ όλους τους άλλους ΕΛΑΣίτες είμαστε οι πιο προνομιούχοι. Όσοι από μας σκοτωθούμε είμαστε τυχεροί γιατί θα θαφτούμε σε κανονικό και μάλιστα προνομιούχο μνήμα».
Η μονάδα του Νίκου αποδεκατίζεται και περνά στο Βελούχι, προκειμένου να ενταχθεί στο 36ο Σύνταγμα. Όμως στις αρχές του 1945 και λίγο μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, ο Νίκος αρρωσταίνει απο πνευμονία, επιστρέφει στην Αθήνα όπου συλλαμβάνεται -κάποιος «καλοθελητής» εξυπηρέτησε τις διωκτικές αρχές στο έργο τους- και οδηγείται αρχικά στις φυλακές της Αίγινας (όπου έπαιζε μπάλα στην ποδοσφαιρική ομάδα που είχαν συστήσει οι φυλακισμένοι) και κατόπιν στην απομόνωση των φυλακών της Κέρκυρας. Η μοίρα του είναι προδιαγεγραμμένη: θάνατος. Το μόνο που μένει να γίνει γνωστό είναι το πότε. Όμως το ηθικό δεν κάμπτεται, ιδιαίτερα από τη στιγμή που στη φυλακή διαρρέει η φήμη πως η κυβέρνηση εξαναγκάστηκε σε συμβιβασμό με την κυβέρνηση του βουνού. Ο Γόδας έμεινε στη φυλακή τρία χρόνια, χωρίς να υπογράψει δήλωση μετανοίας για να σωθεί.

Η «περιήγησή» του στην εξορία μόλις έχει αρχίσει. Φυλακές Αβέρωφ, Αίγινα, Κέρκυρα. Ο Γόδας μένει στη φυλακή τρία χρόνια, χωρίς να υπογράψει δήλωση μετανοίας για να σωθεί. Ο Σταμάτης Σκούρτης κι ο Σπύρος Ανδρεάδης, και οι δύο μελλοθάνατοι που σώθηκαν ύστερα από παρέμβαση του ΟΗΕ το 1949, είναι κατηγορηματικοί στο ότι η διοίκηση του Ολυμπιακού δεν ενδιαφέρθηκε να σώσει τον Γόδα, κάτι που γράφει στο βιβλίο του «Ώσπου να ξημερώσει» (εκδόσεις Κιβωτός).
Στην Κέρκυρα απομόνωση. Ο Γόδας μαζί με τα άλλα Πειραιωτάκια, τον Λούβαρη και τον Κουφαδάκη, ακόμα και λίγο πριν το απόσπασμα, σχεδιάζουν πώς θα στήσουν την ομάδα όταν βγουν από τη φυλακή. Οι σύντροφοί τους τους θυμούνται, όποτε το ραδιόφωνο μετέδιδε κάποιον αγώνα, αυτοί να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους, να ακούνε τον αγώνα, πότε να γελάνε, πότε να βρίζουνε, πότε να μουτζώνουν…
Ο Νοέμβρης έχει 19, Κυριακή, Βρέχει με το κανάτι. Ο Λούβαρης και οι άλλοι δύο γυρίσανε μουσκεμένοι μέχρι το κόκκαλο. «Σκέψου να μας πάρουνε, Νίκο, με τέτοια βροχή». «Δεν θα το ήθελα». «Γιατί;». «Η τσιριμονιά τελειώνει βιαστικά και δεν έχεις την άνεση να δεις τους μακελάρηδες κατάματα. Σαν βρέχει δεν μπορείς να ανοίξεις τα μάτια, είναι και το νερό που τρέχει και δεν βλέπεις όπως πρέπει, είναι σαν να σου κλείνουν τα μάτια με το έτσι θέλω. Εγώ θέλω να είναι καλοκαιρία, να τον κοιτάω κατάματα για να δω πόσο σίγουρος νιώθει αυτός που με σκοτώνει».
Έτσι κατέγραψε τις αναμνήσεις του από τον Νίκο Γόδα ο συμπολεμιστής και συγκρατούμενός του στην Κέρκυρα Σταμάτης Σκούρτης, που θυμάται χαρακτηριστικά: «Ο Νίκος ζήτησε να τον εκτελέσουν με την ερυθρόλευκη φανέλα κατάσαρκα και το λευκό σορτ. Και αυτό γιατί ήταν αυθεντικός Ολυμπιακός» Τα τελευταία του λόγια πριν εκτελεστεί ήταν : ««Νενικήκαμεν -ζήτω οι ολυμπιονίκες του σοσιαλισμού». Ο Νίκος Γόδας ήταν 27 ετών.
Πηγή: o-dromos.blogspot.com,https://www.prologos.gr/
Διαβάστε περισσότερα

Ποινικοποιούν τη σίτιση αδέσποτων

Σαν να μην έφτανε ο παραλογισμός που βίωσε όταν έλαβε πρόστιμο 6.000 ευρώ επειδή τάιζε αδέσποτες γάτες στην αυλή της και ο ένστολος του Α.Τ. Μύρινας στη Λήμνο την εξέλαβε ως ιδιοκτήτρια, παρερμηνεύοντας αυθαίρετα τον νόμο, τώρα βρίσκεται αντιμέτωπη και με την εκδικητικότητα των αστυνομικών οργάνων. 
Πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων απόφαση αρμόδιας κρατικής υπηρεσίας που ακύρωσε το μη σύννομο πρόστιμο, το ίδιο αστυνομικό όργανο, προφανώς υπό τις ευλογίες του διοικητή του, προχώρησε στην κατάθεση μήνυσης εναντίον της γυναίκας που τάιζε τα αδέσποτα με την αιτιολογία ότι δεν είχε εκδώσει βιβλιάριο υγείας γι’ αυτά. Εμμένοντας, δηλαδή, ως ανωτέρα εξουσία, στη δίωξη μιας «παρανομίας» που δεν υφίσταται.
Του περιστατικού είχε προηγηθεί παρέμβαση της Πανελλαδικής Φιλοζωικής Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας (ΠΦΠΟ) με επιστολή που απέστειλε προς την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. και προς την Κτηνιατρική Υπηρεσία του Δήμου Λήμνου, η οποία ακύρωσε και διέγραψε το πρόστιμο ως μη νόμιμο.
Στη συνέχεια, δεύτερο ανάλογο πρόστιμο επιβλήθηκε και στη Θέρμη Θεσσαλονίκης, για την ανεύρεση από αστυνομικούς τριών μικρών γατιών στην αυλή φιλόζωης γυναίκας. Παρόλο που τους δήλωσε ότι ήταν αδέσποτα, οι ένστολοι δεν πείστηκαν και έκριναν κατά το δοκούν ότι τα ζώα ήταν ιδιόκτητα, δηλαδή δεσποζόμενα, επιβάλλοντας πρόστιμο ύψους 1.800 ευρώ (3 ζώα x 600 ευρώ), με την αιτιολογία ότι δεν είχε προβεί στην ηλεκτρονική σήμανση των ζώων και δεν κατείχε βιβλιάριο υγείας.
Και σε αυτή την περίπτωση, έπειτα από παρέμβαση της ΠΦΠΟ στην αρμόδια Κτηνιατρική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης, η τελευταία ακύρωσε πρόστιμο 1.800 ευρώ που είχε επιβληθεί από αστυνομικούς του Α.Τ. Θέρμης Θεσσαλονίκης σε γυναίκα που τάιζε αδέσποτες γάτες.
Τα περιστατικά και η επιπλέον κατάθεση της μήνυσης κατά της φιλόζωης στη Λήμνο – ακόμη κι αν θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι είτε η υπόθεση θα μπει στο αρχείο από τον αρμόδιο εισαγγελέα είτε η ταλαιπωρημένη γυναίκα θα αθωωθεί στο δικαστήριο – δείχνουν ότι παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεχιστεί η επιβολή προστίμων για το τάισμα αδέσποτων ζώων και μαζί ο παραλογισμός που προκύπτει από την αυθαίρετη ερμηνεία του νόμου από τους, κατά τα λοιπά, εντεταλμένους για την εφαρμογή του.
Εκτίθεται η ΕΛ.ΑΣ.
Στην πράξη, οι ενέργειες των αστυνομικών οργάνων που επέβαλαν τα πρόστιμα αποδεικνύονται καθόλα μη σύννομες, πέραν του ότι διαφαίνεται πλήρης αδυναμία γνώσης και κατανόησης του ορισμού και των διαφορών μεταξύ του αδέσποτου και του δεσποζόμενου ζώου, αλλά και της νομοθετικής ρύθμισης που επιτρέπει τη σίτιση των αδέσποτων ζώων, σκύλων και γατιών από φιλόζωους πολίτες, χωρίς αυτή η νόμιμη και αξιακή πράξη να τα καθιστά ιδιόκτητα. Κι αυτό αποδεικνύεται και από τη διαγραφή των προστίμων και στις δύο περιπτώσεις από τις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες.
Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών κατ’ αρχάς εκθέτει και γελοιοποιεί την ΕΛ.ΑΣ., καθώς είναι παντελώς αδικαιολόγητο τα αστυνομικά όργανα να επιδεικνύουν σημαντική υστέρηση στη γνώση των νόμων – και στην προκειμένη περίπτωση της περί των ζώων νομοθεσίας – και να προχωρούν αυθαίρετα στην παρερμηνεία τους.
Αυτό αποδεικνύεται τραγικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι υπάρχουν ένστολοι που επιδίδονται σε πράξεις τιμωρίας των νόμιμων φιλόζωων πολιτών, αποτρέποντάς τους επί της ουσίας από τη φροντίδα των αδέσποτων, την ίδια στιγμή που – αντιστρόφως ανάλογα – η ΕΛ.ΑΣ. δεν επιδεικνύει τη δέουσα ευαισθησία στα αναρίθμητα περιστατικά κακοποίησης και δολοφονιών ζώων που διώκονται αυτεπάγγελτα. Άραγε, πόσες αυτεπάγγελτες μηνύσεις έχουν καταθέσει τα όργανα του Α.Τ. Μύρινας για κακοποίηση ζώων;
Από την άλλη, η ακύρωση και η διαγραφή των προστίμων που επιβλήθηκαν και στις δύο περιπτώσεις δεν διαγράφει την ταλαιπωρία των ανθρώπων που τα επωμίστηκαν, πόσο μάλλον το άγχος τους σε μια εποχή όπου τα εισοδήματα είναι πενιχρά, μέχρι να διαπιστώσουν αν τελικά πρέπει να πληρώσουν αυτά τα υπέρογκα ποσά προσφεύγοντας, βέβαια, σε δικηγόρους.
Αλήθεια, σε ποιο πλαίσιο καταπολέμησης της παραβατικότητας, απλοί πολίτες, που έχουν ως μέλημα να ταΐσουν και να ποτίσουν άμοιρα ζώα, κάνοντας στην κυριολεξία μια ανθρωπιστική πράξη, εντοπίζονται, ενοχοποιούνται και τιμωρούνται ως έχοντες «αποκλίνουσα συμπεριφορά»;
Κι όμως, παρόλο που πολλές χιλιάδες πολίτες εξακολουθούν να ταΐζουν τα εκατοντάδες χιλιάδες αδέσποτα ζώα σε όλη τη χώρα, κάτι που σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθούν και άλλα ανάλογα παράλογα περιστατικά παράνομης επιβολής προστίμων, η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. συνεχίζει να κωφεύει.
Μέχρι σήμερα, δεν έχει απαντήσει σε δύο επιστολές της ΠΦΠΟ για τα δύο περιστατικά, ούτε έχει πάρει δημόσια θέση, σαν να πρόκειται για κάποια ασήμαντα γεγονότα, παρόλο που τα αστυνομικά όργανα βεβαίωσαν αποδεδειγμένα παράνομα πρόστιμα. Ανάλογα, δεν προέβη σε κάποια γνωστοποίηση για το ποιες κυρώσεις υπήρξαν στους συγκεκριμένους αστυνομικούς για τις πράξεις τους μετά την ακύρωση των προστίμων, γεγονός που υποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Εξ ου και η επιδεικνυόμενη εκδικητικότητα από το Α.Τ. Μύρινας.
Τι περιμένει ακόμη η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. προκειμένου να εκδώσει μια διευκρινιστική εγκύκλιο για την ορθή εφαρμογή του νόμου περί δεσποζόμενων και αδέσποτων ζώων συντροφιάς, προκειμένου να μην κορυφωθούν ανάλογα περιστατικά που συνεπάγονται την άδικη ταλαιπωρία των πολιτών;
Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 
Διαβάστε περισσότερα